जयदेव गोविन्द का जोर कविता:

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) चिन्तन र दृष्टान्त
हेर्ने शक्ति घट्यो भने नजरमा लाइन्छ चस्मा तर
औंला कान र नाकको भरविना केमा अड्याइन्छ र ?
चस्माको उपयोग माग रहने आँखा रहेसम्म हो
त्यस्तै पात्र र नाम चर्चित हुने चर्चा भएसम्म हो

रोगी नै नभए जगत्-भर कतै बिक्तैनथे औषधी
पानी नै नभए सलल्ल कसरी उर्लेर बग्थे नदी ?
मर्छन् सीप र दक्षता समयमा खाँचो परेनन् भने
शोभा दिन्छ वसन्त के शिशिरमा पत्ता झरेनन् भने ?

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) बोली, गोली र देश
बोलीमा ‘जय राष्ट्र’को मधुरिमा उफ्रेर गाए पनि
जस्तै गानबजानले जुलुसमा झण्डा समाए पनि
छातीको तहभित्र देश नरहे के काम बोक्रे प्रण ?
को पढ्ला रघुनाथका प्रियकथा कुल्चेर रामायण ?

हाम्रा मौलिक सम्पदा जतिसुकै चौतर्फ लम्के पनि
हाम्रा उच्च हिमालका शिरहरू अग्लेर चम्के पनि
खस्कन्छन् सब थोक चाह ममता गर्ने हराए भने
डुङ्गा अर्थविहीन बन्दछ नदी तर्ने हराए भने ।।

 

Continue reading


जिन्दगी

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

मर्दा लाख करोड अर्ब धनले ढाकिन्न नाङ्गो शव
‘पैसामै अमरत्व मिल्छ’ जसरी’ के जुध्दछौ मानव ?
जानै पर्छ अवश्य दूर-पथमा ! खोला बगे झैं बगी
अस्थायी उपभोग-निम्ति लिइने डेरा न हो जिन्दगी ।१।

ऐना, काँच-समान देह पलमै टुक्रिन्छ माटो बनी
बाँचे-ताप, तनाव अग्नि मनमा सल्कन्छ दैनन्दिनी
मानौं दैनिक मक्खिएर चुँडिने धागो न हो जिन्दगी
‘सानो एक मुठो परालतिरको आगो” न हो जिन्दगी ।२।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) राष्ट्रचीत्कार
मसी छर्कीछर्की लघु कलम तन्द्रातिर पस्यो
मसीभन्दा ज्यादा नयनजलको निर्झर खस्यो
रुँदै बोलिन् दुब्ली चिर विरहकी एक जननी
‘म नै तिम्री आमा क्षत विकल नेपाल हुँ’ भनी

म साह्रा ढुङ्गाका बिच तरुलझैं चेपिनगएँ
म टाढाका माग्ने पथिक जनझैं खेदिनगएँ
हिजोजस्तो खुल्ला परिधि अहिले छैन मसित
हिजोकोझैं सङ्लो मसित मन नै छैन मुदित

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) मान्छे हुन … !
केही ज्ञान सिकेर बाँड्न नसके होइन्न अध्यापक
भित्रैसम्म डुबेर खोज नगरे होइन्न अन्वेषक
गाह्रो हुन्छ सबै विधा, विषयमा सामर्थ्य देखाउन
त्योभन्दा पनि नौ गुणा दस गुणा गाह्रो छ ‘मान्छे’ हुन ।।

राष्ट्राध्यक्ष बनिन्छ धेर मतले ‘हो हो’ जनाएपछि
नेता बन्न सकिन्छ धेर जनता आफ्ना बनाएपछि
गाह्रो पर्दछ लोकको मन जिती उत्कृष्टता पाउन
त्योभन्दा पनि नौगुणा दसगुणा गाह्रो छ ‘मान्छे’ हुन ।।

 

Continue reading


फूलसित

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

ए फूल मेरा भुज लर्बराए
तिम्रो पुन: दर्शन गर्न आएँ
कस्ता हुँदैछन् दिनमास साल ?
तिम्रा बताऊ नव हालचाल

‘मनुष्य हुन् सुन्दर बाग’ सोचेँ
सर्वत्र तिम्रै प्रतिविम्ब खोजें
त्यहाँ त काँडा विष पो रहेछन्
जन्माउने मानिस पो रहेछन्

 

Continue reading


Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

निकाल्यो बुढौली स्वयं जीवनीले
झिँजो मान्न थाले पिँढी आँगनीले

यहाँ सूर्य नै द्वन्दमा फस्न थाल्यो
निशा के निखार्ला कठै चाँदनीले ?

