चूडा मणि रेग्मी
यो के व्याप्त छ राष्ट्र आङ भरि नै के रोग आयो अहो !
हाँगो काट्तछ कालिदास किन हो आफैं वसेको उँधो !
आफ्नो नै घर भाँड यो किन अहो ! कस्तो कुमान्छे भयो !
यो जस्तै अरु झन् हुलै अझ अरे ! यो देशमा के भयो !
कत्रो त्याग र जेल नेल पघितै खप्तै तपस्वी विते !
त्यो नै सक्न यहाँ ठुलै गति भयो ! के के हुने दुर्गति !
धेरै नै उपलव्धि छन् अव उँधो भाषा त सामान्य भो !
‘आफ्नो ‘ भन्नु झर्यो अधोगति भयो ! यो देशमा के भयो !
चूडा मणि रेग्मी
निर्लज्ज नाङ्गो हुने !
ओहो ! क्यान्सर रोगको वश परे ! जान्ने र वुझ्ने अरे !
लाटा रे जनता ! जसो पनि गरे जे जे भने के हुने !
कस्तो लौ न विचित्रको समय यो !निर्लज्ज नाङ्गो हुने !
मान्ने ड़ा पनि प्रा, थपे तर अहो ! लज्जा हराए अरे !!
ती वालापनका र गाउँघरका ती देउसी ती दिन !
हाम्रा ती सुखका सुरम्य छिनका पाखा पखेरा निर
व्यैाली थ्यौ ! कि त खेलकी सहचरी साथी पनि नै तिमी
वानाका वन छेउको घर तिमी थ्यौ दिव्य आभा लुकी !!
चुडामढि रेग्मी
के आयो हँ ? दसैं ! गफडी
के अरे हे ? दसैं आयो ? कता दसैं आयो?
नेपालीले वस्ने ठाउँ तिरै दसैं आयो ! १
लाउँला र खाउँलाको उही दसैं आयो ?
यसरी यो ;चाड ‘नामे हो झैं काल आयो ! २
रङ्गी चङ्गी तिज गयो ! उस्तै रङ्गी आयो ?
यो दसैं त रङ्गी पनि भङ्गी पनिआयो ! ३
काल आयो ! काल आयो ! कता काल आयो ?
राम्रा लुगा ! खसी वोका ! मार्ने काल आयो ! ४