पुष्पविलाप

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

“हे पुष्प ! यो भक्त-समीप आऊ
तिम्रा गुनासा कति छन् सुनाऊ !”
मसी बगायो कवि पग्लिएर
बोले सयौं पुष्प निसासिएर –

“मान्छे ! तिमी बाहिर मात्र हेर्छौ
कथा भुली केवल पात्र हेर्छौ
हाम्रा कथा बाहिर मात्र छैनन्
भित्री व्यथा बाहिर देखिँदैनन् !!

 

Continue reading


गजल

Manda, Paudel, Nuwakot, मन्दा पौडेल, pallawa, पल्लव

मन्दा पौडेल

तिम्रो सिन्दूर सिउँदोभरि सजाएर के भो आखिर ?
तिम्रै नामको पाउजू चुरा बजाएर के भो आखिर ?

दिलमै बस भन्दा भन्दै तिमी दूर जान्छौ भने,
मैले मात्रै चोखो प्यार लगाएर के भो आखिर ?

अग्नि शाक्षी राखी जोड्या यो नातालाई तोड्छौ भने,
मैले मात्रै प्रितिका फूल रचाएर के भो आखिर ?

 

Continue reading


आदर्श चिन्तन

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

होस् विद्यालय जिन्दगी दिनदिनै नौला कुरा जानिऊन्
लागोस् चेत नवीन आँकलनमा आँखा उतै तानिऊन्
जिज्ञासा मनमा नयाँ उठिरहून् सिक्ने र जान्नेगरी
आऊन् उत्तर लोकले निमिषमै स्वीकार्य मान्नेगरी ।

होऊन् आर्जन लाज छोप्न सकिने या भोक भाग्नेगरी
थैली,भूमि नथुप्रिऊन् कलुष झैँ आक्षेप लाग्नेगरी
त्यस्तो चैन नहोस् बिजोग रमिता हेरेर बस्नेगरी
दर्जा मान नहून् सखा-स्वजनको अस्तित्व खस्नेगरी ।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्दका तीन कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) जीवन र दृष्टान्त
जस्तै तेल लुँडो तयार नगरी बल्दैन आफैँ टुकी
जस्तै पुष्प मुठो बनेर नमिले बन्दैन राम्रो बुकी
जस्तै हात पछाडितर्फ लगिए बन्दैन आलिङ्गन
त्यस्तै ब्रह्म र आत्मशक्ति नरहे टिक्तैन यो जीवन ••

धागो चट्ट छिने नियन्त्रण गुमी ठोकिन्छ चङ्गा तल
आफैं मूल सुके क्रमैसँग घटी अल्पिन्छ गङ्गाजल
जस्तै तार छुटे झलल्ल बिजुली बल्दैन चम्कीकन
त्यस्तै ज्ञानविना निरर्थक बनी ढल्किन्छ यो जीवन ••

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) दृष्टान्त
पाए बेकारको दर्जा उल्टै नाश गराउँछ
हीराको खाटमा राखी माछो के चैन पाउँछ ?

सुरक्षा नै दशाजस्तै बन्छ ढर्रा बढी गरे
खुसीले कसरी बाँचोस् जाबीको चिडिया हरे ?

नाशिन्छन् कुलका शोभा दुष्ट सन्तान जन्मिए
खुम्चन्छन् तरुका हाँगा काँडाका झाङ जेलिए

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot,  जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) विचार र दृष्टान्त
मान्छे संयम बन्नुपर्छ जति नै आपत्ति आए पनि
उम्ली मात्तिनु हुन्न लाभ सहसा सर्वस्व पाए पनि
भड्केको रटना कुतर्कबलले हुन्नन् समस्या हल
माटैको खिचडी बनाउन सके चाहिन्नथ्यो चामल !!

स्रष्टा लेखक बन्नु हुन्न घटिया व्यापारका साधन
भर्नै हुन्न कदापि धक्कु कटुता बेढङ्ग विज्ञापन
गाह्रो हुन्छ कला र चिन्तनविना साहित्य रच्ने कुरा
चोयाले पनि केश काट्तछ भने के काम पत्तीछुरा ?

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) योग्यता
बच्चामै परिपक्व लक्षण मिले चाहिन्नथ्यो यौवन
गर्भैभित्र जुँगा पलाउन गए को देख्छ बालापन ?
जन्मी शैशव, बैंस पूर्ण नभई बूढो भइन्थ्यो भने
चाहिन्थ्यो किन योग्यता शयनमै चोला सकिन्थ्यो भने ?

