बहरबद्ध गजल

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

कहाँसम्म लुक्ला त ऊ जिन्दगीमा ।
कसो पो नचुक्ला त ऊ जिन्दगीमा ।।

लगाएर नाता भयो दूर दूर ।
स्वयं के नसुक्ला त ऊ जिन्दगीमा ।।

छ सत्ता नियाल्दै अभागी निधार ।
कठै के नढुक्ला त ऊ जिन्दगीमा ।।

 

Continue reading


समय,

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

समय छ अरु भन्दा चोटदायी धरामा ।
सहजसित धकेल्दै लोन्छ है पिंजडामा ।।
गति मति खति जानून् आपसी धर्म मानून् ।
जति परपर मान्छे जिन्दगीबाट भागून् ।। १ ।।

कति सफल बनायो कालले जिन्दगी यो ।
अतिशय बलशाली वीर याद्धा यही हो ।।
कुलततिर हिँडाल्दै बिघ्न पार्ने यही हो ।
भजनलय सुसेल्दै पाप हर्ने यही हो ।। २ ।।

 

Continue reading


निगमपथमार्गी बनिदियोस् . . .

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

डुबायो बाढीले अझ कति अरू लान्छ यसले ।
अझै के हेर्दैछन् स्वजन किन बोल्दैन डरले ।।
छिमेकीको चाला गतिविधि कुनै छैन गतिलो ।
यता कोसी डुब्दा थर थर मनै हुन्छ अमिलो ।।१ ।।

अभागी नेताले किन यति कुरा बिर्सन गए ।
कठै नेपालीका पल पल गला रेटिन गए ।
यहाँ को पो बोल्छन् कृपण सरिका छन् अगतिला ।।
अहो देशै डुब्दा पनि किन यहाँ हुन्छ रमिता ।।२ ।।

 

Continue reading


के छ त अरु ?

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

घडेरी धेरै छन् घर पनि बनायौ चहकिलो ।
गरेनौ बाबाको किन समयमै औषधिमुलो ।।
उता आमा रुन्छिन् विरहमनले व्याकुल बनी ।
यता छोराछोरी पनि मन बटार्छन् छि छि भनी ।।१ ।।

कि प्यारो दामै हो रविकिरण झैँ नाम छ भने ।
कि ता प्यारो बोली हरमनुजले बोल्दछ भने ।।
कहाँ खोजूँ मैले हितमित सखा यो भुवनमा ।
तपस्याको बाटो लुरुलुरु हिंडी एकल यहाँ ।।२ ।।

 

Continue reading


हत्या र हिंसा नगरौं न भाइ . . . . . . .

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

एकादशीमा पनि मासु खायौ ।
काशी-गया गैकन के कमायौ ।।
हे दैव के देख्नु पर्‍यो मलाई ।
ढाल्यौ सबै कीर्ति चिता बनाई ।।१।।

संसार नाङ्गिन्छ जगै हँसाई ।
के पो गर्‍यौ खै त पढेर भाइ ।।
सद्भावको बीज छरर्र छर्नू ।
उत्साहको लेप टमक्क भर्नू ।।२।।

 

Continue reading


टका भएनन् ,,

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

सिद्धिन्छ बिज्ञान जहाँ गएर ।
जन्मिन्छ अध्यात्म कडा भएर ।।
मर्दैन आत्मा अति सूक्ष्म रूप ।
मर्ने उनै हुन् मति भै कुरूप ।।

जो कर्म गर्छन् निज धर्म ठानी ।
निश्पक्षता भै बहुतै इमानी ।।
नौका चढी सिन्धु अवस्य तर्छन् ।
बाधाहरू झट्ट परै दगुर्छन् ।।

 

Continue reading


तारानाथ भण्डारीका एकजोर गजल

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

बहरबद्ध गजल
प्रियाले मलाई टिपिन् फूल ठानी ।
जसै मुस्कुराएँ म जानी नजानी ।।

लिइन् रूप नौला हजारौं हजार ।
शशी उर्वशीको समेटी जवानी ।।

अहो रूप रानी छुँदा दाग लाग्ला ।
दिलै कम्प पार्ने तिमीमा छ बानी ।।

 

Continue reading


सबै जान्नेबुझ्ने,,

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

सबै जान्ने बुझ्ने अब न-त हुनन् यो जगतमा ।
भनेका छन् पैल्यै ऋषिमुनिहरू भागवतमा ।।
दुखी हुन्छन् मान्छे कलुषित विचारै हुन गये ।
हुदैनन् आफ्ना ती मनमगजमा स्नेह नभये ।।

