रमेशचन्द्र घिमिरेका जूनकिरी जोर बालकविता

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

कविता– १.
उज्यालोमा देखिँदैनौ खालि अँधेरीमा
जता पनि पिल्पिल् गर्छ्यौ खोलो-पँधेरीमा
कहाँबाट आयौ तिमी कहाँसम्म जान्छ्यौ
यति सानो पेट रै´छ भन के-के खान्छ्यौ ?

ढाडनेरै बलिरहने त्यति सानो बत्ती
बोकी-बोकी उडिरहन्छ्यौ पोल्दैन कि कत्ति ?
ब्याट्री छ कि टाउकामा आगो छ कि पेटमा
भने हुन्थ्यो हामीलाई’नि कैले-काहीँ भेटमा

 

Continue reading


के गरौं भेट छैन

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

नौलो सारै भएको,छु म सहजहरू!के गरौं भेट छैन
धेरै नै भाव लेख्दै,घडि र समय गो,के गरौ सेट छैन
बेर्थै यो राम भन्छन्,कपि कलम लियो,जान्छ लौ नेट छैन
बस्नै गाह्रो छ साथी,गुमसुम ननिको,के गरौं भेट छैन ।

उठ्दै आँखा भिजाई नियमित जति हो,गर्छु कामै म पैले
बस्दै पूजा म कोठा,सुर गुरु शिवजी,प्रार्थना गर्छु जैले
आफ्नो जे कर्म गर्दै,ठिक समय हुने,हुन्छ जो लेट छैन
खायो,पीयो कुनामा,बसिकन सहजै,के गरौं भेट छैन ।

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका जोर गीति कविता

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

१) हाँसूँ कसो गरी…………..
वेदनाले यो मुटुलाई हान्छ घरी–घरी
यस्तो बेला मन खोलेर हाँसूँ कसो गरी ?

यो मन न त हाँस्यो कैल्यै न त कैल्यै रम्यो
हृदयको पोखरीमा आँसु मात्रै जम्यो
थुप्रँदै छन् कलेजीमा पीडा नानाथरि
यस्तो बेला मन खोलेर हाँसूँ कसो गरी ?

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका केही मुक्तकहरू

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

हाँस्छु तिमी हाँस्दाखेरि, रुन्छु तिमी रुँदाखेरि
दु:ख-पीर टाढा भाग्छ, तिमी साथमा हुँदाखेरि
के हुन्न र जे नि हुन्छ तिमी नजिक भयौ भने–
मेरो ज्वरो निको हुन्छ, तिमीले निधार छुँदाखेरि ।

अँध्याराको ढुङ्गो हुँ म, उज्यालाकी जून तिमी
हीरा तिमी, मोती तिमी, झल्मलाउने सुन तिमी
छोए पनि दाग लाग्ला, तिम्रो रूपको ज्योति भाग्ला –
तर्किएर उतै बस नआऊ मलाई छुन तिमी ।

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका एकजोर बालकविता

Ramesh, Chandra, Ghimire,रमेशचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

शीर्षकः कुखुराको भाले
कविता– १.
हेर्न अाइज काले
कुखुराको भाले !

झोला सोला भिरी
गाउँतिर छिरी
ल्याउनु भा´को रैछ
धेरै पैसा तिरी
हाम्रा माइला बाले
कुखुराको भाले !

 

Continue reading


कवि प्रकाशका तीन खण्डकाव्यः परिचयात्मक टिप्पणी

समिक्षित कृति र कृतिकार प्रकाश कोइराला

समिक्षित कृति र कृतिकार प्रकाश कोइराला

chandra, prasad, neupane,चन्द्रप्रसाद न्याैपाने, pallawa, पल्लव

चन्द्रप्रसाद न्याैपाने,

वाशेश्वर, सिन्धुली निवासी वेदराज र हर्ककुमारीले २०४४ साल फागुन २ गते प्रकाश कोइरालाको जन्म दिए । उनी अहिले कवि प्रकाश भएका छन् । शास्त्रीय छन्दको प्रयोग गरेर सरल, सुललित कविताका मालिक बन्न पुगेका छन् कवि प्रकाशजी । उनले आरुआरती (खण्डकाव्य, २०६५), यो देशको नाउँमा (खण्डकाव्य, २०६६) र जागृति जागरण (खण्डकाव्य, २०७०) प्रकाशन गरी कविता क्षेत्रमा आफूलाई परिचित गराएका छन् ।