मौरी भृङ्ग दुवै उडी कुसुमका उद्यान डुल्छन् तर
मौरी घार सजाउँछन् मह भरी ती भृङ्ग छन् जोकर
ज्ञानीको तुलना हुँदैन रङ वा आकार मात्रै मिली
कौवामै मृदु गाउने स्वर भए चाहिन्नथ्यो कोइली !!

 

Continue reading


जयदेव गोविन्दका जोर गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

बहरबद्ध गजल
कहाँ खस्छ आकाश को छुन्छ तारा ?
मरी स्वर्ग पुग्ने कथन हुन् उधारा !!

स्वयम् जिन्दगीको कठिन मार्ग हेर
नजरमै खडा छन् अनेकौँ तगारा !!

चुनावी बखतमा सहर घुम्न जाऊ
कदमका कदम भेट्तछौ ‘सर्वहारा’ !!

 

Continue reading


“प्रश्न देश चलाउनेलाई”

Manda, Paudel, Nuwakot, मन्दा पौडेल, pallawa, पल्लव

मन्दा पौडेल

भन्नत भनिन्छ मेरो देशलाई,
थरि-थरि फूलका एउटै साझा फूलबारी,
आज मेरो देश चर्को खडेरिमा जलिरहेको छ,
तर खै कहाँ छ शितल दिने छहारी??
नेपालीको शान अनि विश्वको शिर सगरमाथा,
किन झूक्न खोज्दैछ यहाँ?
प्रथम प्रश्न मेरो देश चलाउनेलाई,
मेरो देशले कस्तो पाटो रोज्दैछ यहाँ??

किताब च्यापी विद्यालय जाने उमेरका कैयौँ बालबालिका,
नदी किनारमा गिट्टी कुट्न बाध्य छन्,
स्नातक,स्नातकोत्तर सकेका कैयौँ नेपाली यूवा-यूवति,
मरूभूमिको चर्को खडेरिमा रगत र पसीना बेच्न बाध्य छन्,
कुन मुखले भनौँ,कुन दिमागले सोचौँ,
मेरो देशमा लोकतन्त्र अनि गणतन्त्र आएको छ?

 

Continue reading


जयदेव गोविन्दका जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) ‘जिन्दगी’
मर्दा लाख करोड अर्ब धनले ढाकिन्न नाङ्गो शव
‘पैसामै अमरत्व मिल्छ’ जसरी’ के जुध्दछौ मानव ?
जानै पर्छ अवश्य दूर-पथमा ! खोला बगे झैं बगी
अस्थायी उपभोग-निम्ति लिइने डेरा न हो जिन्दगी !!

ऐना, काँच-समान देह पलमै टुक्रिन्छ माटो बनी
बाँचे-ताप, तनाव अग्नि मनमा सल्कन्छ दैनन्दिनी
मानौं दैनिक मक्खिएर चुँडिने धागो न हो जिन्दगी
“सानो एक मुठो परालतिरको आगो” न हो जिन्दगी !!

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

बहरबद्ध गजल– १,
हिजो बालुवामा गयो भोट मेरो
त्यही भोटमै देखियो खोट मेरो ।।

प्रिया सोध्दछिन् “राजनेता कहाँ छन् ?”
यही प्रश्नले बल्झियो चोट मेरो ।।

जरा खोस्रिँदै खोइरा पस्न थाले
भयो जीर्ण यो “राष्ट्र”को बोट मेरो ।।

 

Continue reading


दृष्टान्त – भाग: दश

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

पाए बेकारको दर्जा उल्टै नाश गराउँछ
हीराको खाटमा राखी माछो के चैन पाउँछ ?

सुरक्षा नै दशाजस्तै बन्छ ढर्रा बढी गरे
खुसीले कसरी बाँचोस् जाबीको चिडिया हरे ?

नाशिन्छन् कुलका शोभा दुष्ट सन्तान जन्मिए
खुम्चन्छन् रूखका हाँगा काँडाका झाङ जेलिए

 

Continue reading


‘विद्या’

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

विद्या तथा सीप अमूल्य वैभव
यी हुन् विधाता र घनिष्ट बान्धव
प्रार्थी यिनैका जन, देवता गण
दाता यिनै जीवनका सबै क्षण ।१।

खाने र डुल्ने सब जीव गर्दछन्
आफ्नै बुताले मुख-पेट भर्दछन्
रमेर बाँच्ने सबमा छ कोसिस
सुज्ञानले नै शिरमा छ मानिस ।२।

 

