गायत्री श्रेष्ठ
नरेन्द् राज प्रसार्इ
काठमाडौं बाहिरका तीन साहित्यकार मध्य चितवनका दुर्इ जाना गायत्री श्रेष्ठ, सरस्वती रिजाल र रूपन्देहीका अजम्बरध्वज खातीलाई नइ पुरस्कार !!!
नइ प्रकाशनले काठमाडौं उपत्यका बाहिर रहेर नेपाली भाषासाहित्यको श्रीवृद्धिका लागि महत्वपूर्ण योगदान पुर्याउने रुपन्देहीका श्री अजम्बरध्वज खातीलाई पचास हजार रूपियाँ राशि सहित ‘नइ धनरुप पुरस्कार’ समर्पण गर्ने निर्णय गरेको छ ।
नरेन्द् राज प्रसार्इ
सङ्घीयता लागेपछि मेरो देश फुट्छ
चार वर्ण छत्तीस जात त्यसै बेला टुट्छ।
सैयौं मन्त्री हजारौंमा साँसद हुने भए
मुलुक नै ध्वस्त पार्ने खेल खेल्ने भए।
लुम्बिनी र मुक्तिनाथ अर्कैतिर लाँदा
सगरमाथा रूने भयो एक्लै छाडी जाँदा।
नरेन्दरराज प्रसार्इं
‘‘सौतेनी आमाले हेप्ता क्रिश्चियन बनेका :
पादरी गङ्गाप्रसाद प्रधानको जीवनकथा’’
पादरी गङ्गाप्रसाद प्रधान नेपाली भाषा भनेपछि प्राणको पनि बाजी मार्थे । नेपाली बोलीमा उनको मोह जोडिएको थियो ।
रूपनारायण प्रधान तथा राजमती प्रधानका छोरा गङ्गाप्रसाद प्रधानको जन्म १९०८ असार २२ गते ठंहिटी, काठमाडौंमा भएको थियो । गङ्गाप्रसाद सानो हुँदा उनकी आमा स्वर्गीय भइन् । रूपनारायण काठमाडौंको हनुमान ढोका दरबारमा द्वारे थिए । श्रीमती खसेपछि उनी काठमाडौंमा टिक्नै सकेनन् र गङ्गाप्रसादले दस वर्ष टेकेपछि रूपनारायण दार्जीलिङतिर बसाइँ सरे । त्यस बेला काठमाडौंबाट दार्जीलिङ हिँडेर पुग्न उनीहरूलाई तीन हप्ता लागेको थियो ।
रूपनारायणले दार्जीलिङ पुगेपछि अर्की ल्याए ।
नरेन्द्र दार्इ
गाजल बनाई सजाऊँ कि मेरो मायालाई
परेलीमै लुकाऊँ कि मेरो मायालाई
हिजोआज सपनीमा उनि लाई देख्छु
ह्र्दयको पानाभरी उनकै नाम लेख्छु
मुटू भित्र बसाऊँ कि मेरो मायालाई
परेलीमै लुकाऊँ कि मेरो मायालाई
नरेन्द्र दाइ
सोह्र श्रृङ्गारमा बेहुली पारियो
काँचुली फेरियो देशको ठानियो
नग्न झैँ देखियो काठमाडौ शहर
आङमा बस्त्र जो नक्कली बाँधियो
सुन्दरी काखमा छन् खुशी पाहुना
बारुली भाँच्न लाई सुरा चाहियो
नरेन्द्र दाइ
त्यो जवानी के बिकायौ मात्र तात्यो काठमाडू ।
सुन्दरीको मोहमा पल्केर बास्यो काठमाडू ।
आसअन्तै पाल्छ खाडीमा युवा बेचेर सक्दो
भ्रष्ट नेता देशमा पालेर बाँच्यो काठमाडू ।
बालुवाटार् बल्छ कर्णाली अँध्यारोमा धकेली,
चाँदनी खोसेर गाउँघर् को भाग्यो काठमाडू ।
नरेन्द्र दाइ
छल्किन्छ आँखामा,आँसुको तलाउ
भन्छौ तिमी मानो,अञ्जुली उघाउ
देख्दैन छातीको,वेदना कसैले,
लाग्दैछ पीडा यो,ओकली सुनाउ
भन्या थियौ पैले,बाध्यता छ यौटा,
कस्तो थियो बाधा,आज लौ फुकाउ
नरेन्द्र दाइ
परेली रुझायौ सबेरै सबेरै
बियोगमा रुवायौ सबेरै सबेरै(१)
छ तृष्णा चलेको समुन्द्रै पिऊ झैँ
खडेरी चलायौ सबेरै सबेरै(२)
झझल्को छ रातै कसोरी निदाऊँ
चुरा त्यो बजायौ सबेरै सबेरै(३)
नरेन्द्र दाइ
अचम्मै भो,हरायो संविधान संसद भवन भित्रै
छ सौ एक थे कुकुरको झुन्ड भुक्नेमा सदन भित्रै
नयाँ नेपाल कस्तो हुन्छ देख्यौ हैन जन्ता हो?