 

Continue reading


चन्द्रप्रसाद जैशीका केही मुक्तक्हरूः

Chandra, Prasad, Jaisi,  चन्द्रप्रसाद जैशी, pallawa, पल्लव

चन्द्रप्रसाद जैशी

हिजो औधी थियो माया लाग्थ्यो रहर पनि
सुनौलो र सुघन्धित भई जाग्थ्यो शहर पनि
प्राण धान्ने मुटुपनी निचोरि दियो आज्
पिडा भन्दा सहज लाग्छ लिदा जहर पनि

देशलाई आधार बनायार प्रती आरोप गर्छन किन्।
कामै गर्न नसक्नेले राजनीतिक शात्र पढ्छन किन्।
बन्द हर्ताल नारा जुलुस ढुङा मुडा गर्ने किन्,,
सक्दैनन र बिकल्प खोज्न यस्मै अघी बड्छन किन।।

 

Continue reading


निरोगिताका सूत्रहरूः

Ram, Chandra, Ghimire, रारामचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र घिमिरे

भन्छन् डाक्टर यी कुरा सहज हे!लेख्दैछु मैले यहाँ!
बन्छन् देह कसोरि स्वस्थ मन यो,भन्दैछु मैले यहाँ!!
पानी आठ गिलास,साग दिनकै सल्लाद खानू अरे
यौटा ग्लास भरेर कागति जलै,लौ प्रात प्यूनू अरे ।

चल्दो मौसममा हुने फलहरू,गर्नू अरे सेवन!
घाँटी क्याप्प चिसो हुने किसिमको,पानी नप्यूं है जन!!
चीया हुन्न कफी अधीक पिउनू,टूसा उमारीकन
अन्नै बीज सदैव खान्छ जसले,सप्रन्छ लौ जीवन !!

 

Continue reading


रमेशचन्द्र घिमिरेका तीन बालकविता

Ramesh, Chandra, Ghimire, रमेशचन्द्र घिमिरे ,pallawa, पल्लव

रमेशचन्द्र घिमिरे

१) तिग्रे लाइदिन् आमाले …..
उरुङ बनाई पातको
मर्‍याकमुरुक मिचेर
आँख्ला डाँठ निकाली
सिलौटामा थिचेर
हत्केलामा फिँजाई
सुत्ने बेला रातमा
तिग्रे लाइदिन् आमाले
दाहिने हातमा

रातो पार्न मेरो हात
बज्यैसित सोधेर
तिग्रेसँगै पिनिछन्
मकरकाँची खोजेर
मुड्की पार्दै घुसार्दै
कर्कलाको पातमा
तिग्रे लाइदिन् आमाले
देउरे हातमा

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Ram, Chandra, Ghimire, रारामचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र घिमिरे

म जो हुँ उही हुँ,नाउँ छैन अर्को!!
र जो हुँ,म यैं हुँ,ठाउँ छैन अर्को!!

बसेको छु झुप्रो,यो हो रामचन्द्र!
घिमीरे थरी हुँ,साउँ छैन अर्को!!

