“दोष कस्को?”

Subash, Suwash, Lamichhane, सुबास लामिछाने, pallawa, पल्लव

सुबास लामिछाने

हरेक रात,
पिपलको बोटमुनि
खनिएको
नयाँ पँधेरीबाट छचल्किएर
पोखिन्छ
दुई थोपा पानी,
हो
मात्र दुई थोपा,
यो तेहि पानीको थोपा हो
जुन मेरि बलात्कृत बहिनीको
आँखाबाट झरेको आँसु,
र संगै
उसैको मृत देहमा
परेको त्यो शित जस्तै छ,

 

Continue reading


“तलब”

Subash, Suwash, Lamichhane, सुबास लामिछाने, pallawa, पल्लव

सुबास लामिछाने

म हरेक पटक तलब थाप्न जाँदा
आँखाबाट आँसुका धारा बगाउँछु
किनकी
मेलै मेरा आमाबुबालाइ
त्यो च्यात्तिएको सिरक ओढेर
पुसमाघको जाडोमा काँप्दै सुतेको देखेको छु,

अनि मलाइ त्यो दिन पनि याद छ
जुन दिन आमाले मलाइ
टीका लगाएर बिदाइ गर्दा
आँखाबाट तप्प तप्प आँसु झारेकी थिइन,

 

Continue reading


“तलब”

Subash, Suwash, Lamichhane, सुबास लामिछाने, pallawa, पल्लव

सुबास लामिछाने

म हरेक पटक तलब थाप्न जाँदा
आँखाबाट आँसुका धारा बगाउँछु
किनकी
मेलै मेरा आमाबुबालाइ
त्यो च्यात्तिएको सिरक ओढेर
पुसमाघको जाडोमा काँप्दै सुतेको देखेको छु,

अनि मलाइ त्यो दिन पनि याद छ
जुन दिन आमाले मलाइ
टीका लगाएर बिदाइ गर्दा
आँखाबाट तप्प तप्प आँसु झारेकी थिइन,

तर मैले उनलाइ आँसु नझार भन्न सकिन–

 

Continue reading


“रातो कागज”

Subash, Suwash, Lamichhane, सुबास लामिछाने, pallawa, पल्लव

सुबास लामिछाने

एकदिन,
म घुम्दैफिर्दै एउटा गाउँमा पुगेँ
गाउँको न त नाम नै थाहा छ मलार्इ
न त जिल्ला नै,

पुगेँ म सोही गाउँको एउटा निर्जर चउरमा
र हेरेँ नियालेर ती लडेका छानोहरुलार्इ
अनि फेरि हेरेँ ती बाझोँ खेतहरुलार्इ,

कवि त होइन म तर
मेरो मगजमा कविता फुर्यो र
म कविता लेख्न तयार भएँ तर अफसोच
गोजिमा कलम मात्र रहेछ कागज बिना नै,

 

Continue reading