छन्दमोह

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

रोऊँ आँसु झरेन छन्द नभए सुक्खा भए लोचन
खाऊँ गाँस उठेन छन्द नमुछे खल्लो बन्यो भोजन
हो यो भ्रान्ति कि छन्द नामक नशा या व्यर्थ बेकाम हो ?
बौलाहा-पन हो कि अन्धपन हो या रोग हो राम यो ?

हावाले तृण हल्लिए पनि उतै तानिन्छ लोभी मन
धारामा जल खोलिँदा पनि उतै देखिन्छ छन्दाऽनन
या मण्डूक टरर्र कूप जलमा गाऊन् सँगै पौडिई
“जन्म्यो नूतन छन्द” ठान्छ मनले ! दौडिन्छ भाषा लिई

 

Continue reading


केही दृष्टान्त

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

अहङ्कार बढे मान्छे आफैं खाडल पर्दछ
बढी पाके कुही दानो फ्यात्त फत्केर झर्दछ !!

मोह बोकी गरे यात्रा चितामाथि चढाउँछ
बत्तीमा पुतली हेर फस्दै पङ्ख डढाउँछ !!

नहेरे गुरुले गल्ती शिष्य सत्यार्थ छल्दछ
ठ्वास्स ठोसे अगुल्टामा आगो दन्केर बल्दछ !!

 

Continue reading


दम्भ

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

मगमग धरतीमा बाँड्दछन् पुष्प गन्ध
पवन दस दिशामा चल्दछन् मन्दमन्द
न कुसुम अनि हावा भन्दछन् “श्रेष्ठ हामी”
किन मनुज वितण्डा, दम्भका छन् सुनामी ?

नद कलकल गर्दै गीत गाएर जान्छन्
मधुकर रस चुस्तै प्रीत लाएर जान्छन्
कणसित कण मिल्दै बन्दछन् “बज्र” ढुङ्गा
तर किन जन गिर्दै नित्य बन्छन् लफुङ्गा ?

 

Continue reading


‘‘जीवन ’’

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

प्रभु ! जीवन फूल कि पत्थर हो ?
कि त यो “जिउँदो” चिनिने भर हो ?
नमिठो सपना कि त ठक्कर हो ?
कि त यो भ्रमको विषसागर हो ?

यदि जीवनको विधि हुन्छ भने
किन जीवन उच्च र निम्न बने ?
जब जन्म हुँदा सम हुन्छ कला
तर भिन्न बने किन भूमि-तला ?

 

Continue reading


वियोग

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

छ आत्मा नेपाली रगत छ विदेशी बगरमा
प्रिया खोज्छिन् तातो प्रियतम फस्यो खण्डहरमा
अँगालाको न्यानो रहर नपुगी जर्जर भयो
चखेबी छे एक्ली फिटफिट चखेबा पर भयो !!

किनाराले थापे सलिलसित बग्थें म सलल
ममा बाढी आए बगरसित गर्थेँ खलबल
म आँधीका धक्का पनि सहन गर्थें शिखर झैं
बगैंचाले डाके भुनुभुनु चहार्थें भ्रमर झैं !!

 

Continue reading


सोध्दै छ नेपालले, भाग: दुई

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

“चर्का भाषणबाट नीड चिरिए” भन्दै उडे गौंथली
“नाराले भरिएन रामझुपडी” भन्छन् कमैया-हली
बाटामै छरिएर गुन्द्रुक-ढिँडो मागे दुना-थालले
“मेरो बालक लोकतन्त्र छ कता ?” सोध्दै छ नेपालले !

“पृथ्वी”, कालु र भीमसेन बलियो झन्डा उचाली मरे
सुस्ताई इतिहास सोध्छ जगमा खै शेषले के गरे ?”
ढाली स्तम्भ अँचेटिए दस दिशा टोकी अरिङ्गालले
“टोक्छौ वक्ष, जरायुमा किन सदा” सोध्दै छ नेपालले !

