जयदेव गोविन्द का जोर कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) कर्तव्यपथ
गर्नेले गुणगान तारिफ गरुन् निन्दा गरुन् जे गरुन्
आफू होमिनुपर्छ कर्मपथमा जेजे समस्या परुन्
बर्सन्छन् जति भर्त्सना उति बढी जानिन्छ बाँच्ने कला
रन्दा या बसिला दलेपछि नयाँ बन्छन् पुराना बला

भन्नेले घटिया भनुन् कि असली चाहे महान् शक्तिवान्
आफ्नो चित्त खुसी भए इलममा सम्पत्ति हो त्यो महान्
डट्नैपर्छ सुकर्ममा हरघडी सोझो बनाई गति
चर्के घाम अवश्य सुक्तछ पिना कौवा कराओस् जति

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) नेपाल भन्दै मरूँ !
यी अग्ला हिमशैलझैं म चुलिऊँ सौभाग्यशाली बनी
पाखा टार मधेस फाँट र थली मेरै बनून् आँगनी
आफ्नै भूमि खनेर शुद्ध पसिना छर्की रमाई बसूँ
खोली द्वार सँघारभित्र मनले ‘नेपाल’ भन्दै पसूँ

पन्छीका मृदु गान सुन्दर कला आऊन् सदा कानमा
आफ्नै देश समाजमा मन भुलोस् पाखा र मैदानमा
खाई साग ढिँडो र गुन्द्रुक पिई सन्तुष्ट बन्दै उठूँ
आफ्नै आँगनछेउ गौरव गरी ‘नेपाल’ भन्दै चुठूँ

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

गजल– १,
भन्यो माकुराले ‘अझै जाल बुन्छु’
लताले प्रतिज्ञा गर्यो “साथ हुन्छु’

गरे गोप्य सल्लाह भित्ताहरूले
गजलकार बोल्यो ‘सबै प्रस्ट सुन्छु’

चुसेतुल्य गर्नू भ्रमर झैँ मलाई
कुसुम झैं मिठो रस निकालेर रुन्छु

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) मेरै नुवाकोट छ ….. !
होला भव्य अमेरिका नगदमा सम्पन्नशाली धनी
हाम्रो व्योम छुने हिमाल कहिल्यै भेट्तैन उफ्रे पनि
भन्लान् मानिस चीनभित्र सुनको वर्षा हुने भोट छ
तीभन्दा अनमोल पावन धरा मेरै नुवाकोट छ ।

‘भाल्चे’को चिर उच्चता डलरले सक्तैन होच्याउन
‘साल्मे’को अति भद्रता सरलता को सक्छ भड्काउन ?
चित्ताकर्षक चित्र झैं प्रकृतिको उम्दा बनाओट छ
सानो स्वर्गसमानको प्रिय थलो मेरै नुवाकोट छ ।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

समस्यापूर्ति: ‘मान्छे भएँ के गरी ?’ १,
आफूमात्र अघाउँदै अझ मिले सोहोर्छु कुम्ल्याउँछु
भ्याएसम्म बिगार्छु झेलछलले ढाँटेर जिल्याउँछु
नाफा हुन्छ भने म हिँड्छु तुहिँदै पातालसम्मै झरी
मेरो इज्जत बेचिँदै छ पथमा मान्छे भएँ के गरी 0१

बोल्नेगर्छु कडा अकार्थ कहिल्यै पुग्दै नपुग्ने कुरा
आफू बन्छु महेश ठान्दछु अरू हुन् पाँचवर्षे भुरा
उम्लेका अपशब्द झार्छु बमका आवाज आएसरि
मेरो नम्रपना बिक्यो दिनदिनै मान्छे भएँ के गरी 0२

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) वैराग्य चिन्तन !
मृत्युजन्मको खेल जिन्दगी
उग्र साउने भेल जिन्दगी
दण्डदण्डमै बित्छ पिल्सिँदै
आयु नामको जेल जिन्दगी ।१।

घट्नु नै छ के बढ्नु नै छ के
उठ्नु नै छ के झर्नु नै छ के
धूलमा मिली लड्नु पर्दछ
अग्र मार्गमा सर्नु नै छ के ।२।

 

Continue reading


एकः शुभ चिन्तन

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

पवनमा वनमा किन झोक्रिने ?
विरहको रहमा किन हेलिने ?
अगममै गम पाउन खोज्नु छ
विलय होइन तल्लय रोज्नु छ ।क।

विमतिका मतिमा कति रोकिनु
अगति दुर्गतिमा कति ठोकिनु
प्रगतिको गतिमा अघि बढ्नु छ
कुशल कौशलले शिर चढ्नु छ ।ख।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

दल, सम्प्रदाय र देश
हामीमा दल, राजनीति रहने हामी भएसम्म हो
नेपाली हुन पाइने दशगजा, सीमा रहेसम्म हो
देशै छैन भने करोड मनमा आशा कहाँ घुस्तछन् ?
आमा नै रहिनन् भने शिशुहरू लाम्टा कहाँ चुस्तछन् ?

