गजल

Aashik, Bhatta, Nuwakot, आशिक भट्ट ‘अभागी काले’, pallawa, पल्लव

आशिक भट्ट ‘अभागी काले’

सुन न ए परी माया बस्न सक्छ।
न हेर है त्यसरी माया बस्न सक्छ।।

हेर्दा हेर्दै नजरको नशा लागे पछी।
न पत्याउने गरि माया बस्न सक्छ।।

जे जे भयो भयो भुल्ने कोसिस गर।
सोच्न हुन्न नानाथरी माया बस्न सक्छ।

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

आसक्ति खानी किन चाहियो र ?
उद्दण्ड बानी किन चाहियो र ?

तातो चिसो छन् प्रभुकै बुतामा
यी घाम-पानी किन चाहियो र ?

वार्द्धक्य भोगी चुँडिनै छ पक्कै
लर्के जवानी किन चाहियो र ?

 

Continue reading


मिथ्या मोहनी

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

प्यारी ! प्रेमिल नेत्रमा, अधरमा सज्जा-प्रभा भव्य छन्
तिम्रा अङ्ग-उपाङ्गमा सरसिला उम्दा महाकाव्य छन्
के लेखूँ म वियोग हेर्न कविता ! सर्वत्र नै तिक्त छन्
तिम्रा कान, निधार, कण्ठ, सिउँदो सर्वाङ्ग नै रिक्त छन् !!

तिम्रो यौवन चाह गर्छ रति वा शृङ्गारका साधन
भोको पेट पुकार्छ मिष्ठ-मसिना आस्वादका व्यञ्जन
बढ्दो देह नवीन खोज्छ कपडा, रङ्गीन आभूषण
तिम्रा सामु अकार्थ झैं छ कविता मानौं कि धूलो-कण !

 

Continue reading


परिवर्तन

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

चन्द्रालोक फिँजिन्छ के ! ग्रहणले सर्वत्र ढाक्यो भने ?
टिक्ला के दरबार नै ! जगविना गारो लगाई बने ?
माटो के बदलिन्छ मात्र गफको खेलेर “टालाटुली” ?
मात्रै नूतन नामले समयको फेरिन्छ के काँचुली ?

चस्मा-कोट भिरेर अत्तर छरी आओस् कुनै “पादरी”
गोडाको सुरुवाल नै तल झरे देखिन्छ “माग्ने”सरि
छाला मात्र सिँगारिएर कसरी आरोग्य पाइन्छ र ?
भित्रैदेखि बदल्नुपर्दछ शनै : साम्राज्य होस् या घर !!

 

Continue reading


किन ?

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

सेता शान्त हिमालमा समरको पोतिन्छ कालो किन ?
ज्ञानी गौतम बुद्धको सह लुटी च्यातिन्छ टालो किन ?
हुन्छन् अंशु-हिमांशु उज्वल भने झण्डा झुकेको किन ?
हुन्नन् भौतिक वस्तुमा मन भने माटो दुखेको किन ?

कर्णाली तट-छेउका उदरमा निष्प्राण छन् जीवन
मर्छन् दैनिक गण्डकी बगरमा सिद्धार्थ, शुद्धोदन
मातेका तटबन्धले जल थुनी हाँसो लुटेको किन ?
बन्थ्यो हर्षित बाँधमै जल भने कोसी फुटेको किन ?

 

Continue reading


आशिक भट्टका जोर गजल

Aashik, Bhatta, Nuwakot, आशिक भट्ट ‘अभागी काले’, pallawa, पल्लव

आशिक भट्ट ‘अभागी काले’

गजल– १,
सुन न ए परी माया बस्न सक्छ
न हेर है त्यसरी माया बस्न सक्छ ।

हेर्दा हेर्दै नजरको नशा लागे पछी
न पत्याउने गरि माया बस्न सक्छ ।

जे जे भयो भयो भुल्ने कोसिस गर
सोच्न हुन्न नानाथरी माया बस्न सक्छ ।

 