 

Continue reading


युग र नैराश्य

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

हे हे जीवन चोटिला कुदिन दे चीत्कार दे दर्द दे
धोका दे प्रतिघात दे विलय दे संहारको कर्द दे
काला रात कराल तुच्छ पल दे “सेता” कुरा छोपिदे
हात्तीका कद झैं भयानक बनी यो वक्षमा टेकिदे !!

सिङ्गो देश रुँदै छ याचक बनी बाढी र भूकम्पले
झन्डा ध्यार्र हुँदै छ गाँस छुटिई दुष्पात्रका डङ्कले
मेरो देह बिसाइदे बगरमा ढुङ्गा लडाए-सरि
पूरै रक्त मिसाइदे उदकमा हल्लाउँदै बेसरी !!

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

तन चस्स छुँदा पनि काव्य बनोस्
मन धर्र रुँदा पनि काव्य बनोस् ।।

“भ्रमरा-रस”को मृदु चुम्बनमा
मनमोद हुँदा पनि काव्य बनोस् ।।

नव यौवनको रसपूर्ण सुधा
पिउँदा पिउँदा पनि काव्य बनोस् ।।

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

अघि निर्झर झैं अति जोश भयो
पछि मूल सुक्यो अनि होस भयो ।।

जलहीन तलाउ थियो पहिले
क्षणमै हिमपात र ओस भयो ।।

अझ भोक थियो प्रतिपक्ष-तिर
मृदु गाँस छुट्यो र त रोष भयो ।।

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

रुँदै बाबु सोध्छन् “उज्यालो कहाँ छ ?”
मुमा सोध्दछिन् “रक्त टालो कहाँ छ ?”

विदेसिन्छ छोरो लिई दाग-बत्ती
पुकार्छिन् बुहारी “अँगालो कहाँ छ ?”

भने मूर्तिले भक्तका पाउ छोई
“वियोगी बन्यो घण्ट रालो कहाँ छ ?”

 

Continue reading


‘क्रान्ति’

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

धावा बोल सपूत गर्ज जगमा भूकम्प आएसरि
सामन्ती अवशेष गाड कहिल्यै उठ्नै नसक्ने गरी
आगामा घिउ हालिए-सरि छिटै आओ डँढेलो बनी
गर्मीमा तृण पोलिएसरि डढून् “फासिस्टका कन्धनी” !

जालो बेर्दछ माकुरो महलमा कुच्चो नलागे-पछि
राष्ट्रै बन्छ मसानतुल्य ! जनता उर्ली नजागे-पछि
आओ अम्बर हल्लिंदै घनघटा पड्केर बर्सेसरि
भागून् शोषक बाघ-भालु नजिकै देखेर तर्सेसरि !!

 

Continue reading


प्राकृत संवाद (भाग: दुई)

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

हात्तीका शिरमा बसेर भुसुना हल्ला गरी जिस्किए
“फुक्ने छौं गजराज ! तिर्र मुरली ती सूँढ सित्तैं दिए”
बोले कुञ्जर “मूर्ख लट्ठु भुसुना ! यी सूँढ थाम्छन् मुरी
छन् तिम्रा परमाणुतुल्य थुतुना ! के फुक्तछौ बाँसुरी ?”

राम्रा पुष्प चुमीचुमी भ्रमरका जत्था बसे जिस्किन
“देओ मिष्ठ सुवास हे कुसुम हो ! छौं व्यग्र माया दिन”
बोले पुष्प “नशा भुली भ्रमर हो ! आत्मीयता ल्याउनू
तिम्रा प्रेम पवित्र छन् यदि भने वार्द्धक्यमा आउनू !”

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

बल्दै छ युद्ध आगो पानी लिएर आऊ
सुक्दै छ ज्ञान आँखा नानी लिएर आऊ !!