के हाम्रा ‘बलभद्र,भक्ति’ दलका वक्ता प्रवक्ता बने ?
हाम्रा बुद्ध सुखी बनेर कहिले चाहिन्छ सत्ता भने ?
साँच्चै देश उठाउने मन भए चाहिन्न कुर्सी पद
मौरी मिष्ट बनाउँछन् महसुधा हून् जत्ति साना कद ।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का चार कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) प्रकृति र कविता
आऊ डाँफे प्रणय रसका झ्याउरे गाइदेऊ
चुच्चा जोडी मुजुर लचिला तालमा नाचिदेऊ
घाँटी तानी वक गहकिलो ध्यानविद्या सिकाऊ
हेरी तिम्रा तपस म नयाँ काव्य लेखी सुनाऊँ

प्यारा हात्ती मृदुल धुकुरी घन्न घन्काइदेऊ
आऊ मैना मधुर सनही राग रन्काइदेऊ
वर्षा थापी पतकरहरू ठोक ताली दमाहा
नाच्छिन् प्यारी सरस कविता नौमतीभित्र आहा !

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) दल, सम्प्रदाय र देश
हामीमा दल, राजनीति रहने हामी भएसम्म हो
नेपाली हुन पाइने दशगजा, सीमा रहेसम्म हो
देशै छैन भने करोड मनमा आशा कहाँ घुस्तछन् ?
आमा नै रहिनन् भने शिशुहरू लाम्टा कहाँ चुस्तछन् ?

के हाम्रा ‘बलभद्र,भक्ति’ दलका वक्ता प्रवक्ता बने ?
हाम्रा बुद्ध सुखी बनेर कहिले चाहिन्छ सत्ता भने ?
साँच्चै देश उठाउने मन भए चाहिन्न कुर्सी पद
मौरी मिष्ट बनाउँछन् महसुधा हून् जत्ति साना कद

 

Continue reading


वार्द्धक्य र विवशता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

मातापिता बितिसके अब आउँदैनन्
हुर्के-बढे शिशुहरू घरमा हुँदैनन्
फर्क्यो यता अनि उता घर लाग्छ बेग्लै
यो वृद्ध जीवन थचारिन थाल्छ एक्लै ।१।

बास्छन् चिरिर्र चिडिया गुँडमा सबेरै
बोले कि पुत्र नजिकैसरि लाग्छ मेरै
त्यो नीडको स्वर शनैः जब बन्द हुन्छ
हर्षानुभूति मनमा द्रुत मन्द हुन्छ ।२।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता:

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) चिन्तन र दृष्टान्त
हेर्ने शक्ति घट्यो भने नजरमा लाइन्छ चस्मा तर
औंला कान र नाकको भरविना केमा अड्याइन्छ र ?
चस्माको उपयोग माग रहने आँखा रहेसम्म हो
त्यस्तै पात्र र नाम चर्चित हुने चर्चा भएसम्म हो

रोगी नै नभए जगत्-भर कतै बिक्तैनथे औषधी
पानी नै नभए सलल्ल कसरी उर्लेर बग्थे नदी ?
मर्छन् सीप र दक्षता समयमा खाँचो परेनन् भने
शोभा दिन्छ वसन्त के शिशिरमा पत्ता झरेनन् भने ?

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) बोली, गोली र देश
बोलीमा ‘जय राष्ट्र’को मधुरिमा उफ्रेर गाए पनि
जस्तै गानबजानले जुलुसमा झण्डा समाए पनि
छातीको तहभित्र देश नरहे के काम बोक्रे प्रण ?
को पढ्ला रघुनाथका प्रियकथा कुल्चेर रामायण ?

