कृष्ण शरण उपाध्यायका आठ कविताः

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

१) “बुट्टा कोर्नु छ रङ्ग भर्नु छ”
किन्दा गोरु किसान ले पुछर मा, छोएर जाँच्छन् खुबै
सञ्चो मान्छ कि चम्किइन्छ,उसको त्यो छाँट हेर्छन् सधैं
ती किन्छन् जुन गोरु हुन्छ तगडा, टाठो र बाठो त्यहाँ
छाड्छन् ती जुन हुन्छ मन्द र ढिलो, सोझो र लाटो त्यहाँ

भेट्ने हो यदि साँच्चिकै सफलता, टाठो हुने हो यहाँ
लग्ने हो यदि जिन्दगी शिखर मा, बाठो हुने हो यहाँ
आँधी छैन भने प्रचण्ड मुटु मा, त्यो व्यक्ति ले गर्छ के ?
आगो छैन भने ज्वलन्त दिलमा, त्यो व्यक्ति ले गर्छ के ?

 

Continue reading


नारायण प्रसाद पौडेल का तीन कविता

Narayan, Prasad, Paudel, नारायण प्रसाद पौडेल, pallawa, पल्लव

नारायण प्रसाद पौडेल

१) वैराग्य
वैराग्य आध्यात्मिक चेतना हो
वैराग्य हो बौद्धिक धारणा हो
वैराग्य यो चिन्मय चिन्तना हो
वैराग्य सान्सारिक सान्त्वना हो ।।१।।

वैराग्य खानी खन सिर्जनाको
वैराग्य पानी बन तिर्सनाको
वैराग्य दानी मन भावनाको
वैराग्य ज्ञानी गुण साधनाको ।।२।।

 

Continue reading


कल्पना पौडेल ‘जिज्ञासु’का केही मुक्तकहरूः

Kalpana, Paudel, Jigyasu, कल्पना पौडेल ”जि्ज्ञासु”, pallawa, पल्लव

कल्पना पौडेल ”जि्ज्ञासु”

अबिरल बगिरहे यि अश्रुधारा तिमी गए देखी आँखाहरु बाट
तर यादहरुलाई निस्किन दिहिन मुटुको कुना कुनाहरु बाट
जीवन छ र पो अनुभुती छ मलाई साह्रै तिम्रो खाँचो छ प्रिय
बुझे मैले जसरी तिम्ले पनि बुझ न जलिरहेका चिताहरु बाट ।
(१)
विनासकारी भूकम्पले देश भरी नै बेहाल भयो
हजारौँले ज्यान गुमाउँदा लासैलासको खाल भयो
कसलाई के थाहा कठै बरै यो प्रलय होला भन्ने
हाम्रो लागि २०७२ इतिहासमा कालो साल भयो ।
(२)

 

Continue reading


महिला भेदभाव र वैदेशिक रोजगारी

 

Kalpana, Paudel, Jigyasu, कल्पना पौडेल ”जि्ज्ञासु”, pallawa, पल्लव

कल्पना पौडेल ”जि्ज्ञासु”

आज पनि महिलाहरू सामाजिक, आर्थिक र राजनैतिक क्षेत्रबाट उत्पीडित र उपेक्षित छन् । सरकारी तथा गैरसरकारी क्षेत्रबाट महिला हक, हित र अधिकारका निम्ति गरिएका प्रयत्नका बाबजुद महिलाहरूको स्थितिमा तात्विक अन्तर आउन सकेको छैन । महिलामाथि हुने अनेक उत्पीडनमध्ये घरेलु हिंसाबाट पनि नेपाली महिलाहरू उत्तिकै प्रभावित छन् । बितेका एक वर्षमा १ सय ५२ जना महिलाको हत्या २ सय ११ जनाको बलात्कार (जसमध्ये २३ जना महिला आफ्नै परिवारका सदस्यबाट बलात्कृत), १२ जना महिलाद्वारा आत्महत्या र ७५ जना महिला बोक्सीको आरोपमा पीडित भएको तथ्याङ्कले देखाएको छ ।

 

Continue reading


कृष्ण शरण उपाध्याय का तीन कविता

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

१) “जिन्दगी”
न यो “जिन्दगी” दाउ थाप्ने जुवा हो
न यो गन्दगी मात्र फाल्ने कुवा हो
बरु प्रेम को भव्य सौन्दर्य छर्न,
फुलेको कुनै फूल को पालुवा हो