बिलायो शान्ति धर्तीबाट कालो त्यो गगन भित्रै
देखाउने को होड्बाजी चलेको देख्छु नाईटो
सुहाउँदो गरे हुन्थ्यो चलेको यो चलन भित्रै।
नरेन्द्र दाइ
यस्तै छ जिन्दगी,बहमा चल्छ
उस्तै छ बेदना,पिरमा जल्छ
अन्याय हुन्छ खै,कसरी मानौ
गद्दारले सधैं,सपना छल्छ
छल्केर पोखियो,समतल् खाल्डो
देखेर दु:खमा,जननी बल्छ
नरेन्द्र दाइ
सतायो यादले,झझल्को आएर
भयो लौ छट्पटी,कलेजी खाएर ।
म दासी कर्मको,अभागी लेखा छ,
बनायो घाइते,परानी दाएर ।
बित्यो यो जिन्दगी,सहेरै त्यो चोट
परेको दु:खमा,बियोगै गाएर ।
नरेन्द्र दाइ
(१)
कतै बोक्सी कतै दाइजो, मर्ने नारी नै
घन्टा घर अनि भिर बाट, झर्ने नारी नै ।
राता रात मारिन्छ रातरातै झुन्डाइन्छ
रहस्यमय छ, नारी हत्या, गर्ने नारी नै ।।
(२)
दाइजोको लोभमा, दोजिया छोरी, बिकाइन्छ यहाँ
कु-संस्कार रोप्न, घरैमा पाठ, सिकाइन्छ यहाँ ।
बुहारीले दाइजो, न ल्याए केही, पाउँदैनन् सुख नि,
छलेर आँखा, खानामा जहर, मिसाइन्छ यहाँ ।।
नरेन्द्र दाइ
बिक्रीमा जवानी भेटियो।
आँखामा सुनामी देखियो।
भ्रस्टाचार मौलायो र याँ
यो नेपाल आमा बेचियो।
यस्तो हालमा बाँच्दै कठै!