उनै नाता सच्चा प्रमुदित हुनेछन् हृदयमा ।
उनै भ्राता पक्का अविरल छुनेछन् हृदयमा ।।
पिताको माताको मनमगजको सुन्दछ कुरा ।
उनै पूज्या हुन्छन् सरलमनका जीवन सुधा ।।

 

Continue reading


तारानाथ भण्डारीको एकजोर कविता

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

छन्द स्नेह
छन्द आनन्दको साथ यो पाउँदा ।,
हर्ष यो प्रेमको चित्तमा छाउँदा ।।
कुल्चँदा कुल्चँदा छन्दको आँगनि ।
स्नेहको रापमा दन्किएँ दन्दनी ।।

छन्दकै भात होस् छन्दकै गास होस् ।
छन्दकै रात होस् छन्दकै प्रात होस् ।।
सत्यता शिष्टता नित्यता दृश्यता ।
दिब्यता भब्यता प्राप्यता द्रब्यता ।।

 

Continue reading


मांगल्य दोषी हुँदा

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

बारौ मंगल होस् कि वा लगनमा द्वितीय चौथो अनि ।
सातौंमा अनि आठमा कुज भए लाग्नेछ दोषै पनि ।।
बारौ मंगलले दिनेछ सहजै दाम्पत्य बाधा सबै ।
खुट्टामा पनि दोष दिन्छ हलुका आँखा खराबी हुँदै ।।

यात्रामा पनि खर्च हुन्छ अति नै बस्दा त्यहीं बाह्रमा ।
पैसा खर्च हुँदा-हुँदा त ऋणले च्याप्नेछ यो दोषमा ।।
सच्चा बन्धु विचारमा पर हुनन् सानातिना तर्कले ।
पत्नीमा पनि रोग कष्ट हुन गै आत्तिन्छ संघर्षले ।।

 

Continue reading


’पिंजराकी चरी’

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

परें पिंजरामा अताली रहन्छु ।
सधै भोकभोकै म केके सहन्छु ।।
म आहार खोज्दै उडें भुर्र भुर्र ।
थियो एक ब्याधा दगुर्दै खुरुर्र ।।

गुलेली समाई सिकारी छ डुल्दै ।
यतै मार्छ झैं भो कुटीमा नपुग्दै ।।
लिने भो कि मेरो सफा स्वच्छ आत्मा ।
म मर्नेछु राती बचाऊ विधाता ।।

 

Continue reading


‘शंका,’

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

शंकाले जल्छ लंका पल पल मनले सोच्न थाल्नेछ कच्चा ।
भत्के ! हल्का मनैका घर महल सबै गिर्न थाल्नेछ पक्का ।।
फुल्छन् पाखा-पखेरा तरह-तरहका फूल लाली गुराँस ।
अफ्ठेरोमा फलेको सुमधुरफलले दिन्छ धेरै मिठास ।।

उल्टो उल्टो कुराले स्वजनसुजनमा पार्छ फाटो मजाले ।
शंका-शंका जुधेमा रवि-शशि-मुखमा लाग्छ टाटो मजाले ।।
कस्तो आयो जमाना सकल जगतमा छैन संतुष्ट मान्छे ।
राम्रै बोल्दा त उल्टै मति-विमति दिदै बन्छ झन् रुष्ट मान्छे ।।

 

Continue reading


खै त खै ! भन्दिनू . . . . . .

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

अश्रुको तालमा पौडँदा हे प्रिय ।
प्रेमको जालमा दौडँदा हे प्रिय ।।
बुझ्न को सक्छ यो दर्द यो मर्म यो ।
निश्ठुरी निश्ठुरी रौरगी कर्म यो ।।

आततायी हरू घुम्दछन् रोडमा ।
पौरखी हात हुन् भन्दछन् जोसमा ।।
प्रेमको मूल्य को बुझ्दछन् क्रोधमा ?
मोहका पारखी के हुनन् होसमा ।।

 

Continue reading


नेपाल खाने भय

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

जन्मेथ्यो अब केहि गर्दछु भनी श्री बुद्धको देशमा ।
कल्पिन्थ्यो नव स्वर्गको म गरुँला निर्माण यो देहमा ।।
आँखामा कति वर्षिए कति अहो आमाहरूमा यता ।
सु्न्छौं भाषण शब्दवाण भरका अत्यन्त लाग्छन् फिका ।।