Continue reading


सुविन रिमाल “प्रशान्त’को फूलबारी कविता सङ्ग्रहप्रति पाठकीय नजर

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

समीक्षकः जयदेव गोविन्द

Subin, Rimal, सुविन रिमाल, pallawa, पल्लव

कृतिकारः सुविन रिमाल

समीक्षित कृति

१) आरम्भ
लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाले दश वर्षकै कलिलो उमेरमा कविता लेखे भन्ने सुनेर हामीलाई अचम्मित तुल्याएको मात्र होइन, हामीमध्ये कतिपयलाई अविश्वास नै लागेको थियो तर ती सबै अविश्वास र अनपत्यारका पर्खालहरू भत्काइदिएका छन् कवि सुविन रिमाल ‘प्रशान्त’ले । नौ वर्षकै कलिलो उमेरदेखि कवितालेखन आरम्भ गरी बाह्र वर्षकै उमेरमा कविता सङ्ग्रह नै प्रकाशित गरेर साहित्यानुरागीहरूलाई अचम्मित र हर्षित तुल्याइदिएका छन् कवि सुविनले । नौ वर्षकै उमेरमा सबैलाई प्रभावित बनाउनेगरी कविता सिर्जना गर्नु अझ त्यो पनि शास्त्रीय छन्दको जटिल अनुशासनमा रहेर प्रथम रचनादेखि नै छन्दमा आबद्ध हुनु चानचुने कुरा होइन ।

 

Continue reading


कविधर्म

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

साहित्यका साधक विज्ञ सज्जन
ए छात्रछात्रा कलमी सुधी मन
होस् शुद्ध साहित्य मिठासिलो पनि
विवादमा फस्नु हुँदैन लेखनी ०१,

होस् मिष्ट शैली अनि शुद्धता रहोस्
सामान्य भाषा तर भाव उच्च होस्
आफ्नो धराको प्रतिविम्ब देखियोस्
सुहाउँदो कथ्य टिपेर लेखियोस् ०२,

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

मुलुक-भर बटार्ने पछार्ने कुरा छन्
अधर राम जप्छन् बगलमा छुरा छन् !!

सडकछाप बाछा सहर जो पसेथे
तिनैका कडा सिङ र अग्ला जुरा छन् !!

कता खोज्नु नूतन प्रजातन्त्र चोखो ?
नजरमा झिँगा भन्किएका “पुरा” छन् !!

 

Continue reading


लिलामी कलम !!

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

लेखूँ यौनमिठास चल्छ नजिकै वार्द्धक्यको ताण्डव
राखूँ प्रौढ विचार थिच्छ मनमा क्रीडा गरी शैशव
जे लेखे पनि बन्छ आखिर झुटो बेकारको चिन्तन
फोरी फाल्दछु खोपडी सडकमा जाओ किची सज्जन ।१।

भित्ता चार गिज्याउँछन् “शठ बनी निर्लज्ज के लेख्तछस्
बाँधेको अभियुक्ततुल्य थुनिई संसार के देख्तछस् ?”
कोठा भन्छ “छिनालिदे तँ सहसा त्यो कल्पना बन्धन”
काटी फाल्दछु चेतना सडकमा जाओ थिची सज्जन  ।२।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का केही टुक्राहरूः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

कोही नग्न बनेर हिँड्न नपरोस् मैले लुगा लाउँदा
कोही आँसु पिएर बाँच्न नपरोस् मैले खुसी पाउँदा
बाँकी दौलत नाम यो समयले पारोस् खरानी बरु
मेरो एक ‘मनुष्य’ नाम नमरोस् चाहिन्न केही अरू !!
छन्दः शार्दूलविक्रीडित

लामो लौरो उचाली ग्रहगगन छुने भ्रान्तिमा पर्नुजस्तै
ढुङ्गाले बीज छोपी वरपर मल वा औषधी छर्नुजस्तै
चर्केको कुम्भ थापी द्रुत जल भरिने कल्पना गर्नुजस्तै
आफैंलाई नपच्ने अपच गफ गरी बाँच्नु हो मर्नुजस्तै !!
छन्दः स्रग्धरा

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Komal, Prasad, Neupane, Nuwakot, कोमल प्रसाद न्यौपाने, pallawa, पल्लव

कोमल प्रसाद न्यौपाने

पुग्यौ लीखु पारी,कहाँसम्म जाने ?
हतारी हतारी कहाँ सम्म जाने ?

चिहाई रहेछन् खोली बैँश पर्दा-
पछ्यौरी लतारी कहाँसम्म जाने ?

बनाएर बाटो मुटू भित्र मेरो-
गरेछ्यौ सवारी कहाँसम्म जाने ?

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

साँढे कराए पनि काव्य बन्छ
बाख्रा हराए पनि काव्य बन्छ ।।

गर्जिन्छ दिल्ली ! धुरिँदै यताका
सिल्ली डराए पनि काव्य बन्छ ।।

बाँड्दै र खाँदै ढुकुटी निखारी
रित्तो गराए पनि काव्य बन्छ ।।

 

Continue reading