शरद्शृङ्गार (५)

Ganga, Prasad, Adhikari, Kholaghare, Sahinlo, खोलाघरे साहिँलो, oallawa पल्लव,

खोलाघरे साहिँलो

यो शुरुवाती याम शरद्को
मौसम टुंगो हुन्न कतैको
भाष्कर खुल्छन् ,बादल छेक्छ
बादललाई ताप लखेट्छ ।

शुद्ध छ हावा कञ्चन पानी
बोट बुटामा खुल्छ जवानी
फूल र बेलो मस्त युवा छन्
क्यै दिनमा नै पुष्पित बन्लान् !

 

Continue reading


दुर्गाप्रसाद ग्वालटारे का तीन गजल

Durga, Prasad, Gwaltare, दुर्गाप्रसाद ग्वालटारे, pallawa, पल्लव,

दुर्गाप्रसाद ग्वालटारे

गजल– १,
बिजोग भयो गोठभरि गोबर भएको छ
सफा गर्ने गोठालो नै लोफर भएको छ ।

विश्वासमै ताला- साँचो सुम्पेको हुँ उसलाई
खै के गरुँ आशाहरू सोतर भएको छ ।

चुहिएको डुँगामाथि यात्रा गर्दो छु म
घटुवारे मजाक गर्ने जोकर भएको छ ।

 

Continue reading


गजल

Laxmi, Prasad, Ghimire, लक्ष्मीप्रसाद घिमिरे, pallawa, पल्लव

लक्ष्मीप्रसाद घिमिरे

लाउँछु भनेपछि लाउँछु कर, तैंले भनेर हुन्छ?
दुईतिहाईं छँदैछ के को डर, तैंले भनेर हुन्छ?

चुरीफुरी सेलाईदिन्छु आन्दोलनकारीहरुको
बन्दुकधारीहरुको छँदैछ भर, तैंले भनेर हुन्छ?

राजनीति भनेको भाषण हो गर्न ज्ञान चाहिन्छ
बिजुली र ग्याँसपाईप घरघर, तैंले भनेर हुन्छ?

 

Continue reading


म त कोपिला

Krishna, Prasad, Pokharel‎, कृष्णप्रसाद पोखरेल, pallawa , पल्लव

कृष्णप्रसाद पोखरेल

(बाल कविता)
फुर्फुर गर्दै पुतली, हेर्छे रमिता ।
भुँ भुँ गर्दै भ्रमरो, गर्छ ताकिता ।।
हँसिली र कसिली छु, मैछु पोटिला ।
फुल्नै बाँकी फूलको, म त कोपिला ।।
म त कोपिला हुँ, म त कोपिला ।।

माहुरी र पुतलीले, खेलौँ भन्न थाले ।
भुँ भुँ गर्दै भ्रमरोले, साह्रै हत्ते हाले ।।
चुल्बुलाई जोगिँदै छु, बन्दै कसिला ।
फुल्नै बाँकी फूलको, म त कोपिला ।।
म त कोपिला हुँ, म त कोपिला ।।

 

Continue reading


पाल्पाली गान बन्दछ

Tanka, Prasad, Pantha, टंकप्रसाद पन्थ, pallawa, पल्लव

टंकप्रसाद पन्थ

पाहाडी दृश्यमा राम्रो धर्तीकै खुल्छ कान्ति यो
पाल्पा छन् अप्सरा जस्तै लागेको मनमा छ यो
प्रकृति साथ पाल्पाको छटा खुल्छ अलौकिक
पाल्पाली मुटुको माया बन्छ गाढा र मौलिक।।

माडीमा धान झुल्दै छन् पाखा छन् हरिया घना
खुल्छ सौन्दर्यको आभा पाल्पा यो छ मनोरम
अर्गली पूज्य नै बन्छ आैर्वका तपले सधैं
जित्गढी कीर्तिको गाथा सुनाउँदै छ यो अझै ।

 

Continue reading


म मरेको दिन

Krishna, Prasad, Pokharel‎, कृष्णप्रसाद पोखरेल, pallawa , पल्लव

कृष्णप्रसाद पोखरेल

दु:ख सुख , दिन रात चल्ला उस्तै याम ।
यसैगरी उदाउला पूर्व बाट घाम ?
मेरो लागी सृष्टि सारा ध्वस्तभाको छिन ।
यो संसारै कस्तो होला ? म मरेको दिन ।।