छ यो “जिन्दगी” व्यक्ति को हात भित्र
बनायो भने बन्छ रङ्गीन चित्र
सिँगार्‍यो भने फूल को कुञ्ज बन्छ
बिगार्‍यो भने शूल को पुञ्ज बन्छ

 

Continue reading


कृष्ण शरण उपाध्याय को सुन्दर कविताः

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

तिम्रा कारण ले पिता र जननी, रुन्छन् भने बाँच्नु के ?
तिम्रा कर्तुत ले निरन्तर दुखी,हुन्छन् भने बाँच्नु के ?
देख्दैनौ पसिना र त्याग तिनका,आत्मीय संवेदना ?
तिम्रा शाब्दिक झीर ले मुटु सधैं,उन्छन् भने बाँच्नु के ?

तिम्रा निम्ति सिँढी बनेर रहँदा,माता – पिता कुप्रिए
कामै मा दिनरात जोतिरहँदा,माटो बनी थुप्रिए
तिम्रै चाह निमित्त मा हृदय का,आशाहरू मक्किए
तिम्रै भोक र प्यास मेट्न मुटु का ,इच्छाहरू सक्किए

 

Continue reading


कृष्ण शरण उपाध्याय का जोर कविता

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

१) उड् उड् उड् अब उड्
ए पन्छी ! उडिदे न त्यो गगनमा, हेरून् तँलाई सब
छत्री झैँ खुलिदे न त्यो पवनमा, छाया लिऊन् है सब
इच्छाशक्ति लगान एक गरिदे, उद्देश्य भेट्ने भए
सारा सास उडान बीच भरिदे, त्यो प्यास मेट्ने भए

छाती भित्र विशाल चिन्तन सँगै, आकाश बोकी तँ उड्
आँखा भित्र अनन्त जीवन सँगै, विश्वास बोकी तँ उड्
निल्ने हो हर धूमकेतु खतरा, सङ्घर्षशाली हुँदै
ए पन्छी ! यमराज जित्नुछ भने, नि:श्वास रोकी तँ उड्

 

Continue reading


“भो लेखनी फालिदे”

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

पापी भ्रष्ट विरुद्ध गर्जन सके, ए कृष्ण ! लेख् काव्य तँ
घाती दुश्मन माथि वज्रन सके,ए कृष्ण ! लेख् काव्य तँ
गिट्टी – पत्थर फालिदे अनि त्यहाँ, माटो नयाँ हालिदे
लेख्दैनस् यदि धारिला तँ कविता, भो लेखनी फालिदे

तेरा लेख पढी सुनी डमरु झैँ, जागून् युवा देश का
धर्ती खन्न निफन्न दोष र कमी, लागून् युवा देश का
हीरा लेख् अनि स्वर्ण लेख् सृजनमा, माटो ढुटो चालिदे
लेख्दैनस् यदि धारिला तँ कविता, भो लेखनी फालिदे

 

Continue reading


कृष्ण शरण उपाध्याय का जोर कविता

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

१) “कलम लाई आह्वान”
ए सम्पन्न मसी हुने कलम हो ! देशै जगाओ न है
निद्रा मूर्च्छित चेतना मुलुक का, टाढा भगाओ न है
भोका पेट निमित्त अन्न – धन को, जोहो गरोस् शासन
नाङ्गा आङ हुने गरीब जन को, चिन्ता हरोस् शासन

लेखिन्नन् युग का जरूरत भने,के लेख्नुको सार छ ?
सोचिन्नन् युग निम्ति उन्नत भने, के सोच्नुको सार छ ?
तिम्रा घातक बाण रोपिन पुगून्, सत्तामुखी चाल मा
तिम्रा शाब्दिक व्यङ्ग्य वज्रन पुगून्, काला अरिङ्गाल मा

 

Continue reading


करुना पौडेलका केही मुक्तकहरूः

Karuna, Paudel, palung, करुना पौडेल, pallawa, पल्लव

करुना पौडेल

के को शोभा हुन्छ र खै? फुलेको फूल झरेपछि
आत्मा विश्वास टुट्ने रैछ, भरोषा नै मरे पछि
ऐजेरुलाई चिने पछि रेखदेख पनि किन गर्नु ?
दोधारमा ब्यर्थै किन ? हसैह्य नै गरे पछि ।।