Continue reading


कोरियन टाइपको कविताः सिजो

S., Newa, Nuwakot, यस. नेवा, pallawa, पल्लव

यस. नेवा

१,
लेखेर चिठ्ठपित्र उनलाई पठाइयो
बौलाह सरि भएँ तिनलाई सम्झिएर
र्ब्यर्थको मूडे अडान देख्दा देख्दै जाकियो ।
२,
रातको समयमा सपनाले तर्साउँदा
सुन्दरी किचकन्या अँगालेर यौनक्रिडा
बीर्यको स्खलन हुँदा विउँझेको सपना ।
३,
अगाध प्रेमलीला छरिएर निस्किएछ
मान्दैन झुक्नेकुरा प्रेममय आत्मियता
बाध्यता फरकबाटो समाजले मानेन ।

 

Continue reading


राष्ट्रचिन्तन

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

माटो बन्दछ सार्वभौम कहिले नेपालका नाममा ?
सीमा, राष्ट्रियता ठडिन्छ कहिले निर्धक्क आराममा
बेंसी-लेक, मधेश एक कहिले देखिन्छ मेरो धरा ?
बाँचेको अनुभूतिबाट कहिले हाँस्लान् कुना कन्दरा ?

ढुङ्गा हाड, कपाल झै विपिन छन् आवाज हो मृत्तिका
भाषा प्राण र शिल्प रक्त धमनी अस्तित्व बत्ती-शिखा
झण्डा चर्म र वीरता मुटुनसा, संस्कार हो स्पन्दन
“फाटो”कै सय रोगले किन सदा दुख्तै गयो जीवन ?

 

Continue reading


‘समय’

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

जति मच्चियो उति बसिन्छ थच्चिई
जति उफ्रियो तल झरिन्छ पोखिई
जति लम्कियो पयर टेक्तछन् छुरा
कति गर्नु यो समय “काल”का कुरा !!

न शरीर नै स्वर-मिजास ढङ्ग छ
न सुहागको महक, योग्य रङ्ग छ
न छ चाल वा चरणछाप पाइला
मन घोचिने समय हो कि यो “किला” ?

 

Continue reading


केही दृष्टान्त

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

सुधारिन्न कुनै मान्छे ज्ञान-अर्ती नथालिए
टुकी आफैँ कहाँ बल्ला लुँडो-तेलै नहालिए ?

ज्यादा दबाव फस्टाए पक्कै विद्रोह आउँछ
भकुण्डो भूमिमा ठोके उफ्रिँदै गड्गडाउँछ !!
पुल्पुल्याए बढी मान्छे टुप्पामै चढ्न थाल्दछ
ज्यादा नै मातिए साँढे जोतारो नै छिनाल्दछ !!

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

मार्ने र पाल्ने प्रभु नै रहेछन्
झार्ने, उचाल्ने प्रभु नै रहेछन् !!

हो जिन्दगी भङ्गुर नाट्यशाला
पर्दा खसाल्ने प्रभु नै रहेछन् !!

आफन्त, नाता, ममता र कुस्ती
खेला निकाल्ने प्रभु नै रहेछन् !!

 

Continue reading


जयदेव गोविन्दका जोरगजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

बहरबद्ध गजल– १,
बेढङ्ग विद्या छल जत्तिकै हो
इर्ष्यालु विद्वान् खल जत्तिकै हो !!

किन्ने र बेच्ने गरिँदैन माया
यो पुण्य गङ्गा-जल जत्तिकै हो !!

छाडा नगर्नू कलिलो जवानी
त्यो उग्र दाबानल जत्तिकै हो ।।

 

Continue reading


गजल

Binita, Moktan, Nuwakot, विनिता मोक्तान, pallawa, पल्लव

विनिता मोक्तान

गाउँ–घरलाई बिर्सिएछौ, शहरमा रमाए पछि
आफ्ना वृद्ध बाआमा बिर्सिएछौ, ट्यापे पाए पछि ।

हिजो मेलापात गोठालो गर्नेहरूले नै अचेल
कुटो,कोदालो खन्न बिर्सिएछौ, बाईक समाए पछी

अर्म–पर्म, मेलापातमा लिएको ज्याला थोरै देख्यो
बिगतलाई बिर्सिएछौ,२/४ पैसा बढी कमाए पछि

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

जहाँ राष्ट्र फाट्यो त्यहीँ शोक लाग्यो
दशा-रोग-चिन्ता सबैथोक लाग्यो !!

सुगा गीत झिक्छन् मिठा राष्ट्रवादी
गधा-बाज बोल्छन् “तितो जोक लाग्यो” !!