जन्ताले कसोरी थेगियो।
सम्राट नारायणगोपाल
नरेन्द् राज प्रसार्इ
एउटा मान्छेको मायाले कति फरक पर्दछ जिन्दगीमा
एउटा साथीको साथले कति फरक पर्दछ जिउनुमा ।
नारायणगोपालले गाएका प्रायः प्रत्येक गीतले जनजनको हृदयको ढुकढुकीलाई छुने गर्छन् । नेपाली गीतिसंसारमा नारायणगोपाल नै एउटा भाग्यमानी गायक हुन् जो नेपालका प्रत्येक गाउँबेसी, पहाडकन्दरा र तर्राई का घरघरमा सुपरिचित, श्रद्धेय र प्रिय छन् । नारायणगोपाल प्रसिद्ध सितारवादक आशागोपाल गुरुवाचार्य तथा रामदेवी गुरुवाचार्यका सुपुत्रका रूपमा काठमाडौँको किलागलमा १९९६ साल असोज १८ गते जन्मेका थिए ।
नरेन्द् राज प्रसार्इ
नेपाल भाषा एकादेमीका चान्सलर डा.सत्यमोहन जोशीले आज राजधानी काठमाडौंमा कृष्णमान श्रेष्ठद्वारा लिखित ”पुरुषार्थको विजय” 
र जीवनचन्द्र कोइरालाबाट सम्पादित ”कृष्णमान श्रेष्ठ : जीवन वृत्तान्त”को आज काठमाडौंमा लोकार्पण गर्नुभयो । यी दुबै ग्रन्थ नइ प्रकाशनबाट प्रकाशित भएका हुन् ।
नइ प्रकाशन तथा त्रिमूर्ति निकेतनका संस्थापक अध्यक्ष इन्दिरा प्रसाईको सभापतित्वमा सञ्चालित सो समारोहमा नेपाल भाषा एकादेमीका चान्सलर डा.सत्यमोहन जोशी, जीवनचन्द्र कोइराला, सन्ध्या पहाडी र चन्दनकुमार श्रेष्ठले कृष्णमान श्रेष्ठको सामाजिक, राजनैतिक र साहित्यिक देनमाथि प्रकाश पार्नु भएको थियो । सो समारोहमा सुप्रसिद्ध राजनीतिज्ञ तथा साहित्यकार कमलराज रेग्मी, इजरायलका लागि नेपाली साहित्यिक दूत दीप्स शाह र भियतनामका लागि नेपाली साहित्यिक दूत ई.सन्ध्या रेग्मीको पनि उपस्थिति थियो ।
नरेन्द् राज प्रसार्इ
सँगसँगै हुँदा पनि तिमी किन रोएकीथ्यौ ?
तिम्रो त्यो वेदनाले मलाई किन धोएकीथ्यौ ?
हाम्रो मन एकै थियो वाचा पनि एकै थियो
तिम्रो त्याग समर्पण मेरो साथसाथै थियो
त्यसैबेला तिमीले नै मेरो मन चुमेकीथ्यौ
डुली हिंड्ने मेरो तन तिमीले नै थुनेकीथ्यौ ।
नरेन्द्र घर्ती
तिम्ले मैले पिरति को, रुप दिउँ केही भिन्न
अजम्बरी माया लाऊँ, नसकुन् कसैले छिन्न
कति माया प्रिती यहाँ, हुन्छन् मात्र बनावटी
स्वार्थ लुट्न कैयौ माया, हुने गर्छन् देखावटी
चोखो माया जीवन मा, गाह्रो पर्दो रैछ चिन्न
कुनै बस्तु पनि हैन, कहिं कतै पाइने किन्न
नरेन्द्र घर्ती
दुखी मन्का बेदनाहरू आँशु संगै पिएको छु
तिता मीठा सम्झनाका साहाराले जिएको छु
बाध्यताले आज हामी बिछोड हुन परेपनी
अतित हाम्रो जीवनमा आउँनेछ साथिबनी
तिमीलाई पनि मिठा केही पल दिएको छु
मैले तिनै सम्झनाका साहाराले जिएको छु
नरेन्द्र घर्ती
गरि रहे माया मैले, तिमी माथी असिमित
तर तिम्ले गर्यौ आज, मेरा ईच्छा बिपरित
जिन्दगीनै सुम्पिदिए, तन मन राखी सांक्षी
रित्तो हुँदासम्म आफू, क्यैपनी नराखी बाँकी
चोखो माया लाएको थेँ, मैले मात्र तिमीसित
उल्टै तिम्ले गर्यौ आज, मेरा ईच्छा बिपरित
नरेन्द्र घर्ती
कहीँ नभाको रित भयो हाम्रो प्रेम कहानिमा
बर्तमान छ न भबिश्य हर साँझ बिहानिमा
क्षणिकको रमझम हाम्रो लागि प्यारो भएछ
माया त मिलन अनि बिछोडको खेल रहेछ
भुल गरेछौ हामिले अन्धो बनेर जवानिमा
बर्तमान छ न भबिश्य हर साँझ बिहानिमा