पिता श्याम शास्त्री,माता हुन् त राधा
भए पाँच् म चौथो,धाउँ छैन अर्को

 

Continue reading


गजल

Ram, Chandra, Ghimire, रारामचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र घिमिरे

लेखनी भावना लेख्छ,पढ्छन् पाठक के कति
अगाडि कविता रोजी,पढ्छन् सारक के कति ।

कविता भावना नै हो,पुञ्ज हो चेतना यही
काव्य सस्ता बने लौ न!पढ्छन् मानक के कति ।

टुकु टुकु नयाँ मान्छे,हिन्छन् यो फाँटमा डुली
मै हूँ अब्बल लौ भन्छन् पढ्छन् बालक के कति ।

 

Continue reading


 “गजल”

Ram, Chandra, Basyal,रामचन्द्र बस्याल ‘बिखर्ची’, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र बस्याल ‘बिखर्ची’

केभयो आज सम्झना आयो अँधेरी रातमा॥
ऐठन भयो यो स्वार्थी माया बसेर माथमा ॥

क्षणिक होला मायालु पारा शितलु पारामा।
जूनले पनि के सार्हो चुम्यो लौ हेर पातमा॥

उर्लेर आयो अन्धो त्यो बैंश खहरे बनेर ।
भोग्नु नै पर्यो अश्रुका धारा झारेर हातमा॥

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Ram, Chandra, Ghimire, रारामचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र घिमिरे

पुगेको छ इच्छा,सबै धर्मले हो
भएको भरोसा,सबै कर्मले हो

चिताऊ तिमीले,त पूरा हुनेछ
र आशा बुनेको सबै कर्मले हो

सिढीं चढ्न जाने,सुविस्ता हुनेछ
नजाने त झर्ने,सबै कर्मले हो

 

Continue reading


मुना राना मगर’चन्द्र’का केही मुक्तकहरूः

muna. Maya,  Rana, Chandra, मुना राना मगर'चन्द्र', pallawa, पल्लव

मुना राना मगर’चन्द्र’

बुझ्दिन त्यो फरक हाउभाउ भाषा नदेखाए हुन्थ्यो ।
पुरा गर्नलाई नसक्ने त्यस्तो आशा नदेखाए हुन्थ्यो ।
भित्र के छ सबै बुझेको छु चिल्लो लेपन गरि नआउ,
मेरो समीपमा कपटको त्यो तमासा नदेखाए हुन्थ्यो ।।

कसैको यादमा पागल हरबखत बनेर ।
उसकै पिडामा यो मन भतभत बनेर ।
एकान्तमा एक्लै हुँदैसम्झिएर रुँदै रुँदै,
बस्ने मन छ केही दिन भुमिगत बनेर ।।

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Ram, Chandra, Ghimire, रारामचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र घिमिरे

फटाहा मलाई त नामी बनायौ
छु केही नजान्ने लु दामी बनायौ

टिलिक्कै छु बोक्रो,भएको छु खोक्रो
अँधेरो चिनेछौ र छामी बनायौ

छु औजार चिन्ने,चलेकै छ नाउँ
लुकेको छ आरन्, र डामी बनायौ

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल…..

Ram, Chandra, Ghimire, रारामचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र घिमिरे

खनेको छ बाटो,हिलो भो असाध्यै
र लड्ने छ चिप्लो,गिलो भोअसाध्यै

म हिन्दै छु,मार्गै छ सारै निकम्मा
नहोला डरै जो,किलो भो असाध्यै

नगुम्से ठिकै हुन्छ, पाइन्ट भित्र
टटाएर दुख्ने पिलो भो असाध्यै

 

Continue reading


आह्वान

Dibya, Chandra, Acharya, दिव्यचन्द्र आचार्य, pallawa, पल्लव

दिव्यचन्द्र आचार्य

मानौँ श्रीसुन्दरीले ललितशिखरको वस्त्र आँफै हटाइन्
कौमारी दक्षताले सकलवदनमा दिव्य आभा अटाइन् ।
त्यस्तै चाला बनाई अरुणकिरणले लालिमा दिन्छ होला
साँच्चै न्यानोपनाको मृदुलतमकला भर्न खोज्दैछ होला ।।

फक्रेको फूल जस्तै सरम सहितको तप्त सौन्दर्य देख्दा
लाग्यो नारीकला हो किन किन किन लौ सूर्यको बिम्ब देख्दा ।
लज्जाको कान्ति जस्तै वदन उपरमा देख्छु रक्ताम्य आभा
टाढाबाटै मलाई विचलित किन हो पार्न खोज्दैछ आभा ।।

 

Continue reading


आफ्नो धर्ममहाँ अडी नरहने,मान्छे कहाँ गै गयो ?

