रमेशचन्द्र घिमिरेका बालकविता चार टुक्राः

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

१. भाइ रमायो
जाडो भयो असाध्यै
मुटु कमायो
स्विटर लाउन पाएर
भाइ रमायो

किताब-कापी फिँजायो
कलम समायो
कम्मल अोढ्न पाएर
भाइ रमायो

अगेनाकै छेउमा
आसन जमायो
आगो ताप्न पाएर
भाइ रमायो

 

Continue reading


म कवि हुन सकिनँ

Ramesh, Chandra, Ghimire, रमेशचन्द्र घिमिरे ,pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

मैले काँधमा भाटा बोकेर
सकी नसकी हिँड्दै गरेको र
मुस्किलले अडिएर मलाई
नमस्ते गर्दै गरेको चेलालाई भेटेँ
मेरो गुरुत्वले उसलाई
एक हातले अभिवादन फर्कायो
मैले उसको श्रमले पछ्याएको
गुरुभक्तिको आदर्शलाई बेवास्ता गरेँ
मलाई लाग्यो –
गुरुभक्तिको कष्टकर सम्मान बुझ्न नसक्ने मान्छे
म कसरी कवि हुन सक्छु ?

 

Continue reading


पहिचान

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

मैले तिमीसँग शीतलता मागेँ,
स्वच्छता र पवित्रता मागेँ
तिमीले मलाई चन्द्रमा दियौ
त्यो शुक्ल पक्षको चन्द्रमा थियो
त्यो जुनेली रात थियो
मैले त्यस बङ्किम चन्द्रज्योतिमा
वसन्तको बहार पाएँ,
गृष्मको मध्यरातको उखुमलाई हटाउने
चिसो पाएँ,
शारदीय सौन्दर्य पाएँ ।

 

Continue reading


गजल

 

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

कति कामले किन आयौ आज मायालु
मलाई भयो कस्तो कस्तो लाज मायालु

मौका साइत मिलाएर आए के हुन्थ्यो
कल्ले आउन भन्यो तिम्लाई साँझ मायालु

परेवाझैँ निर्दोषी र सोझी देखिँदा
काँ मिल्यो र मैले हुन बाज मायालु

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका एकजोर बालकविता

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

१.छुच्चो मुसो
थोत्रो गाना गाउँदै कुद्छस् घरको छाना–छाना
ठीक् लागेन मुसा मलाई तेरो तानाबाना

बस्ने घर छैन तेरो मेरो घरमा बस्छस्
राति–राति हल्ला गर्छस् दिउसो कुना पस्छस्
किताब काट्न, लुगा काट्न अघि सर्नुपर्ने
मेरो घरमा बसी मेरै अहिरो गर्नुपर्ने

मुलाको झैँ चाना पारी काट्छस् मेरो नाना
ठीक् लागेन मुसा मलाई तेरो तानाबाना

 

Continue reading


पर्खूँ कि के गरूँ ?

Ramesh, Chandra, Ghimire, रमेशचन्द्र घिमिरे ,pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

दिन ढल्दै गयो, साँझ पर्न लाग्यो फर्कूँ कि के गरूँ ?
अाउँछ्यौ कि भन्ने अाशामा अझै पर्खूँ कि के गरूँ ?
दायाँ र बायाँ जाँ बस्छ्यौ त्यहीँ बस्ने ठाउँ खाली छ
जतन गरि राख्या छु दिल पस्ने ठाउँ खाली छ ।

मुखले बोल्न नमिल्ने मनको भाषा छ मसित
थाके नि नजर भेट्नलाई झिनो अाशा छ मसित
बादलले किरण छरेर बाटो देखाउन ख‍ोज्दै छ
जूनको ठुन्को बिस्तारै मुन्टो उठाउन खोज्दै छ ।

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका दसैँ सम्बन्धी दुई टुक्रा

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

१. गरिबको दसैँ
हाम्रो घरमा खुसियाली छाए पनि हुन्थ्यो
नत्र भने जाबो दसैँ नआए पनि हुन्थ्यो

ठूल्छोरालाई जाँगे छैन स्यान्छोरीलाई जामा
धोती फाट्यो किन्देऊ भन्छे छोर्छोरीकी आमा
आफूले नि सुर्बाल फेर्न पाए पनि हुन्थ्यो
नत्र भने जाबो दसैँ नआए पनि हुन्थ्यो

 

Continue reading


यति यति पानी

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

बालकविताः 
निहुरी पर्दा साह्रै देखिँदैछ्यौ सानी
भिज्यो पैतालामा कठै बरा नानी !
यति यति पानी खेलौँ गङ्गे रानी !!