पिच्छालाग गर डाह तिम्ले गर्न सकेजति
समय छ अझै बोल क्षमताले बके जति ।
सूर्य पनि तिमीभन्छौ सधैँ ओझेल पारिदेला
विनाअर्थ समयलार्इ चाल्न खोज्छौ चले जति ।।

 

Continue reading


‘ऋतु फेरिँदै जान्छ’ समाजको द्वन्द्वात्मक कथा–व्यथा

Anjana, Paudel, ' Anushruti', Lamjung, अन्जना पौडेल, pallawa, पल्लव

अन्जना पौडेल

कथाकार इन्द्रकुमार श्रेष्ठ सरितको ‘ऋतु फेरिँदै जान्छ’ कथासङ्ग्रह भित्रका जतिजति कथाहरू पढ्दै, पाना पल्टाउँदै गएँ, उतिउति मन भारी भएर आयो । एकमनले भन्यो, “म एक सामान्य पाठक मात्र भएर यी कथाहरू पढ्छु र एउटा कुनामा थन्क्याउछु ।”खै कसरी लेखुँला र मैले समीक्षा ? मन दोमन भयो, खै के गरुँ, के गरुँ ? इन्द्र दाजुलार्ई पुस्तकका पाना पढ्दै, पल्टाउँदै यहाँ पुगेँ दाजु भनेर मेसेज गरेकी छु फेरि । दाजु पनि हौसिँदै हुनुहुन्छ होला अन्जना बैनीको कस्तो पाठकीय प्रतिक्रिया आउँला भनेर ।

 

Continue reading


गजल

Sumitra, Paudel, Sumee,सुमित्रा पाैडेल ‘सुमी’, pallawa, पल्लव

सुमित्रा पाैडेल ‘सुमी’

परदेशी आ’को छैन के को दशै के को तिहार ।
मनमा शान्ति भा’को छैन के को दशै के को तिहार ।।

भुइँचालाले लथालिङ्ग पछारेको मेरो घर ।
चुहिने छानो छा’को छैन के को दशै के को तिहार ।।

तिमि हुने खाने पर्यौ म त हुँदा मात्र खाने ।
एक सुकी कमा’को छैन के को दशै के तिहार ।।

 

Continue reading


कृष्ण शरण उपाध्यायका जोर कविता

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

१) “प्राण जल्दोछ है दन्दनी”
ती मेरा सपनाहरू क्षितिज मा, अड्की बसेका कति ?
ई मेरा जपनाहरू हृदय मा, धड्की बसेका कति ?
वर्षौं देखि अभुक्त गुप्त सपना, उस्तै त छन् चोटिला !
बन्दैनन् किन रूपयुक्त कहिल्यै, अग्ला घना पोटिला ?

आँखा सामु नआउनू अब तिमी, चाहन्न है देख्न म ।
तिम्रा स्वर्ण गजूर माथि कविता, चाहन्न है लेख्न म ।।
हावा बाट निकालिँदैछ बिजुली, चारै दिशा हेर त !
ऊर्जाशील विकास को प्रगति को, लाली उषा हेर त !!

 

Continue reading


सम्झना आइदिन्छ !!!

Himalaya, Paudel,हिमालय पौडेल, pallawa, पल्लव

हिमालय पौडेल

लालाबाला सडकतटमा देख्छु खेल्दै गरेका
हाँस्तै नाच्दै तरुणवयको देख्छु बुट्टा भरेका
ऊ बेलाको मृदुपल सधैं चित्तमा ल्याइदिन्छ
बिर्सूँ भन्दा पनि किन उही सम्झना आइदिन्छ ।

मेरा प्यारा जनक जननी छन् असी वर्ष पारी
लाडे बन्दै नजिक तिनकै खोज्छु नौलो छहारी
आफैं सानो छु कि म जसरी कल्पना छाइदिन्छ
बिर्सूँ भन्दा पनि किन उही सम्झना आइदिन्छ ।

 

Continue reading


“आदर्श बनेर आउनू”

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

मेरो महान् अंश र रूप हौ तिमी !
सत् चित् र आनन्द-स्वरूप हौ तिमी !!
जन्मी धरामा महझैं रसाउनू !
मसामु आदर्श बनेर आउनू !!

जे कामका लागि तिमी झरेथ्यौ !
त्यो पूर्ण गर्ने प्रण जो गरेथ्यौ !!
सम्झेर दायित्व सबै निभाउनू !
मसामु आदर्श बनेर आउनू !!

