“मेरो कलम”

Manda, Paudel, Nuwakot, मन्दा पौडेल, pallawa, पल्लव

मन्दा पौडेल

तिम्रो अस्मिता,अस्तित्व लुटिएको अनि
तिम्रो बाबा-आमाको संसार चुडिँएको दिन,
रंगिन सपनाहरू धमिलिएर अन्धकार भएको क्षण
अनि तिम्रो अकल्पनिय मृत्युशैय्यासंगै
झोक्रिरहेको मेरो कलम
अनि घोत्लिरहेको मेरा कोरा कागजहरू
खै किन आज दुबै यति आतुर छन्,
एक पोखिन र अर्को लत्पतिन?
सायद धैर्यता र शाहासको बाँध फुट्नै लाग्यो,
यहाँ एकअर्कामा विश्वास अनि मानवियपन टुट्नै लाग्यो।

 

Continue reading


Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

निकाल्यो बुढौली स्वयं जीवनीले
झिँजो मान्न थाले पिँढी आँगनीले

यहाँ सूर्य नै द्वन्दमा फस्न थाल्यो
निशा के निखार्ला कठै चाँदनीले ?

तिमी ज्ञानको ज्योतिमा क्लेश छर्छौ
कहाँ दीप्ति मिल्ला टुकी रोशनीले ?

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का चार गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

गजल– १,
भकुण्डो उचाली शशी भन्न गाह्रो
उनासी नपुग्दै असी भन्न गाह्रो

कुनै ज्ञान बाँड्दा बढी बोल्न सक्छ
त्यसै बुर्जुवा तामसी भन्न गाह्रो

बिगार्दै र मास्दै धुरी चढ्छ कोही
प्रमाणै नपुग्दै दसी भन्न गाह्रो

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) ‘भुँडी’
खाई टन्न अघाउँदा चसचसी चस्कन्छ घोची तन
खाली बस्नुपरे निकाल्छ पलमै विद्रोह, आन्दोलन
धावा बोल्छ हडप्छ वक्षमुनिको सेरो र फेरो भुँडी
छापामार, सशस्त्र सैन्यगण झैं बन्दै छ मेरो भुँडी ।१।

यात्रा गर्न हिँड्यो उतै सँगसँगै झुण्डिन्छ भारी भुँडी
सातो लिन्छ मडारिई कमरमा आतङ्ककारी भुँडी
बाँधी हात बसूँ भने कलहले छड्कन्छ बोक्रे भुँडी
केही गर्न हिँडे सँगै मफतमा तेर्सिन्छ धोक्रे भुँडी ।२।

 

Continue reading


सुप्रिया आचार्य (उप्रेती) का केही मुक्तकहरूः

Supriya, Acharya, Nuwakot, सुप्रिया आचार्य (उप्रेती), pallawa, पल्लव

सुप्रिया आचार्य (उप्रेती)

नलुटियोस इज्जत भनी मानव पुकारी
इज्जत माथि खेलवाड गरी पार्यो बिमारी
पाउनु पर्छ सजाय जीवन खेलवाड गर्नेले
किन बन्यौ दानवी राक्षस चेलीको शिकारी ।

कुम्ल्याएर हिडेपछि जीवन साथी बन्नेले
रुवाबासी गरार्इ दिए म तिम्रै हूँ भन्नेले
कस्तो रै’छ हे दैव मानिसको मन पनि
दुखाएर पिंडादिँदै बिश्वास तोड्न जान्नेले ।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) नेपाली मन
जहाँ आँखा खोली प्रथम धरती दर्शन गरें
जहाँ च्याहाँच्याहाँ प्रथम सुरिलो गायन भरें
जहाँको हावाले घुरघुर लिएँ सास लहरी
यही नै हो मेरो अतुल मठ नेपाल नगरी 01

यहीँ पाएँ प्यारा जनक-जननी, सुन्दर कुटी
पिएँ छाती खोली मृदु रस हिमाली जडिबुटी
यहीँ तेते ताते थिरथिर सिकायो समयले
चिची पापा नाना गणित-कखरा दीपक बले 02

 

Continue reading


शम्भु गजुरेल का जोर कविताः

Shambhu, Gajure, Nuwakot, शम्भु गजुरेल, pallawa, पल्लव, Nuwakot,

शम्भु गजुरेल

१) खोइ मुक्ति ?
झम्के साँझ लुसुक्क
बिरालो जस्तै आएको होइन?
मैले ओडालेको ढिडो
नुन चोप्दै खाएको होइन?
फाटेको जुत्ता नखोल्दै
चोटो चढेको होइन?
मन त सुटुक्क चोरेका थियौ
अनुहार झुसिलो
नसा मा रगत बगेको
सुस्त सुस्त गति देखिने झल्झली
लङ्गडो कौवा को खुट्टा झै
सिन्के गोडा
केवल टाउको मात्र देखिने
मानव ढाचा थियौ होइन?

