गुरु

Surendra, Astafal, सुरेन्द्र अस्तफल, pallawa, पल्लव

सुरेन्द्र अस्तफल

सोचिरहेछु
म किन गुरु कम
र गोरु बढी बनिररेछु ?

जोतिरहेछु
उहिल्यैदेखि अज्ञानको पटबाँझो जमिन
अर्चापेर जीवनको फाली
असार रोपेको कति भो कति
र भनिरहेछु
किन भित्रिएन खुसी
किन फलेन मङ्सिर ?

 

Continue reading


अस्तु बनेपछि

Surendra, Astafal, सुरेन्द्र अस्तफल, pallawa, पल्लव

सुरेन्द्र अस्तफल

(निर्वाण कविता)
केही समय आमाको गर्भमा बित्यो
केही समय हुर्कदा,बढ्दा ,खेल्दा बित्यो
बिहेबारीमा बिते केही दिन
सन्तान उत्पादनमा बिते केही दिन
वल्लो डाँडा
पल्ला डाँडाका बीचमा बिते धेरै दिन
खाली खुट्टाहरूले नापे हजारौँ माइल
मात्र आफ्नै खेतबारी र माइतबारी
सम्झिँएर जीवनको सर्वश्व
गरिरहेँ आफ्नै खरबारीको रखबारी–

 

Continue reading


डिभीमोह

Surendra, Astafal, सुरेन्द्र अस्तफल, pallawa, पल्लव

सुरेन्द्र अस्तफल

सन् २०१६ को डिभी चिठा खुलेपछि लक्ष्मी र टीका निकै चञ्चल थिए । वैवाहिक जीवनमा आवद्ध भएको दस वर्ष पूरा भए पनि जागिरको स्थायित्व नभएकोमा उनीहरू
चिन्तित थिए । दुईवटा सन्तानको भविष्य सुरक्षित गर्न नसकेकोमा के गरौ र कसो गरौँको भूमरीमा हराइरहेका थिए उनीहरू । एकदिन स्कुलबाट मध्यान्तरको समय
मिलाएर हतार हतार डिभी भरे ।

 

Continue reading


गजल

Surendra, Astafal, सुरेन्द्र अस्तफल, pallawa, पल्लव

सुरेन्द्र अस्तफल

दिउँसै पिउनुकाे मजा बेग्लै छ
पिएर जिउनुकाे मजा बेग्लै छ ।

फाट्नु पर्छ मन पनि छियाछिया भई
फाटेपछि सिलाउनुकाे मजा बेग्लै छ ।

हुनुपर्छ जवानीमा कवि,प्रेमी,पागल
झाेक्रिएर टाेलाउनुकाे मजा बेग्लै छ ।

 

Continue reading


तेल भिसा

Surendra, Astafal, सुरेन्द्र अस्तफल, pallawa, पल्लव

सुरेन्द्र अस्तफल

हातमा परेको छ तेल भिसा
छोराले पठाएको छ अस्ट्रेलियाबाट
जाते आते बोइङको खर्च
भनेको छ छोराले पटकपटक
बाबा र आमा जसरी भए पनि आउनू
बाबालाई नमिले
आमा त आउनू आउनू
बुहारीले बाटो हेरिरहेकी छ ।

सुटकेस भरिएको छ
नातिका भोटा र दौराले
अलिकति गाउँको
अर्गानिक तोरीको तेल पनि छ –

 

Continue reading


अभाव छ र पो यो जिन्दगी मज्जा छ

Surendra, Astafal, सुरेन्द्र अस्तफल, pallawa, पल्लव

सुरेन्द्र अस्तफल

सबै अभावलाई महाकाल ठान्छन्
म अभावलाई सहकाल ठान्छु
मलाई अभावले जिन्दगी पढाएको छ
हरेक दिन
भोलिको उज्यालोमा
मीठो निद्रा निदाएको छु
सबै अभावको उपेक्षा गर्छन्
म अभावको अपेक्षा गर्छु
मलाई अभावले
स्वाभिमानी बनाएको छ
मसँग अभाव नभएको भए
म मुन्द्रे बन्न सक्थेँ÷म ट्यापे बन्न सक्थेँ

 

Continue reading


‘सूत्रमाला’ मा अभिव्यञ्जित प्रणयपरकता

Surendra, Asthaphal, सुरेन्द्र अस्तफल, pallawa

सुरेन्द्र अस्तफल

१.    परिचय
गजल साहित्यमा ऋषिप्रसाद लामिछाने अर्थात् गोर्खे साइँलाको महत्त्वपूर्ण उपस्थित देखिन्छ । वि.सं. २०२२ मा विद्यार्थीको दुःख भन्ने कवितामा पुरस्कृत भएपछि साहित्यप्रति आकृष्ट भएको ‘गोर्खे साइँलो’’ का सम्मोहन -गजलसङ्ग्रह, २०६२), कादम्बरी -कवितासङ्ग्रह, २०६३), सूत्रमाला -गजलसङ्ग्रह, २०६३) काव्यकृतिहरू प्रकाशित भएका छन् । ‘पल्लव साहित्य प्रतिष्ठान’ का अध्यक्षसमेत रहेका उनी विभिन्न सङ्घसंस्थामा आबद्ध देखिन्छन् । उनी विभिन्न साहित्यिक सङ्घसंस्थाबाट सम्मानित भएका छन् । उनी लेखकका अतिरिक्त प्रकाशक तथा साहित्यिक वितरकका रूपमा रहेका छन् । चितवनको साहित्यलाई उन्नत एवम् परिचित गराउन गोर्खेको योगदान उल्लेखनीय रहेको छ ।

 

Continue reading