साथी साथी भई हात समाएको
हेरून् दुनियाले हामी रमाएको
मिलिजुली खेल्ने साह्रै राम्रो बानी
भिज्यो घुँडासम्म कठै बरा नानी !
यति यति पानी खेलौँ गङ्गे रानी !!

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका जोर गीतिकविता

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

१. साउने झरी लाग्यो अब…………

साउने झरी लाग्यो अब भयो रिमिझिमी
यता म छु यता ओभानोमा उता रुझ्यौ तिमी

कति रुझ्छ्यौ आऊ यतै पस छाताभित्र
ढोका खोली बस अनि दिलको हाताभित्र
यो बिजोकमा ओत नदिऊँ पापी बनिन्छ कि
दिऊँ उल्टो अर्थ लाग्ला घाती बनिन्छ कि

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका जूनकिरी जोर बालकविता

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

कविता– १.
उज्यालोमा देखिँदैनौ खालि अँधेरीमा
जता पनि पिल्पिल् गर्छ्यौ खोलो-पँधेरीमा
कहाँबाट आयौ तिमी कहाँसम्म जान्छ्यौ
यति सानो पेट रै´छ भन के-के खान्छ्यौ ?

ढाडनेरै बलिरहने त्यति सानो बत्ती
बोकी-बोकी उडिरहन्छ्यौ पोल्दैन कि कत्ति ?
ब्याट्री छ कि टाउकामा आगो छ कि पेटमा
भने हुन्थ्यो हामीलाई’नि कैले-काहीँ भेटमा

 

Continue reading


के गरौं भेट छैन

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

नौलो सारै भएको,छु म सहजहरू!के गरौं भेट छैन
धेरै नै भाव लेख्दै,घडि र समय गो,के गरौ सेट छैन
बेर्थै यो राम भन्छन्,कपि कलम लियो,जान्छ लौ नेट छैन
बस्नै गाह्रो छ साथी,गुमसुम ननिको,के गरौं भेट छैन ।

उठ्दै आँखा भिजाई नियमित जति हो,गर्छु कामै म पैले
बस्दै पूजा म कोठा,सुर गुरु शिवजी,प्रार्थना गर्छु जैले
आफ्नो जे कर्म गर्दै,ठिक समय हुने,हुन्छ जो लेट छैन
खायो,पीयो कुनामा,बसिकन सहजै,के गरौं भेट छैन ।

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका जोर गीति कविता

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

१) हाँसूँ कसो गरी…………..
वेदनाले यो मुटुलाई हान्छ घरी–घरी
यस्तो बेला मन खोलेर हाँसूँ कसो गरी ?

यो मन न त हाँस्यो कैल्यै न त कैल्यै रम्यो
हृदयको पोखरीमा आँसु मात्रै जम्यो
थुप्रँदै छन् कलेजीमा पीडा नानाथरि
यस्तो बेला मन खोलेर हाँसूँ कसो गरी ?

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका केही मुक्तकहरू

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

हाँस्छु तिमी हाँस्दाखेरि, रुन्छु तिमी रुँदाखेरि
दु:ख-पीर टाढा भाग्छ, तिमी साथमा हुँदाखेरि
के हुन्न र जे नि हुन्छ तिमी नजिक भयौ भने–
मेरो ज्वरो निको हुन्छ, तिमीले निधार छुँदाखेरि ।

अँध्याराको ढुङ्गो हुँ म, उज्यालाकी जून तिमी
हीरा तिमी, मोती तिमी, झल्मलाउने सुन तिमी
छोए पनि दाग लाग्ला, तिम्रो रूपको ज्योति भाग्ला –
तर्किएर उतै बस नआऊ मलाई छुन तिमी ।

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका एकजोर बालकविता

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

शीर्षकः कुखुराको भाले
कविता– १.
हेर्न अाइज काले
कुखुराको भाले !

झोला सोला भिरी
गाउँतिर छिरी
ल्याउनु भा´को रैछ
धेरै पैसा तिरी
हाम्रा माइला बाले
कुखुराको भाले !

