‘‘हे भानू’’ !!

Gorkhe,Sailo,Rishi, prasad, Lamichhane, chitwa, गोर्खे साइँलो , pallawa, पल्लव

गोर्खे साइँलो

बाजे कृष्ण थिए, त्यसै घर जहाँ पैदा भएका थिए

भानू जन्म खुदै भयो र त यहाँ भाषा सुधारी दिए ।

ज्ञाता धेर थिए ति शास्त्र तिरका बोल्थे छरी शिष्टता

चूँदी पुत्र उनै भएर छरियो पौराणिकी सभ्यता ।।

 

बोली, भेष, भुषा सुधार गतिलो यै देशका खातिर

नेपाली पनमा रचेर कविता राम्रो गरे आखिर ।

राम्रो काम गरेर नै सहज भो भाका भरी गाउन

उन्कै सार विना थिएन सजिलो नेपाल घन्काउन ।।

 

Continue reading


गोर्खे साइँलोसहित पाँचजानालार्इ वाल्मीकि साहित्य सम्मान !!!

Gorkhe,Sailo,Rishi, prasad, Lamichhane, chitwa, गोर्खे साइँलो , pallawa, पल्लव

गोर्खे साइँलो

२०५, औं भानु जयन्तीका सन्दर्भ पारेर शहीद स्मृति क्याम्पस, रत्ननगर चितवनको सभाहलमा वाल्मीकि साहित्य सदनले स्रष्टा सम्मान, काव्यवाचन र सदनको मुखपत्र सम्प्रेषणको २१ औं अड्’को विमोचन कार्यक्रम धुमधामका साथ उल्लासमय वातावरणमा सम्पन्न गरेको छ । वाल्मीकि साहित्य सदनका अध्यक्ष श्री रामबाबु घिमिरेको सभाध्यक्षता तथा रत्ननगर नगर पालिकाका मियर श्री नारायणा वन ज्यूको प्रमुख अतिथि सञ्चालित उक्त कार्यक्रममा वाल्मीकि साहित्य सदनका संस्थापक अध्यक्ष वरिष्ठ गजल साधक एवम् महाकाव्यकार केशवराज आमोदीले स्वागत गर्नु भएको थियो ।

 

Continue reading


‘लिलाम जिन्दगी’

Maiya, Lamichhane, मैया लामिछाने, pallawa, पल्लव

मैया लामिछाने

जैविकता कै कारण
एक धर्को सिन्दुर र पोतेमा
यो जिन्दगी अकस्मात !
बिना गल्ती लिलाम भयो।
मोल मोलाईको भिडबाट एउटाले किन्यो
तर मुल्यमा पोते र चुरा दिएर
मानवाताको आश्वासन दिलायो
आशाको चुली बनायो
भित्र्यायो कोठरिमा
मेरो बैशको उपहास गर्यो।

एक दिन पेटको भकारी को खोजिमा
परदेसियो अनन्तकाल सम्म
शित्तल हावाहरुमा स्पर्श नि पठाएन
निदरिमा सपनिमा आउदै आएन।
खोला झै उदै उदै बग्यो।

 

Continue reading


गजल

Maiya, Lamichhane, मैया लामिछाने, pallawa, पल्लव

मैया लामिछाने

बेक्कार शंका गर्छन पति ,बिदेशमा बसेर।
बुझ्दैनन !सम्झाउछु कत्ति ,बिदेशमा बसेर।

जे छ खाउला सँगसगै रमाउला भन्दा नि
उतै खर्च गर्छन भए जती ,बिदेशमा बसेर।

मेरो चरित्रमाथी शंका र उपशंका गरी गरी
सम्झिन्छन जवान श्रीमती ,बिदेशमा बसेर।

 

Continue reading


‘हजुरामा र प्रेम’