तिमी ज्ञानको ज्योतिमा क्लेश छर्छौ
कहाँ दीप्ति मिल्ला टुकी रोशनीले ?

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का चार गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

गजल– १,
भकुण्डो उचाली शशी भन्न गाह्रो
उनासी नपुग्दै असी भन्न गाह्रो

कुनै ज्ञान बाँड्दा बढी बोल्न सक्छ
त्यसै बुर्जुवा तामसी भन्न गाह्रो

बिगार्दै र मास्दै धुरी चढ्छ कोही
प्रमाणै नपुग्दै दसी भन्न गाह्रो

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) ‘भुँडी’
खाई टन्न अघाउँदा चसचसी चस्कन्छ घोची तन
खाली बस्नुपरे निकाल्छ पलमै विद्रोह, आन्दोलन
धावा बोल्छ हडप्छ वक्षमुनिको सेरो र फेरो भुँडी
छापामार, सशस्त्र सैन्यगण झैं बन्दै छ मेरो भुँडी ।१।

यात्रा गर्न हिँड्यो उतै सँगसँगै झुण्डिन्छ भारी भुँडी
सातो लिन्छ मडारिई कमरमा आतङ्ककारी भुँडी
बाँधी हात बसूँ भने कलहले छड्कन्छ बोक्रे भुँडी
केही गर्न हिँडे सँगै मफतमा तेर्सिन्छ धोक्रे भुँडी ।२।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) नेपाली मन
जहाँ आँखा खोली प्रथम धरती दर्शन गरें
जहाँ च्याहाँच्याहाँ प्रथम सुरिलो गायन भरें
जहाँको हावाले घुरघुर लिएँ सास लहरी
यही नै हो मेरो अतुल मठ नेपाल नगरी 01

यहीँ पाएँ प्यारा जनक-जननी, सुन्दर कुटी
पिएँ छाती खोली मृदु रस हिमाली जडिबुटी
यहीँ तेते ताते थिरथिर सिकायो समयले
चिची पापा नाना गणित-कखरा दीपक बले 02

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) प्राकृत नुवाकोट
व्युत्पत्ति फुर्क्यो रसरङ्ग फुर्क्यो
मष्तिष्कमा सुन्दर विम्ब हुर्क्यो
मातृत्व बोकी कविता रसायो
प्यारो नुवाकोट लिएर आयो ।

केबाट थालूँ कुनबाट थालूँ ?
के छन्द राखूँ कुन राग हालूँ ?
माटो समाऊँ कि शिला समाऊँ ?
या फर्र हावा-सित फर्फराऊँ ?

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) ठक्कर र सिकार्इ
ढुङ्गामा जब शिल्पकार भुजले ठोक्छन् छिनो हम्मर
बोल्लान् झैं नव मूर्ति सालिकहरू उठ्छन् बनी सुन्दर
ठोकी निर्मम कुल्चिई नथिचिए आली चुही फुट्तछ
धोका घात लडाइँ ठक्करविना के जिन्दगी उट्तछ ।१।

हो आलस्य कराल आदत, बढी आराम हो दुर्दशा
ज्यादा फुर्सद ऐस रोगसरि हुन् निम्त्याउँछन् ती नशा
कोही बन्नु हुँदैन भोगसुखले सर्वोच्च सर्वोत्तम
घ्याम्पामा कनिका स्वयम् फलिदिए सिक्तैन कोही श्रम ।२।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) विचार र दृष्टान्त
धामा गरे सफलता वश पर्छपर्छ
आहार तान्छ कमिलो जति पल्ट झर्छ
अल्छी र निष्क्रिय बने पर सर्छ मौका
के सिन्धुको तट कुरी अघि बढ्छ नौका ।१।

ज्यादै विशाल सपना लिनु हुन्न जाती
लौरो लिई सगर को छुन सक्छ माथि ?
बेकारको लगनले पछि दिन्छ धोका
लाखौं प्रयास गरिऊन् अडिँदैन फोका ।२।

 