 

Continue reading


कवि प्रकाशका तीन खण्डकाव्यः परिचयात्मक टिप्पणी

समिक्षित कृति र कृतिकार प्रकाश कोइराला

समिक्षित कृति र कृतिकार प्रकाश कोइराला

chandra, prasad, neupane,चन्द्रप्रसाद न्याैपाने, pallawa, पल्लव

चन्द्रप्रसाद न्याैपाने,

वाशेश्वर, सिन्धुली निवासी वेदराज र हर्ककुमारीले २०४४ साल फागुन २ गते प्रकाश कोइरालाको जन्म दिए । उनी अहिले कवि प्रकाश भएका छन् । शास्त्रीय छन्दको प्रयोग गरेर सरल, सुललित कविताका मालिक बन्न पुगेका छन् कवि प्रकाशजी । उनले आरुआरती (खण्डकाव्य, २०६५), यो देशको नाउँमा (खण्डकाव्य, २०६६) र जागृति जागरण (खण्डकाव्य, २०७०) प्रकाशन गरी कविता क्षेत्रमा आफूलाई परिचित गराएका छन् ।

 

Continue reading


चन्द्रप्रसाद जैशीका केही मुक्तक्हरूः

Chandra, Prasad, Jaisi,  चन्द्रप्रसाद जैशी, pallawa, पल्लव

चन्द्रप्रसाद जैशी

हिजो औधी थियो माया लाग्थ्यो रहर पनि
सुनौलो र सुघन्धित भई जाग्थ्यो शहर पनि
प्राण धान्ने मुटुपनी निचोरि दियो आज्
पिडा भन्दा सहज लाग्छ लिदा जहर पनि

देशलाई आधार बनायार प्रती आरोप गर्छन किन्।
कामै गर्न नसक्नेले राजनीतिक शात्र पढ्छन किन्।
बन्द हर्ताल नारा जुलुस ढुङा मुडा गर्ने किन्,,
सक्दैनन र बिकल्प खोज्न यस्मै अघी बड्छन किन।।

 

Continue reading


निरोगिताका सूत्रहरूः

Ram, Chandra, Ghimire, रारामचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र घिमिरे

भन्छन् डाक्टर यी कुरा सहज हे!लेख्दैछु मैले यहाँ!
बन्छन् देह कसोरि स्वस्थ मन यो,भन्दैछु मैले यहाँ!!
पानी आठ गिलास,साग दिनकै सल्लाद खानू अरे
यौटा ग्लास भरेर कागति जलै,लौ प्रात प्यूनू अरे ।

चल्दो मौसममा हुने फलहरू,गर्नू अरे सेवन!
घाँटी क्याप्प चिसो हुने किसिमको,पानी नप्यूं है जन!!
चीया हुन्न कफी अधीक पिउनू,टूसा उमारीकन
अन्नै बीज सदैव खान्छ जसले,सप्रन्छ लौ जीवन !!

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका तीन बालकविता

Ramesh, Chandra, Ghimire, रमेशचन्द्र घिमिरे ,pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

१) तिग्रे लाइदिन् आमाले …..
उरुङ बनाई पातको
मर्‍याकमुरुक मिचेर
आँख्ला डाँठ निकाली
सिलौटामा थिचेर
हत्केलामा फिँजाई
सुत्ने बेला रातमा
तिग्रे लाइदिन् आमाले
दाहिने हातमा

रातो पार्न मेरो हात
बज्यैसित सोधेर
तिग्रेसँगै पिनिछन्
मकरकाँची खोजेर
मुड्की पार्दै घुसार्दै
कर्कलाको पातमा
तिग्रे लाइदिन् आमाले
देउरे हातमा

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Ram, Chandra, Ghimire, रारामचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र घिमिरे

म जो हुँ उही हुँ,नाउँ छैन अर्को!!
र जो हुँ,म यैं हुँ,ठाउँ छैन अर्को!!

बसेको छु झुप्रो,यो हो रामचन्द्र!
घिमीरे थरी हुँ,साउँ छैन अर्को!!

पिता श्याम शास्त्री,माता हुन् त राधा
भए पाँच् म चौथो,धाउँ छैन अर्को

 

Continue reading


गजल

Ram, Chandra, Ghimire, रारामचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र घिमिरे

लेखनी भावना लेख्छ,पढ्छन् पाठक के कति
अगाडि कविता रोजी,पढ्छन् सारक के कति ।

कविता भावना नै हो,पुञ्ज हो चेतना यही
काव्य सस्ता बने लौ न!पढ्छन् मानक के कति ।

टुकु टुकु नयाँ मान्छे,हिन्छन् यो फाँटमा डुली
मै हूँ अब्बल लौ भन्छन् पढ्छन् बालक के कति ।

 

Continue reading