आमा हुन् धरणी विशुद्ध मनकी रुन्छिन् कठै धर्धरी ।
खोलो बग्छ सधै सधैं रगतको भन्छिन् नि नारायणी ।।
आत्मा शान्ति निमित्त झट्ट अब लौ त्याग्नै पर्यो क्लेश यो ।
कालीदास विचारले अब तिमी बद्लीदिनू भेष यो ।।

 

Continue reading


मुस्कुराऊ न प्यारी ,,

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

पति हुँ म कमलाको गर्व यै गर्छु प्यारी ।
सकल मन मझेरी हर्ष छर्नेछु प्यारी ।।
कति छ कति तिमीमा प्रेमको धार प्यारी ।
छर न अब उषाको लाल झन्कार प्यारी ।।

तन मन धन तिम्रो शील हो शील प्यारी ।
म पनि त सँग नै हूँ अल्प त्यो देह प्यारी ।।
नव नव नव आऊन् हर्ष यो वर्ष प्यारी ।
किन दुखित हुँदैछौ माग जो दिन्छु प्यारी ।।

 

Continue reading


विज्ञान – सिद्धान्तले,,

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

अर्को सत्य यथार्थ छैन जगमा प्रारब्ध भन्दा ठुलो ।
यो विज्ञान हुँदै-हुँदैन कहिल्यै प्रारब्ध भन्दा ठुलो ।।
गर्जन्छौ किन होर सत्य नबुझी प्रारब्ध नै खेल हो ।
कुर्लन्छौ किन व्यर्थमा भुजग हे सन्सार नै जेल हो ।।

एकाएक हुनेछ विघ्न दुगुना प्रारब्ध टप्केपछि ।
कस्तै मानिसको उदार दिलमा दुख्नेछ भोगेपछि ।।
पुग्छन् पुग्न त चन्द्र सम्म सहजै ती भाग्यमानी नर: ।
अर्को छैन कदापि दूर नभ त्यो अद्ध्यात्म भन्दा पर ।।

 

Continue reading


गजल

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

उसकै यादमा रोइ रोइ जीवन धान्न सकिएन ।
रहेछ मुटु पत्थरको माया मान्न सकिएन ।।

वैगुनीलाई सुम्पिए थेँ पुरै गुण जिन्दगीको ।
औशी समान पूर्णिमाको मूल्य जान्न सकिएन ।।

राधा–मीराको जस्तो प्रेम भेटिन्छ र गल्लीमा ?
हरेक दिलमा विराजमान कृष्ण तान्न सकिएन ।।

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

चलाएर गोली लगातार भन्छौ ।
सिकेछौ सदा यै सदाचार भन्छौ ।।

छल्यो जिन्दगीले भताभुङ्ग पारी ।
तिमी फूल टेक्दै बिझ्यो धार भन्छौ ।।

अचम्मै छ सुन्दा यो प्यासी शहरमा ।
सबै मूल थुन्छौ र हो द्वार भन्छौ ।।

 

Continue reading


‘‘म’’

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

म आफ्नै आत्माको विरह कविता कोर्दछु यहाँ ।
म यी पाखाबारी गिरि शिखर ती भुल्दछु कहाँ ।।
म टिस्टाको माटो अति जतनले पोत्छु घरमा ।
म नेपाली छोरो अब दसगजा लिन्छु करमा ।। १ ।।

म गोर्खाली माटो वनचउरमा फुल्दछु कतै ।
म टिष्टाको छेऊ अवतरण भै डुल्दछु सधैं ।
म सीता-मातामा मन मगज यो अर्पण गरि ।
म आफ्नै आस्थामा अटल मनले भज्दछु हरि: ।।२ ।।

 

Continue reading


शून्य ही शून्य लग्ता ,,

Taranath, Bhandari, तारानाथ भण्डारी , pallawa, पल्लव

तारानाथ भण्डारी

प्रभु हि भुल गये तो नष्ट ही नष्ट होगा ।
सुधरनहि गये तो कष्ट ही कष्ट होगा ।।
जय जय जय अम्वे दु:ख दारिद्र्य हर्ता ।
तन मन धन सारा आपको भेट कर्ता ।।

अतुलित बल धामा अञ्जनी पुत्र देखो ।
किधर चल रहे है धर्ती के लोग देखो ।।
असुर दल खुसी से लूटने मे जुटेङ्गे ।
भ्रमण रमण जैसे आजके खेल होङ्गे ।।

 

Continue reading