Sabita, Lamichhane, सविता लामिछाने, pallawa, पल्लव

सविता लामिछाने

आँखाले हेरेर नभ्याउने सम्म फाटको पुर्वपट्टी सानो खरले छाएको घर, रातो माटोले सर्लक्क पोतिएका भित्ताहरू, सागुरो आगनको डिलैमा चिटिक्क पारेर सजाइएको अग्लो मठ अनि रामायण अगाडि राखेर श्लोक गाइरहनुहुने हजुरामा । यिनै रहस्य थियो म थोरै मात्र समय मिल्ने बित्तिकै हजुरामालाई भेट्न दौडदै पुगिहाल्थें। उसो त हामी बिचमा कुनै नाता सम्बन्ध त थिएन नै तैपनि खै किन हो हजुरामा मेरो आफ्नै हजुरामा जस्तै हुनुहुन्थ्यो। औधी प्रेम गर्नुहुन्थ्यो उहाले मलाई। उमेरले नब्बे बर्ष पार गरिसक्नुभएको भएपनि उहाँका अनुहार पुस्ट थिए चाउरिसम्म परेको थियन ! पातलो शरीर हसिलो गहुगोरो वर्णको चेहरा, उमेरले नेटो काटिसकेको भएतापनी निकै सुन्दर लाग्नुहुन्थ्यो।

 

Continue reading


मोदी रिजाएँ भनी

Gorkhe,Sailo,Rishi, prasad, Lamichhane, chitwa, गोर्खे साइँलो , pallawa, पल्लव

गोर्खे साइँलो

राजा धेर भए यहाँ जनहरू बोक्दै छ पीडा तर !
नेपाली जनमा छ दुःख बहुतै बुझने यहाँ को छ र ?
मित्थ्या आशगरी म बस्छु जहिल्यै आशा कहाँ पुग्छ खै ?
आशा गर्नु विकार भो बुझ तिमी के काम बन्ला र खै ?

नेता स्वार्थ मुखी भए सबजना नेपाल कै लोकमा
जस्तै धेर हउन् उनै जनहरू साम्राज्यका भोगमा ।
नेताका तनमा पसेन कहिल्यै सद्भाव सन्तानको
नेपाली मनमा निरास बहुतै चिन्ता बढी देशको ।।

 

Continue reading


गजल

Maiya, Lamichhane, मैया लामिछाने, pallawa, पल्लव

मैया लामिछाने

एक चट्याङ पर्यो म माथी आनन्द भयो।
किन मनले मान्यो खुब जाती आनन्द भयो।

मलाई चोट लागेको त्यो खबर बा सम्म पुर्याए
बा ले भनेनि “भो अब नमात्ती” आनन्द भयो।

केन्द्र बिन्दु ठम्याउन मन लाग्यो चोट हान्नेको
अनुसन्धान गर्न नि मै गा’थी आनन्द भयो।

 

Continue reading


गोर्खे साइँलो का केही हाइकूहरूः

Gorkhe,Sailo,Rishi, prasad, Lamichhane, chitwa, गोर्खे साइँलो , pallawa, पल्लव

गोर्खे साइँलो

आँसुको बर्षा
यमराज सम्मान
नेपाल देश ।

आउँछ बाढी
डुवाउछ रे कोशी
अचम्म छैन ।

भुकम्प आयो
नाकाबन्दी लगायो
हर्षको आँसु ।

 

Continue reading


गजल

Sabita, Lamichhane, सविता लामिछाने, pallawa, पल्लव

सविता लामिछाने

घुर्की जोस देखाइन्छ अनि अन्सन बसिन्छ
छ समाधान नजिकै तैपनि अन्सन बसिन्छ !

आमा पिरै नगर जागीर खाएरै घर फर्कन्छु
आज्ञाकारी महानब्यक्ति बनी अन्सन बसिन्छ !

आजकल यता घर झगडा हुँदै हुँदैन भन्थे
भाग बन्डा चाहियो भनी अन्सन बसिन्छ !

 

Continue reading


आरध्य

Gorkhe,Sailo,Rishi, prasad, Lamichhane, chitwa, गोर्खे साइँलो , pallawa, पल्लव

गोर्खे साइँलो

खुलेर आउ काखमा मिलेर बस्न साथमा
हुँदैन छुट्न साँझमा न रातमा न प्रातमा ।
बिहानको सुवास मिष्ठ कल्कलाउ आँतमा
भिजाउँला मिठासले र सल्बलाउ मातमा ।।

हुँदैन भन्न के भनूँ सबै कुरा हुने भए …
थिए कुरा निरासका उडेर खै कता गए ।
नसोध प्रेम जालमा फसेर त्यो उमेर को
छ प्यास साथ बैंस यो लुटेर गो सुकेर गो ।।

 

Continue reading


सेवा बिनाको डिग्री

Gorkhe,Sailo,Rishi, prasad, Lamichhane, chitwa, गोर्खे साइँलो , pallawa, पल्लव

गोर्खे साइँलो

र्इर्ष्या लोभ खुबै गरी तनभरी के बस्नु मान्छे भनी ?
साह्रै मुर्ख सरी जलेर रहने विद्वान के को अनि ?
राम्रो सोँच भए सुधार जनमा हुन्थ्यो सबैको बरु
विद्या कै बदनाम गर्दछ भने के काम डिग्रीहरू ?