Continue reading


युवा र दायित्व

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द,

उम्ली उम्ली जलधि जसरी ज्वारभाटा निकाल्छ
आँधी बन्दै पवन जसरी वृक्षहाँगा छिनाल्छ
जस्तै राँका हुरहुर गरी बल्दछन् दाउरामा
त्यस्तै ऊर्जा झिक तरुण हो पौरखी पाखुरामा

तिम्रो बढ्दो वय कचहरी द्वेषमा फाल्नु हुन्न
ऊर्जादायी समय रतिको गर्तमा हाल्नु हुन्न
तृष्णा छाडी नव युवक हो वीरता सिक्नुपर्छ
पृथ्वी बोक्ने बल युगल ती बाहुमा झिक्नुपर्छ

 

Continue reading


भोगाइको जीवित विम्ब आओस्

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

प्रेमार्थका चुम्बन छन् कसैमा
वैराग्यका चिन्तन छन् कसैमा
संयोग होलान् कतिमा वियोग
लेखून् मिलाई कवि सर्वथोक

कथा कहानी कि बनोस् निबन्ध
आओस् कलाको रसिलो सुगन्ध
होस् गद्य या पद्य कुनै विधा होस्
भोगाइको जीवित विम्ब आओस्

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का पाँच कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) उत्साह
फक्रन्छन् ढकमक्क पङ्कजहरू टेकी हिलामा जरा
साँढे जोश लिएर शत्रुनजिकै डुक्रन्छ खोस्री धरा
काँप्छन् शैल थरर्र आत्मबलले मुड्की बजारेपछि
छायाले पनि थिच्न थाल्छ मनमा उत्साह मारेपछि ।

उम्री वीजक वायुमण्डल चुमी उत्साहले बढ्दछन्
आरोहीगण उच्च शैलशिरमा उत्साहले चढ्दछन्
चट्टानै तृणतुल्य लाग्छ मनमा उत्साह जागेपछि
पाठाले पनि खेद्छ कायर बनी फर्केर भागेपछि ।

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का तीन कविताः

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) मेरै नुवाकोट छ ….. !
होला भव्य अमेरिका नगदमा सम्पन्नशाली धनी
हाम्रो व्योम छुने हिमाल कहिल्यै भेट्तैन उफ्रे पनि
भन्लान् मानिस चीनभित्र सुनको वर्षा हुने भोट छ
तीभन्दा अनमोल पावन धरा मेरै नुवाकोट छ

‘भाल्चे’को चिर उच्चता डलरले सक्तैन होच्याउन
‘साल्मे’को अति भद्रता सरलता को सक्छ भड्काउन ?
चित्ताकर्षक चित्र झैं प्रकृतिको उम्दा बनाओट छ
सानो स्वर्गसमानको प्रिय थलो मेरै नुवाकोट छ

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर कविता

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

१) दृष्टान्त
मान्छेमा जोशको आयु ऊ बाँचेसम्म मात्र हो
काँडा तीक्ष्ण हुने टुप्पो नभाँचेसम्म मात्र हो !!

कच्चा आफन्त खेलाँची या ठट्टा गर्न आउँछ
खैलौना रेडियो बोकी को गाना सुन्न पाउँछ ?

झोलामा योजना बोकी फेरिन्नन् खोंच कन्दरा
गँड्यौलाले हिलो तानी सम्मिन्नन् खेतका गरा !

 

Continue reading


जयदेव गोविन्द का जोर गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

बहरबद्ध गजल– १,
जड पत्थरमा मन हुन्न सखी
चिर आयु दिने धन हुन्न सखी !!

यदि भौतिकता दिलभित्र रहे
सुखको घरआँगन हुन्न सखी !!

सबमा समभाव मिलाप हुँदा
कटुता, मतखण्डन हुन्न सखी !

 

Continue reading


माटो, सन्दर्भ र दृष्टान्त

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

नौलो शासन नाम फेरिनु कुनै ठूलो करा होइन
आओस् दैनिक एक पेट सबले निर्धक्क खाने दिन
केमा स्वर्ण भविष्य कोर्नु युगले देशै हरायो भने ?
आमाको सिउँदो सजिन्छ कसरी केशै हरायो भने ?

माटो चस्स दुखेर रोइरहँदा दुख्तैन छाती भने
बन्ला को असली प्रजा मुलुकको सोच्तैन जाती भने
मान्ला को सरकार राष्ट्रहितको कोर्दैन खाका भने ?
मौरीको कुन अर्थ हुन्छ महले भर्दैन चाका भने ?

 

Continue reading