जसोगरी चलेकोछ आज यहाँ सम्म ।
त्यसैगरी चल्दै जाला पर कहाँ सम्म ?
स्वस्थ बन्छु भन्दाभन्दै गल्छ मेरो तन ।
यो संसारै कस्तोहोला ? म मरेको दिन ।।

 

Continue reading


कुकुरको पुच्छर

Durga, Prasad, Gwaltare, दुर्गाप्रसाद ग्वालटारे, pallawa, पल्लव,

दुर्गाप्रसाद ग्वालटारे

त्यसै पनि हेपिन्छ कुकुर
त्यसमा पनि उसको पुच्छर
गनोस् कसले
र, मुल्यवान भनेर भनोस् कसले !

अहँ, किमार्थ !
विचार त होला आआफ्नै शूरको
तर मुल्यवान छ है पुच्छर कुकुरको ।

के थाहा छ यहाँलाई ?
कति तन्काइए र छोडिए
इजरायल र प्यालेस्टाइनहरू –

 

Continue reading


वर्षा विविधा

Ganga, Prasad, Adhikari, Kholaghare, Sahinlo, खोलाघरे साहिँलो, oallawa पल्लव,

खोलाघरे साहिँलो

लिई खोप्ने,ताछ्ने उपकरण राँभो र बसिला
हलो छेड्ने शीर्षस्थलतिर अनौँ ठोक्न सजिला
कहाँ जालान् कालीगढ युगजयी यी पछि हरे !
कठै ! छोप्ला आफ्नै जठरतिर पापी समयले !

जहाँ आफ्नो भन्ने डिजल छ न पेट्रोल छ कतै
दयामा अर्काकै हरसमय चल्दो छ मुलुकै
दया कैलेसम्मन् ? अनि घुटघुटे ट्र्याक्टरहरू
मिठो बज्लान् कैलेतक परदयाभित्र घुँघरु ?

 

Continue reading


वर्षा विविधा (१)

Ganga, Prasad, Adhikari, Kholaghare, Sahinlo, खोलाघरे साहिँलो, oallawa पल्लव,

खोलाघरे साहिँलो

वसन्ती शोभाको मधुर मधुबेला पर गयो
कडा ग्रीष्मज्वाला पनि कम हुनाले डर गयो
गयी मन्दाक्रान्ता गनगन गरी ग्रीष्मभरिमा
उठ्यो वर्षा गर्दै ध्वनि शिखरिणीको मधुरिमा ।

कहाँ वर्षारानी जनजगतकी प्राणजननी
कहाँ अल्पज्ञानी गनगनवती यो शिखरिणी
कहाँ ज्ञानी पुर्खा कविगण बडा,शूर कठिनी
कहाँ मेरो लेखा मउपर चढ्यो भाव तपनी ।

 

Continue reading


‘‘हे भानू’’ !!

Gorkhe,Sailo,Rishi, prasad, Lamichhane, chitwa, गोर्खे साइँलो , pallawa, पल्लव

गोर्खे साइँलो

बाजे कृष्ण थिए, त्यसै घर जहाँ पैदा भएका थिए

भानू जन्म खुदै भयो र त यहाँ भाषा सुधारी दिए ।

ज्ञाता धेर थिए ति शास्त्र तिरका बोल्थे छरी शिष्टता

चूँदी पुत्र उनै भएर छरियो पौराणिकी सभ्यता ।।

 

बोली, भेष, भुषा सुधार गतिलो यै देशका खातिर

नेपाली पनमा रचेर कविता राम्रो गरे आखिर ।

राम्रो काम गरेर नै सहज भो भाका भरी गाउन

उन्कै सार विना थिएन सजिलो नेपाल घन्काउन ।।

 