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) प्राकृत नुवाकोट
व्युत्पत्ति फुर्क्यो रसरङ्ग फुर्क्यो
मष्तिष्कमा सुन्दर विम्ब हुर्क्यो
मातृत्व बोकी कविता रसायो
प्यारो नुवाकोट लिएर आयो ।

केबाट थालूँ कुनबाट थालूँ ?
के छन्द राखूँ कुन राग हालूँ ?
माटो समाऊँ कि शिला समाऊँ ?
या फर्र हावा-सित फर्फराऊँ ?

 

Continue reading


तिलाञ्जली निर्मला. . . . .

Shambhu, Gajure, Nuwakot, शम्भु गजुरेल, pallawa, पल्लव, Nuwakot,

शम्भु गजुरेल अज्ञानी

आऊ हे मनका धनी जनहरू भाला उठाई तिमी
बाची होस गुमाउने मगजका सातो उडाऊ तिमी
यी पापी नभई हठात पशुका जिऊने हरू
खोक्रा भाषणमा भुलाइ जनता भुतुक्क मार्नेहरू

नाभीमा इनका बुटी जिवनका राखी छुपाई कती?
काच्चै खान्छ चरी निमोठी बीचरी छाला चिथोरी कती?
साच्चै मानव यी थिए त कसरी आक्रान्त सारा भयो
आफ्नै दानव मीतले चरचरी काटी रूवाई दियो ।

 

Continue reading


शम्भु गजुरेल का जोर कविता

Shambhu, Gajure, Nuwakot, शम्भु गजुरेल, pallawa, पल्लव, Nuwakot,

शम्भु गजुरेल

१) फर्केर आउ घर
छोडी चट्ट गयौ भुलेर कसरी यो मातृभुमी कन
सक्यौ भुल्न किन कठोर मनले नेपाल लाई भन
थिए बिघ्न हरु सिंगार्दछु भनी बिर्सी बसेका तर
तिम्रो खेत रुदै कुरि बसेको छ फर्केर आउ घर

उस्तै छन बन फुल्दछ गुराँस छटा बिखेर्दै अति
दौडी मृग हरु बिलाप गरदै बिलाउछन् भत्भती
जोड्यौ रत्न भयो पुगेन र अब धनी भयौ प्रखर
राख्दै चाह ठुलो समर्पित भ इ फर्केर आउ घर ।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) ठक्कर र सिकार्इ
ढुङ्गामा जब शिल्पकार भुजले ठोक्छन् छिनो हम्मर
बोल्लान् झैं नव मूर्ति सालिकहरू उठ्छन् बनी सुन्दर
ठोकी निर्मम कुल्चिई नथिचिए आली चुही फुट्तछ
धोका घात लडाइँ ठक्करविना के जिन्दगी उट्तछ ।१।

हो आलस्य कराल आदत, बढी आराम हो दुर्दशा
ज्यादा फुर्सद ऐस रोगसरि हुन् निम्त्याउँछन् ती नशा
कोही बन्नु हुँदैन भोगसुखले सर्वोच्च सर्वोत्तम
घ्याम्पामा कनिका स्वयम् फलिदिए सिक्तैन कोही श्रम ।२।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) विचार र दृष्टान्त
धामा गरे सफलता वश पर्छपर्छ
आहार तान्छ कमिलो जति पल्ट झर्छ
अल्छी र निष्क्रिय बने पर सर्छ मौका
के सिन्धुको तट कुरी अघि बढ्छ नौका ।१।

ज्यादै विशाल सपना लिनु हुन्न जाती
लौरो लिई सगर को छुन सक्छ माथि ?
बेकारको लगनले पछि दिन्छ धोका
लाखौं प्रयास गरिऊन् अडिँदैन फोका ।२।

 

Continue reading


युवा र दायित्व

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द,

उम्ली उम्ली जलधि जसरी ज्वारभाटा निकाल्छ
आँधी बन्दै पवन जसरी वृक्षहाँगा छिनाल्छ
जस्तै राँका हुरहुर गरी बल्दछन् दाउरामा
त्यस्तै ऊर्जा झिक तरुण हो पौरखी पाखुरामा

तिम्रो बढ्दो वय कचहरी द्वेषमा फाल्नु हुन्न
ऊर्जादायी समय रतिको गर्तमा हाल्नु हुन्न
तृष्णा छाडी नव युवक हो वीरता सिक्नुपर्छ
पृथ्वी बोक्ने बल युगल ती बाहुमा झिक्नुपर्छ

 

Continue reading


शम्भु गजुरेल का जोर कविताः

Shambhu, Gajure, Nuwakot, शम्भु गजुरेल, pallawa, पल्लव, Nuwakot,

शम्भु गजुरेल

१) भारत को स्वार्थ
नफुल नेपाली मन
भारत तीर्थ हो भनेर
भारतिय सोच त तुच्छ किरा हो
पेट भरी तुष पालेर बस्ने
हेम्लक को कुन्ड साचेर बस्ने
जतिबेला पनि ख्वाउने
स्वार्थ को मेसो मिलाउन
काशी बनारस त उतै छ
गोकुल मथुरा उहीँ छ
उतै छन बहुरूपिया कृष्ण
कहिले नेहरु को रूपमा–