हाम्रा मौलिक सम्पदा जतिसुकै चौतर्फ लम्के पनि
हाम्रा उच्च हिमालका शिरहरू अग्लेर चम्के पनि
खस्कन्छन् सब थोक चाह ममता गर्ने हराए भने
डुङ्गा अर्थविहीन बन्दछ नदी तर्ने हराए भने ।।

 

Continue reading


जिन्दगी

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

मर्दा लाख करोड अर्ब धनले ढाकिन्न नाङ्गो शव
‘पैसामै अमरत्व मिल्छ’ जसरी’ के जुध्दछौ मानव ?
जानै पर्छ अवश्य दूर-पथमा ! खोला बगे झैं बगी
अस्थायी उपभोग-निम्ति लिइने डेरा न हो जिन्दगी ।१।

ऐना, काँच-समान देह पलमै टुक्रिन्छ माटो बनी
बाँचे-ताप, तनाव अग्नि मनमा सल्कन्छ दैनन्दिनी
मानौं दैनिक मक्खिएर चुँडिने धागो न हो जिन्दगी
‘सानो एक मुठो परालतिरको आगो” न हो जिन्दगी ।२।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) राष्ट्रचीत्कार
मसी छर्कीछर्की लघु कलम तन्द्रातिर पस्यो
मसीभन्दा ज्यादा नयनजलको निर्झर खस्यो
रुँदै बोलिन् दुब्ली चिर विरहकी एक जननी
‘म नै तिम्री आमा क्षत विकल नेपाल हुँ’ भनी

म साह्रा ढुङ्गाका बिच तरुलझैं चेपिनगएँ
म टाढाका माग्ने पथिक जनझैं खेदिनगएँ
हिजोजस्तो खुल्ला परिधि अहिले छैन मसित
हिजोकोझैं सङ्लो मसित मन नै छैन मुदित

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) मान्छे हुन … !
केही ज्ञान सिकेर बाँड्न नसके होइन्न अध्यापक
भित्रैसम्म डुबेर खोज नगरे होइन्न अन्वेषक
गाह्रो हुन्छ सबै विधा, विषयमा सामर्थ्य देखाउन
त्योभन्दा पनि नौ गुणा दस गुणा गाह्रो छ ‘मान्छे’ हुन ।।

राष्ट्राध्यक्ष बनिन्छ धेर मतले ‘हो हो’ जनाएपछि
नेता बन्न सकिन्छ धेर जनता आफ्ना बनाएपछि
गाह्रो पर्दछ लोकको मन जिती उत्कृष्टता पाउन
त्योभन्दा पनि नौगुणा दसगुणा गाह्रो छ ‘मान्छे’ हुन ।।

 

Continue reading


फूलसित

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

ए फूल मेरा भुज लर्बराए
तिम्रो पुन: दर्शन गर्न आएँ
कस्ता हुँदैछन् दिनमास साल ?
तिम्रा बताऊ नव हालचाल

‘मनुष्य हुन् सुन्दर बाग’ सोचेँ
सर्वत्र तिम्रै प्रतिविम्ब खोजें
त्यहाँ त काँडा विष पो रहेछन्
जन्माउने मानिस पो रहेछन्

 

Continue reading


Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

निकाल्यो बुढौली स्वयं जीवनीले
झिँजो मान्न थाले पिँढी आँगनीले

यहाँ सूर्य नै द्वन्दमा फस्न थाल्यो
निशा के निखार्ला कठै चाँदनीले ?

तिमी ज्ञानको ज्योतिमा क्लेश छर्छौ
कहाँ दीप्ति मिल्ला टुकी रोशनीले ?

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का चार गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

गजल– १,
भकुण्डो उचाली शशी भन्न गाह्रो
उनासी नपुग्दै असी भन्न गाह्रो

कुनै ज्ञान बाँड्दा बढी बोल्न सक्छ
त्यसै बुर्जुवा तामसी भन्न गाह्रो

बिगार्दै र मास्दै धुरी चढ्छ कोही
प्रमाणै नपुग्दै दसी भन्न गाह्रो

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) ‘भुँडी’
खाई टन्न अघाउँदा चसचसी चस्कन्छ घोची तन
खाली बस्नुपरे निकाल्छ पलमै विद्रोह, आन्दोलन
धावा बोल्छ हडप्छ वक्षमुनिको सेरो र फेरो भुँडी
छापामार, सशस्त्र सैन्यगण झैं बन्दै छ मेरो भुँडी ।१।

यात्रा गर्न हिँड्यो उतै सँगसँगै झुण्डिन्छ भारी भुँडी
सातो लिन्छ मडारिई कमरमा आतङ्ककारी भुँडी
बाँधी हात बसूँ भने कलहले छड्कन्छ बोक्रे भुँडी
केही गर्न हिँडे सँगै मफतमा तेर्सिन्छ धोक्रे भुँडी ।२।

 

Continue reading