Continue reading


ग्रीष्म गनगन

Ganga, Prasad, Adhikari, Kholaghare, Sahinlo, oallawa पल्लव,

खोलाधरे साहिँलो

स्वाँ स्वाँ होस् वा कलकल बगून् ,गड्गडाई बगून् क्वै
छाल्को हान्दै छपछप गरून् ,नाद नौलो सुनाई
खोला ,खोल्सा,नद र खहरे छन्द झैं शब्द गर्छन्
छङ्छङ् झर्छन् त्वरित छहरा छन्दकै भान दिन्छन् ।

वर्षा झर्दा झमझम कुनै पातमा बन्छ शब्द
झर्झर् गर्दै जल जमिनमा ठोकिंदा बन्छ शब्द
पानी बोकी सननन बहे वायुमा बन्छ शब्द
बेग्लाबेग्लै ढब तर सबै छन्द नै हो कि लाग्छ !

 

Continue reading


गजल

Rewati, Prasad, Adhikari, रेवतीप्रसाद अधिकारी, pallawa, पल्लव

रेवतीप्रसाद अधिकारी

झुटमा छ राजनीति
लुटमा छ राजनीति

साच्चै भन्नुहुन्छ भने
फुटमा छ राजनीति।

साली,ससुराली,मावली
छुटमा छ राजनीति

 

Continue reading


गोर्खे साइँलोसहित पाँचजानालार्इ वाल्मीकि साहित्य सम्मान !!!

Gorkhe,Sailo,Rishi, prasad, Lamichhane, chitwa, गोर्खे साइँलो , pallawa, पल्लव

गोर्खे साइँलो

२०५, औं भानु जयन्तीका सन्दर्भ पारेर शहीद स्मृति क्याम्पस, रत्ननगर चितवनको सभाहलमा वाल्मीकि साहित्य सदनले स्रष्टा सम्मान, काव्यवाचन र सदनको मुखपत्र सम्प्रेषणको २१ औं अड्’को विमोचन कार्यक्रम धुमधामका साथ उल्लासमय वातावरणमा सम्पन्न गरेको छ । वाल्मीकि साहित्य सदनका अध्यक्ष श्री रामबाबु घिमिरेको सभाध्यक्षता तथा रत्ननगर नगर पालिकाका मियर श्री नारायणा वन ज्यूको प्रमुख अतिथि सञ्चालित उक्त कार्यक्रममा वाल्मीकि साहित्य सदनका संस्थापक अध्यक्ष वरिष्ठ गजल साधक एवम् महाकाव्यकार केशवराज आमोदीले स्वागत गर्नु भएको थियो ।

 

Continue reading


असारे गीत

Krishna, Prasad, Koirala, कृष्णप्रसाद कोइराला, pallawa, पल्लव

कृष्णप्रसाद कोइराला

बर्साद आयो भ्यौताले गायो मेघले जिस्क्यायो ।
सुगन्ध आयो उमङ्ग छायो किसान मुस्कायो ।।

असारै मासको दब्दबे हिलो अन्नको मुहान ।
यो माटो चोखो लगाउ टीको गाउँदै जयगगान।।

सृष्टिको मूल यो गीलो माटो जे रोप उम्रन्छ।
जे जस्तो रूप चाहन्छौ दिन मसार त्यै हुन्छ ।।

 

Continue reading


कोही नहोओस् बुढो

ram, prasad, gyawali, रामप्रसाद ज्ञवाली,pallawa , पल्लव

रामप्रसाद ज्ञवाली

कस्तो रूप थियो जवान म छँदा पर्थें स्वयं दङ्ग म
कस्तो आज भएँ नि वृद्ध बनिँदा तर्सिन्छु आफैसँग
कस्ता हात थिए जवान म छँदा फोर्थे नि भित्तातक
कस्ता बन्न गए नि हेर अहिले काँप्छन् सधैँ लुग्लुग ।

दौडन्थेँ कसरी जवान म छँदा आँधीहुरीझैँ गरी
कस्तो आज भएँ नि वृद्ध बनिँदा हिँड्दै छु लासैसरि
लाग्थ्यो सक्छु दगुर्न कुद्न सजिलै बोकेर धर्ती तब
आफ्नै ज्यानसमेत बोक्न नसकी हिँड्दै छु घस्री अब ।

 