हेरी अनन्त फाटो फुट्तै छ भित्र छाती
एकत्व-युक्त माया खानी लिएर आऊ !!

भूकम्पले दिएको धक्का अझै छ बाँकी
ती सूर्यपुत्र-जस्तै दानी लिएर आऊ !!

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

यहीँ प्रीति लायौँ तिमीले र मैले
र माटो समायौं तिमीले र मैले !!

भुली भोक-तिर्खा लड्यौं भोकभोकै
सिमाना बचायौं तिमीले र मैले !

बडो जोसले शत्रुका सामु गर्जी
किनारा लगायौं तिमीले र मैले ।।

 

Continue reading


वृद्धत्व चिन्तन

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

दाह्री, कपाल र जुँगा पनि झर्न थाल्यो
इच्छा र जाँगर घट्यो मन मर्न थाल्यो
गोडा लुला हुन गए र दिमाग सुस्त
अस्ताउँदो अरुण झैं वय यो दुरुस्त ।।

जोर्नी , नसा सब दुखे खिइँदै छ हड्डी
ओछ्यानबाट उभिँदै अघि लाग्छ लट्ठी
घट्दो छ तागत हरे ! सबतर्फ कस्तै
चोटो र आँगन भए परदेश-जस्तै !!

 

Continue reading


छन्दात्मक गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

कति हेर्नु ती रति-सिँगारका कुरा ?
चिउँडो, गला, मुख-निधारका कुरा !!

मृदु शब्दमै विष मिसाउँछन् यहाँ
किन मारिए शुभ विचारका कुरा ?

यमराज नै पछि धकेलिए बरु
नरमै बढे “नर-सिकार”का कुरा !!

 

Continue reading


पुष्प-विलाप

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

“हे फूल यो भक्त-समीप आऊ
तिम्रा गुनासा कति छन् सुनाऊ”
मसी बगायो कवि पग्लिएर
बोले सयौं फूल निसासिएर !!

मान्छे ! तिमी बाहिर-मात्र हेर्छौ
कथा भुली केवल पात्र हेर्छौ
हाम्रा कथा बाहिर मात्र छैनन्
भित्री व्यथा बाहिर देखिँदैनन् ।।

 

Continue reading


सपनाको देश

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

बनें बौलाहा या कि त म मनको घायल बनें ?
अँध्याराको यात्री कि युग नचिनी कायल बनें ?
बल्यो केमा केमा झलल सहसा सुन्दर दियो
मसीका थोपामा नव उदयको देश उभियो !!

खुलेका छन् बाटा समथर-भिराला सबतिर
न छन् धूलामैला न अति हुल छन् मोटरतिर
न छन् खाल्डाखुल्डी न हर फुटमा जोल्टिङहरू
न छन् छाडा “साँढे”,न अज-महिषीका सिङहरू !!

 

Continue reading


बहरबद्ध गजल

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

मरी जानुभन्दा गरी खानु जाती
रमौं योग्य बाटो र पेसा समाती ।।

दिगो टिक्न गाह्रो छ खाना, खजाना
रहे कामधन्दा जमी बस्छ थाती ।।

नपुग्ने कुराको सिको हुन्न राम्रो
कहाँ सूर्य मिल्ला उठी मध्य-राति ?

 

Continue reading


फूल, कविता र जीवन

Jaya, Gobjnda, Nuwakot, जयदेव गोविन्द, pallawa, पल्लव

जयदेव गोविन्द

बोल्यो नशामा कवि फूल तानी
“हे फूल तिम्रो म सुनूँ कहानी
ती कथ्यमा काव्य बनाउनेछु
तिम्रै थुँगा-छेउ सुनाउनेछु !!

लोभिन्छु ती सुन्दर रूप हेरी
रसाउँछन् शैशव-बैंस फेरि
ती सम्झना जीवित पारिदेऊ
अर्को नयाँ बैस उमारिदेऊ !!

 

Continue reading