स्वार्थी भावभरी कुरा तरलता चिप्लो घसी क्यैअरु
आफैँ मात्र ठुलो भनेर जहिल्यै उद्घोष गर्नेहरू ।
जान्ने मानिस नै अबूझ जसरी तीतोभरी झन् अरु
मान्छेको बदनाम गर्दछ भने के काम डिग्रीहरू ?

 

Continue reading


अयोग्यता 

Sadhuram, Lamichhane, साधुराम लामिछाने , pallawa, पल्लव

साधुराम लामिछाने

तिमीले
गोडाफाट भन्यौ मैले गोडा फाटे
सतर्क भन्यौ म सतर्क बने
अगाडि बढ भन्यौ ,म अगाडि बढे
पछाडि हट भन्यौ म पछाडी हटे
सर्टिफिकेट फाल भन्यौ मैले फाले
दस्ताबेज पढ भन्यौ मैले पढे
इतिहास पढ भन्यौ मैले पढे
समाज पढ भन्यौ मैले पढे
अरु कत्ती कुराहरू तिमिले नभन्दा पनि पढे

 

Continue reading


“दोष कस्को?”

Subash, Suwash, Lamichhane, सुबास लामिछाने, pallawa, पल्लव

सुबास लामिछाने

हरेक रात,
पिपलको बोटमुनि
खनिएको
नयाँ पँधेरीबाट छचल्किएर
पोखिन्छ
दुई थोपा पानी,
हो
मात्र दुई थोपा,
यो तेहि पानीको थोपा हो
जुन मेरि बलात्कृत बहिनीको
आँखाबाट झरेको आँसु,
र संगै
उसैको मृत देहमा
परेको त्यो शित जस्तै छ,

 

Continue reading


जीवन चालिरहेका बा

Sujan, Lamichhane, Gaule, सुजन लामिछाने ‘गाउले’, pallawa, पल्लव

सुजन लामिछाने ‘गाउले’

हेर्दै छु जोडले नियाली नियाली
चाल्निबाट केही चाल्दै गरेको बालाई
सिङ्गै तराईका फाँट जस्तै
बारिका पाटा जस्तै
देखिने त्यो निदारमा
अग्ला हिमालका
हिउँ पग्लेर पानीमा
रुपान्तरण हुँदै गरेका
ती जिन्दगीका दुख
खोलासरि बग्दै गरेको
पसिना मा परिणत हुँदै गरेको
अलिक नजिक पुगे –

 

Continue reading


‘जिवनको सूर्य’

Sujan, Lamichhane, Gaule, सुजन लामिछाने ‘गाउले’, pallawa, पल्लव

सुजन लामिछाने ‘गाउले’

सुरुवात त तिम्रै काख
बादल अनि चन्द्रमाको लुकामारीले सुहाएको
त्यो निलो आकाश
जसको शीतल छेदन मुनि
कयौ पिडालाई आँखामा लुकाउदै
ब्यथालाई मुस्कानले धकेल्दै
मानौ मिर्मिरे बिहानिले अन्धकारलाई धकेलेर
निद्रालाई सपनामा छोडेर
जन्माउछ त्यो गोरो सुर्य, हो त्यस्तै आमा मेरोपनि
फैलियो किरण
खोलिए अन्धकार आँखा ,अनि उदायो
जीवन सुर्य झै तिम्रै कोखबाट

 

Continue reading


“आँखा बन्द भएसी”

Sujan, Lamichhane, Gaule, सुजन लामिछाने ‘गाउले’, pallawa, पल्लव

सुजन लामिछाने ‘गाउले’

एकतमासले दौडिरहेको दिनहरू
चलिरहेको समय
पछ्याइरहेका सपनाहरू
सँग सिँगौरी खेल्दै
आफ्नै मनसँग गनथन गर्दै
भागिरहेको म ,,