 

Continue reading


“मेरो कलम”

Manda, Paudel, Nuwakot, मन्दा पौडेल, pallawa, पल्लव

मन्दा पौडेल

तिम्रो अस्मिता,अस्तित्व लुटिएको अनि
तिम्रो बाबा-आमाको संसार चुडिँएको दिन,
रंगिन सपनाहरू धमिलिएर अन्धकार भएको क्षण
अनि तिम्रो अकल्पनिय मृत्युशैय्यासंगै
झोक्रिरहेको मेरो कलम
अनि घोत्लिरहेको मेरा कोरा कागजहरू
खै किन आज दुबै यति आतुर छन्,
एक पोखिन र अर्को लत्पतिन?
सायद धैर्यता र शाहासको बाँध फुट्नै लाग्यो,
यहाँ एकअर्कामा विश्वास अनि मानवियपन टुट्नै लाग्यो।

 

Continue reading


“प्रेम भन्दा धर्म ठूलो”

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

थियो दिव्य – सौन्दर्य वृन्दावनै मा ।
थियो प्रेम – माधुर्य सारा मनै मा ।।
यसै बीच मा कंस का दूत आए ।
उहीँ लग्न का लागि सन्देश ल्याए ।।

लगे क्रूर अक्रूर ले श्याम लाई ।
सबै गोपि को नर्म छाती जलाई ।।
रुँदै रोक्न खोजे मिली गोपिका ले ।
कहाँ रोकिइन्थे र ती कृष्ण काले ?

 

Continue reading


“साला ! तँ धिक्कार होस् !”

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

हाम्रो देश सिँगारिँदो छ हिउँ ले , झर्ना नदी ताल ले ।
टल्केको छ महेश का नयन ले ,कैलाश को भाल ले ।।
पानी पेय छ बेच्न सन्धि गरिए , के हुन्नथ्यो देश मा ?
ढुङ्गा पेल्न र बेच्न सन्धि गरिए , के हुन्नथ्यो देश मा ?

ए गद्दार ! कपूत ! तस्करहरू ! के सन्धि गर्छौ भन ?
ए घाती जन ! देश का खलहरू ! के सन्धि गर्छौ भन ?
सत्ता भित्र बसेर काम अधुरा , के निम्ति छाड्छौ भन ?
कुर्सी माथि चढेर मात्र जनता , के निम्ति ढाँट्छौ भन ?

 

Continue reading


“प्रणय – प्रसङ्ग”

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

यो मेरो मुटु भित्र एक मधुरो, पीडा दिने को भन ?
पीडा मा अझ व्यङ्ग्य मिश्रित कडा, क्रीडा दिने को भन ?
को हो ऊ दिनरात यी नयन मा, झल्झल् गरी झल्कने ?
को हो ऊ झरना बनी हृदय मा, छल्छल् गरी छल्कने ?

यौटै मात्र छ आश ती नयन को, सौन्दर्य हेरी बसूँ !
यौटै मात्र छ प्यास ती अधर को, माधुर्य हेरी बसूँ !!
गर्जी खस्छ सदैव बादल – झरी, यो चित्त मा को भन ?
ठट्टा गर्छ सदैव ऊ छल गरी, यो चित्त मा को भन ?

 

Continue reading


कृष्ण शरण उपाध्याय का जोर कविता

Krishna, Sharan, Paudel, Opadhyaya,, कृष्ण शरण उपाध्याय, pallawa, पल्लव

कृष्ण शरण उपाध्याय

“लोग्ने मानिस आजको”
लोग्ने मानिस मा कलङ्क गहिरो, बढ्दैछ बढ्दैछ झन् ।
लोग्ने मानिस आज दानव बनी, सड्दैछ सड्दैछ झन् ।।
पीडा हुन्छ कताकता हृदय मा, लोग्ने हुँ भन्दा पनि ।
लाजै हुन्छ यदाकदा नयन मा, लोग्ने म बन्दा पनि ।।

लोग्ने मानिस अङ्ग को कडकले, साह्रै घमण्डी भयो ।
ऊ आगो सरि काम को भडकले, साह्रै वितण्डी भयो ।।
बिर्सेको छ विवेकहीन मति ले, कर्तव्य ऊ सुस्तरी ।
भट्केको छ पशुत्व को प्रगतिले, गन्तव्य ऊ सुस्तरी ।।

 

Continue reading