Continue reading


बद्रीप्रसाद दाहाल का दुइ टुक्रा

Badri, Prasad, Dahal, बद्री प्रसाद दाहाल , pallawa, पल्लव

बद्री प्रसाद दाहाल

१) आषाढका रातमा
सम्झी बस्दछु दूर छ्यौ नि कविता, गर्मीछर्यो ग्रीष्मले ।
झल्को झल्मल पार्छ चित्र पटका, राधा र श्रीकृष्णले ।।
पानी झम्झम बर्षिए नजरमा, पीडा बहे आँतमा ।
निन्द्रा लाग्न सकेन छट्पट हुँदा, आषाढका रातमा ।।

हेर्थ्यौँ मुग्ध हुँदै दुबै नजरले, विश्राम जान्दैनथे ।
तिम्रा कोमल हात छुट्टिन कबै, मान्दैन मान्दैनथे ।।
लामा रात विते सधैँ प्रणयका, रम्दै नयाँ बातमा ।
निन्द्रा लाग्न सकेन स्निग्ध कविता, आषाढका रातमा ।।

 

Continue reading


बहरबद्ध गज़ल

Komal, prasad, Bhatta, कोमल प्रसाद भट्ट, pallawa, पल्लव

कोमल प्रसाद भट्ट

प्रभो ! महा तोक तिमी रहेछौ
त्रिलोकका लोक तिमी रहेछौ

कृपा छ तिम्रो सबमा समान
समृद्ध वा भोक तिमी रहेछौ

सुकर्ममा प्रेम छ उच्च तिम्रो
कुकर्ममा झोक तिमी रहेछौ

 

Continue reading


गजल

Krishna, Prasad, Koirala, कृष्णप्रसाद कोइराला, pallawa, पल्लव

कृष्णप्रसाद कोइराला

थियो चाहना भित्र दिलमा लुकेको
बनोस् देश यो भाग्यरेखा फुकेको ।

म देख्दैछु याहाँ अझै दाउ हेर्दै
झिकी राल स्वार्थान्धताले ढुकेको ।

विदेशीहरूको छ कर्जा गरुङ्गो
म हिंड्दै छु थामेर गर्दन झुकेको ।

 

Continue reading


सुर्य प्रसाद तिमिल्सिना ‘एस.पि.असफल’ का केही मुक्तकहरूः

Surya, Prasad, Timilsina, spasaphal, सुर्य प्रसाद तिमिल्सिना ‘एस.पि.असफल’ , pallawa, पल्लव

सुर्य प्रसाद तिमिल्सिना ‘एस.पि.असफल’

मिलेर हामी नर-नारी बाँझो राख्नु हुन्न
सीमखेत होस् या टारी बाँझो राख्नु हुन्न
अब हामी युवाले व्यवसायीक खेती गरेर
पुर्खाले जोडेका खेतबारी बाँझो राख्नु हुन्न

भेटिन्छ भन्दै पीडा भुल्ने ओखती मधुशालामा ,
पुगेका हुन्छन् कयौं चेलीका पति मधुशालामा ,
दुई -चार बोतल पिएर,महिनाको कमाइ दिएर,
गर्न सकिएन भन्छन् तिनैले प्रगति मधुशालामा ।

 

Continue reading


स्वाभिमान छ भने

ram, prasad, gyawali, रामप्रसाद ज्ञवाली, pallawa, पल्लव

रामप्रसाद ज्ञवाली

इच्छा मात्र गरी प्रयत्न नगरी कस्को बन्यो खै घर ?
अर्काको भरमा परी हिमचुली को पो चढेको छ र ?
पन्छीले रुखमा बनाउँछ स्वयं सङ्घर्ष गर्दै घर
नेपाली ! सुन, स्वाभिमान छ भने आफै बनाऊ घर ।

कुद्दै पर्वतमा बनाउँछ स्वयं बाटो नदीले पनि
बाँच्दै छन् कमिला किरा छिचिमिरा सङ्घर्षशाली बनी
उड्दै छन् पुतली स्वयं गति लिई आकाशमा फुर्फुर
नेपाली ! सुन, स्वाभिमान छ भने आफै उठाऊ शिर ।

 

Continue reading