 

Continue reading


‘मेलम्ची को पानी एता आएन’

Shanbhu, Gajure, Nuwakot, शम्भु गजुरेल, pallawa, पल्लव, Nuwakot,

शम्भु गजुरेल

हेलम्बु को निर्मल जलले पशुपतिमा
अभिषेक गराइदिन्छु भन्दै थिए
रितो सुराही काखिमुनी च्यापेर
छातालाई लौरो तुल्याएर लुरुलुरु
बलेसी अनि करेसा मा झुल्किन्थे
न जाहान कोहि मेरा न सन्तान
एक्लो जिन्दगी हो के लोभ छ र
जे सक्छु ! गर्छु यो देश मेरो घर
मन्त्र मुग्ध पार्‍यो मृदु बचनले
सजाए हृदय मा अति जतनले
शक्ति को गजुर चढाए जनताले
हेलम्बु ले पानी छोडिरहेको छ
मृगतृष्णा पशुपति प्याक प्याक छ
बागमती निचोरियो सक्रक्क तर
मेलम्ची को पानी एता आएन!

 

Continue reading


भोगाइको जीवित विम्ब आओस्

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

प्रेमार्थका चुम्बन छन् कसैमा
वैराग्यका चिन्तन छन् कसैमा
संयोग होलान् कतिमा वियोग
लेखून् मिलाई कवि सर्वथोक

कथा कहानी कि बनोस् निबन्ध
आओस् कलाको रसिलो सुगन्ध
होस् गद्य या पद्य कुनै विधा होस्
भोगाइको जीवित विम्ब आओस्

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का पाँच कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) उत्साह
फक्रन्छन् ढकमक्क पङ्कजहरू टेकी हिलामा जरा
साँढे जोश लिएर शत्रुनजिकै डुक्रन्छ खोस्री धरा
काँप्छन् शैल थरर्र आत्मबलले मुड्की बजारेपछि
छायाले पनि थिच्न थाल्छ मनमा उत्साह मारेपछि ।

उम्री वीजक वायुमण्डल चुमी उत्साहले बढ्दछन्
आरोहीगण उच्च शैलशिरमा उत्साहले चढ्दछन्
चट्टानै तृणतुल्य लाग्छ मनमा उत्साह जागेपछि
पाठाले पनि खेद्छ कायर बनी फर्केर भागेपछि ।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) मेरै नुवाकोट छ ….. !
होला भव्य अमेरिका नगदमा सम्पन्नशाली धनी
हाम्रो व्योम छुने हिमाल कहिल्यै भेट्तैन उफ्रे पनि
भन्लान् मानिस चीनभित्र सुनको वर्षा हुने भोट छ
तीभन्दा अनमोल पावन धरा मेरै नुवाकोट छ

‘भाल्चे’को चिर उच्चता डलरले सक्तैन होच्याउन
‘साल्मे’को अति भद्रता सरलता को सक्छ भड्काउन ?
चित्ताकर्षक चित्र झैं प्रकृतिको उम्दा बनाओट छ
सानो स्वर्गसमानको प्रिय थलो मेरै नुवाकोट छ

 

Continue reading


राक्षस

Shanbhu, Gajure, Nuwakot, शम्भु गजुरेल, pallawa, पल्लव, Nuwakot,

शम्भु गजुरेल

तिम्रा उदरमा कसेर पटुकी हिड्दा हुनेथ्यो अब
आफ्नै पौरखले अघाउन सके देखिने सुन्दर सब
तिम्रा वाक सुनि अति घिनहुने के घिच्नु दल्ला बनी
साच्चै त्याग छ देश खातिर भने आउ स्वतन्त्र बनी

झट्टै बोकि नहिडी हाल खुकुरी ताकेर गाई तिर
धेरै रोष नपोख बुद्दे मनुवा दौरामा केको, पिर
बोल्छौ बोली त्यो कर्कस किन टोपिमा के दोष छ
धोक्छौ साझ बिहान जल अनि गङ्गामा के दोष छ

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) दृष्टान्त
मान्छेमा जोशको आयु ऊ बाँचेसम्म मात्र हो
काँडा तीक्ष्ण हुने टुप्पो नभाँचेसम्म मात्र हो !!

कच्चा आफन्त खेलाँची या ठट्टा गर्न आउँछ
खैलौना रेडियो बोकी को गाना सुन्न पाउँछ ?

झोलामा योजना बोकी फेरिन्नन् खोंच कन्दरा
गँड्यौलाले हिलो तानी सम्मिन्नन् खेतका गरा !

 

Continue reading