किनारा भिजेनन् स्वदेशी नदीले
कुवा थाल्छ चर्चा “चिसो कोक लाग्यो” !

 

Continue reading


छोटो जिन्दगी

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

केके नाप्छु भनेर जोतिन गयो भ्याइन्न केही पनि
मीठो खान्छु भनेर कोसिस गर्यो खाइन्न केही पनि
लाठो हान्छ छली-छली नियतिले तान्दै कुनामा लगी
निद्रातुल्य झिमिक्क बित्दछ हरे ! छोटो छ यो जिन्दगी !

कोहोलो र कराल शब्द छ कतै दु : खी-वियोगी कतै
आमाबाबु र पुत्रशोक छ कतै आजन्म रोगी कतै
छल्दै भाग्य धकेल्छ खाडल खनी चिन्ता-दशामा लगी
फोकातुल्य उठेर फुट्छ पलमै ! छोटो हरे जिन्दगी !!

 

Continue reading


चिन्तन भाग: चार

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

छानो नै च्यातिएको क्षत महल कुनै ओत राम्रो दिँदैन
नाफाका लागि मात्रै वर घुमिरहने मित्र सच्चा हुँदैन
पानीका दिव्य धारा मरुतिर जसरी पर्नुको अर्थ हुन्न
त्यस्तै बोक्रे महात्मा-सित बहस कुनै गर्नुको अर्थ हुन्न !

चौतारीमा पुगेको थकित जन चिसो वायुको गर्छ चाह
केही सिक्तै गरेका शिशु गुरुजनका खोज्दछन् “वाहवाह”
ज्ञानी सत्कर्मवादी समयगति बुझी धैर्यले कर्म थाल्छ
आफैंलाई नचिन्ने खल शठ परको दोष मात्रै नियाल्छ !

 

Continue reading


जयदेव गोविन्दका एकजोर गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

बहरबद्ध गजल– १,
यहाँको क्याम्पसी शैली दुरुस्तै मिल्छ जात्रामा
उडाए छात्रले “खिल्ली” धुवाँ फैलिन्छ छात्रामा !!

फुटेको राजधानीमै उनी नेपाल खोज्दैछन्
नयाँ लग्नादि के मिल्थे पुरानो जीर्ण पात्रामा !!

तिमी आँखा नजुध्दैमा चुमेको ब्याज माग्दैछ्यौ
लुताले चर्म के छाड्ला सुँघेको एक मात्रामा ?

 

Continue reading


“अनुत्तरित सपना”

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

दुवै आँखा थाके गहनतम निद्रासित झुकी
खुले गाढा भित्री दृढ नयन तन्द्रातिर लुकी
उठे-जागे सारा प्रकृति-पथका लक्षणहरू
स्वयं बोले सारा नियति सपनाका क्षणहरू !

फट्याङ्ग्राले सोधे “किन छ उभिनै मुस्किल यहाँ ?”
गड्यौलाले बोले “सतहमुनि नै चैन छ कहाँ ?”
पखेटा फड्कारी विहग गुँड खोज्छन् वनभरि
बचेरा सोध्दैछन् “किन कठिनता छन् सयथरी ?”

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

सङ्कीर्ण जेल-जस्तै बन्दै छ लोकतन्त्र
कोर्रा र नेल-जस्तै बन्दै छ लोकतन्त्र ।।

हेर्दा सुरम्य बोक्रा ! गुदी निकाल्न गाह्रो
कौवा र बेल-जस्तै बन्दै छ लोकौतन्त्र ।।

चर्की अनेकतामा फुट्दै छ राजधानी
आगो र तेल-जस्तै बन्दै छ लोकतन्त्र !!

 

Continue reading


राष्ट्र–चीत्कार

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

मसी छर्कीछर्की लघु कलम तन्द्रातिर पस्यो
मसीभन्दा ज्यादा नयन-जलको निर्झर खस्यो
कठै ! रोइन् दुब्ली चिर विरहकी एक जननी
“म नै तिम्री आमा क्षत विकल नेपाल हुँ” भनी !!

“म साह्रा ढुङ्गाका बिच तरुल झैं चेपिन गएँ
म टाढाको माग्ने अभर जन झैं हेपिन गएँ
हिजो-जस्तो खुल्ला परिधि अहिले छैन मसित
हिजोको झैं सङ्लो मसित मन नै छैन मुदित !!

 

Continue reading