कता कता हराउदै
बिर्सन्छु कहिले काहीँ त
आफुले आफैलाई
यस्तै बेला मनले मनलाई प्रश्न गर्दो रैछ
“सुन्न,यात्री
तेरो सपना पूरा होला त ?
किन भाग्दै छस् हरेक दिन यसरि ?
हरेक सपना किन झोला भित्र बाटुल्छ्स् ?”
अनि जवाफ -निशब्द मन

 

Continue reading


पल्लवका अध्यक्ष सहित १० लार्इ साहित्य रत्न सम्मान ।

Gorkhe,Sailo,Rishi, prasad, Lamichhane, chitwa, गोर्खे साइँलो , pallawa, पल्लव

गोर्खे साइँलो

पल्लव साहित्य प्रतिष्ठानका अध्यक्ष सहित १० जानालार्इ साहित्य रत्न सम्मान ।
भारतको मेरठ स्थित ‘ग्रीन केयर सोसाइटी’ द्वारा आयोजनायोजित साहित्यिक कुम्भ कार्यक्रमलार्इ आई आई एम् टीयूनिवर्सिटीको सकृय सहयोगमा अन्तराष्ट्रीय स्तरको ‘मेरठ लिटरेरी फेस्टिवल’- २०१७ (2017), आयोजना भएको थियो । उक्त कार्यक्रम २०७२ मङ्सिरको ८, ९ र १० गते तीनदिन सम्म निकै नै सौहार्द वातावरणमा अति सव्य र भव्यरूपमा चलेको थियो । देश – विदेशका स्रष्टाहरूका पुस्तक प्रदर्शनी सहितको उक्त कार्यक्रमका प्रमुख अतिथि उत्तर प्रदेशको माननीय राज्यपाल श्री राम नाईक जी रहेका थिए ।

 

बाँकी समाचार तथा फोटहरू हेर्न तलको Continue reading  मा क्लिक गर्नुहोस

Continue reading


“तलब”

Subash, Suwash, Lamichhane, सुबास लामिछाने, pallawa, पल्लव

सुबास लामिछाने

म हरेक पटक तलब थाप्न जाँदा
आँखाबाट आँसुका धारा बगाउँछु
किनकी
मेलै मेरा आमाबुबालाइ
त्यो च्यात्तिएको सिरक ओढेर
पुसमाघको जाडोमा काँप्दै सुतेको देखेको छु,

अनि मलाइ त्यो दिन पनि याद छ
जुन दिन आमाले मलाइ
टीका लगाएर बिदाइ गर्दा
आँखाबाट तप्प तप्प आँसु झारेकी थिइन,

 

Continue reading


“तलब”

Subash, Suwash, Lamichhane, सुबास लामिछाने, pallawa, पल्लव

सुबास लामिछाने

म हरेक पटक तलब थाप्न जाँदा
आँखाबाट आँसुका धारा बगाउँछु
किनकी
मेलै मेरा आमाबुबालाइ
त्यो च्यात्तिएको सिरक ओढेर
पुसमाघको जाडोमा काँप्दै सुतेको देखेको छु,

अनि मलाइ त्यो दिन पनि याद छ
जुन दिन आमाले मलाइ
टीका लगाएर बिदाइ गर्दा
आँखाबाट तप्प तप्प आँसु झारेकी थिइन,

तर मैले उनलाइ आँसु नझार भन्न सकिन–

 

Continue reading


“रातो कागज”

Subash, Suwash, Lamichhane, सुबास लामिछाने, pallawa, पल्लव

सुबास लामिछाने

एकदिन,
म घुम्दैफिर्दै एउटा गाउँमा पुगेँ
गाउँको न त नाम नै थाहा छ मलार्इ
न त जिल्ला नै,

पुगेँ म सोही गाउँको एउटा निर्जर चउरमा
र हेरेँ नियालेर ती लडेका छानोहरुलार्इ
अनि फेरि हेरेँ ती बाझोँ खेतहरुलार्इ,

कवि त होइन म तर
मेरो मगजमा कविता फुर्यो र
म कविता लेख्न तयार भएँ तर अफसोच
गोजिमा कलम मात्र रहेछ कागज बिना नै,

 

Continue reading