Ram, Chandra, Ghimire, रारामचन्द्र घिमिरे, pallawa, पल्लव

रामचन्द्र घिमिरे

पृथ्वी सृष्टि भयो,पूरा समयमा,संसार बन्दै गयो!
आफ्ना खास कुरा गरेर मनुवा,संसार बढ्दै गयो!!
डंफू मात्र बजाउने,सठ हुने,मान्छे यहाँ के भयो ?
आफ्नो धर्ममहाँ अडी नरहने मान्छे कहाँ गै गयो?

अर्काको धनमा,शरीर तनमा,आँखा लगाईकन
मिठ्याई मुखले असाध्य ननिको,ढाँचा बनाईकन
हिड्ने मात्र लुटेर नित्य रहने,मान्छे यहाँ के भयो?
आफ्नो धर्ममहाँ अडी नरहने,मान्छे कहाँ गै गयो ?

 

Continue reading


कथानक अन्तरवस्तुका दृष्टिमा डा. ज्ञवालीको ‘चाउकोने’ महाकाव्य

chandra, prasad, neupane,चन्द्रप्रसाद न्याैपाने, pallawa, पल्लव

चन्द्रप्रसाद न्याैपाने

(अनुष्टुप्का १७६० श्लाेकमा सिर्जित सरल काव्य)
प्रारम्भ

ram, prasad, gyawali, रामप्रसाद ज्ञवाली,pallawa , पल्लव

समिक्षित कृतिका कृतिकारः रामप्रसाद ज्ञवाली

डा. राम्रसाद ज्ञवाली नेपाली साहित्यका एक चर्चित व्यक्तित्व हुन् । यिनको ‘औँसीका फूलहरू’ उल्लेखनीय महाकाव्य हो । शास्त्रीय छन्दमा भाव, विचार, कला र शिल्पी सबै पक्षबाट हेर्दा समकालीन कविहरूमा डा. ज्ञवाली अग्रपङ्तीमा देखिन्छन् । डा. ज्ञवाली कवितामा अष्टकला ः १. भाषाशैली, २. भाव र लय, ३. रस, ४. अलङकार, ५. विचार र तर्क, ६. परिवेश, ७. आख्यान र ८. कल्पनालाई निर्धक्क प्रयोगमा ल्याउन र तानाबाना बुन्न माहिर मानिन्छन् । वि.सं २०५० को दशकलाई नेपाली महाकाव्यको स्वर्णयुग भनिन्छ । यस दशकमा शास्त्रीय छन्दमा अत्यधिक महाकाव्यहरू लेखिए अनि छापिए पनि । ५० को दशकको शुरुमै जोशिला जाँगरिला केही युवाहरूले महाकाव्यको लेखन शुरु गरे ।

 

Continue reading


दरिद्र म

Dibya, Chandra, Acharya, दिव्यचन्द्र आचार्य, pallawa, पल्लव

दिव्यचन्द्र आचार्य

(व्यङ्ग्य कविता)
कति कसम म खाऊँ छैन सम्पत्ति मेरो
किनकि दश तलाको एक जाबो कटेरो
कि लकरतिर होलान् नोटको सानु खात
हरपल म सुदामा माग्न थाप्दैछु हात

जब कि म त सानो चारकोठा लिएर
घर बसिन म दुःखी बस्छु भाडा तिरेर
रहर शहर मेरो बीस हज्जार तिर्छु
महल त झुपडी हो त्यो भनेरै म छिर्छु

 

Continue reading