जयदेव गोविन्द
छन्द : इन्द्रवज्रा (SSI SSI ISI SS)
सत्ता र सिंहा-सन छैन के भो
श्रृङ्गारको सा-धन छैन केभो
नौनी सरी कोमल प्यार दिन्छु
उन्मादको यौ-वन छैन के भो !!
छन्द: भुजङ्गप्रयात, १२ अक्षर, यगण (ISS x ४)
फसाएर छानो न भित्तो बनायौ
चुसी स्वाद चाखेर रित्तो बनायौ
सँगै पर्म गर्दा जुधे तीक्ष्ण आँखा
निशाना लगाई उछित्तो बनायौ !!
उज्ज्वल जिसी
कोही संविधान जन्माउन अघि सर्दैछन् नेपालमा
कोही सडकमा आन्दोलन अझै गर्दैछन् नेपालमा
सायद, दुई जिब्रे नीति हावी भएरै होला हजुर !
कोही अधिकार खोज्दाखोज्दै यसै मर्दैछन् नेपालमा ।
हिमाल,पहाड,तराईलाई मिलाउनु पर्छ हजुर
च्यातिएका मनहरू सबै सिलाउनु पर्छ हजुर
दलित,पीडित,जनजातिका भावनालाई समेटेर
सबका हक संविधानमा दिलाउनु पर्छ हजुर ।
ऋषिराम खनाल
शिखरिणी छन्दमा
कतै गोलाभाला रगत अति आहाल बनिदा
घरी ऐयाआथ्था सबतिरथियो तुच्छ जमना
थियो आषाठूलो अब ठिकहुने देख्छु सपना
उदायो वा आयो हिमशिखरमा घाम अवता ।।
मुक्त छन्दमा
जिन्दगीले नयाँ मोडमा बामेसर्न खोजेकोछ
थुप्रै आरोहका खुड्किलाहरु तर्न खोजेकोछ
पार गर्न नसकिने अँधेरा ती बाटा हरुमा
जग्मगाउदो उज्यालो छर्न खोजेको छ ।।
जयदेव गोविन्द
छन्दः भुजङ्ग प्रयात (ISS) x ४
चरा चिर्बिराए उषायाम भज्दै
उषा झल्मलायो नयाँ घाम भज्दै
दुबै कान आँखा दुबै पाउ सङ्गै
म ब्यूझें झल्याँस्सै हरेराम भज्दै !
न माता पिता या जमाता रहेछन्
झुटा मोह जम्मै अनाता रहेछन्
कता पुग्छ हावा बनी जिन्दगी यो !
दिगो साथ यौटै विधाता रहेछन् !!
अन्जना पौडेल
फूलका मनमा भालाहरु कति बर्षाउँछौ
शिशा चर्के सरी आत्मा कति चर्काउँछौ ।
नमरेको लास लाइ हिड्न बाध्य बनाएरै
एकोहोरो गोली ,बारुद कति पड्काउँछौ ।।
केवल तिमीसंग निद्रा विसाउन सक्छु
केवल तिमीसंग तन्द्रा विसाउन सक्छु ।
तिमी हौ प्यारी आमा मेरी जीवन दाता
केवल तिमीसंग पिडा विसाउन सक्छु ।।
प्रतिमा केसी
सत्य,असत्य,जीवनको सार वताउ कृष्ण जी
पुतना अनि कंसबाट पार लगाउ कृष्ण जी
म भक्त वनुं पुजारी वनुं सधै सधै तिम्रो
श्रदा र भक्तिभावको हार चढाउं कंृष्ण जी ।।
वलियो हुनुपर्थ्यो मानव वीचको मानवीयता
संलो हुनुपर्थ्यो मनभित्र राष्ट्रप्रतिको राष्ट्रीयता
अलिकति विवेक हुनेहरुले सत्यतथ्य बोल्नुपर्छ
अभिसाफ सावित भएको छ टिकापुरमा संघीयता ।।
शान्ति अधिकारी
आज भोली कसै सगँ बोल्ने मन छैन ,
मन भित्रका कथा व्यथा खोल्ने मन छैन ।
दाई मार्न भाई अघि सर्छ खुडा बोक्दै,
अपराधी भाई हो र नि पोल्ने मन छैन ।
मान्छे सगै थरी थरी जात बनायौ ।
माया भित्र पनि दिने घात बनायौ ।।
उज्यालोमा ढुक्क सगँ हिड्छु भनेथेँ ।
हे भगवान किन कालो रात बनायौ ।।
जयदेव गोविन्द
छन्द: भुजङ्गप्रयात, (ISS × ४)
सयौं फूल सारें हरेकृष्ण भज्दै
दुबो, जौ उमारें हरेकृष्ण भज्दै
दया, शिष्टताको जमाना नमिल्दा
रुँदै आँसु झारेँ हरेकृष्ण भज्दै !!
मालिनी छन्द, न न म य य
(III III SSS ISS ISS)
भन न कति कमायौ बन्धुको खून झार्दा
नयन गह फुटाई अश्रु-मन्सून झार्दा
कलह र कटुताले के भयो मुक्ति नौलो ?
गति र लय बिगार्दै प्यारको धून झार्दा !!!
जयदेव गोविन्द
छन्द : इन्द्रवज्रा (221 221 121 22), त त ज गुरु
फुल्दा छ मीठो खिर जिन्दगानी
दुख्दा कटारी, झिर जिन्दगानी
हेर्दा छ बाली-मय फाँट जस्तै
भोग्दा उदाङ्गो भिर जिन्दगानी !!
हाँगा सजाऊ र लता सजाऊ
माता पिताको ममता सजाऊ
आकाशको व्यापक पुञ्ज जस्तै
गोर्खा चिनारी विरता सजाऊ !
शुभद्रा घिमिरे
नभनौं त साथीको मन टुट्ला भन्ने डर
पानीको फोका जस्तै फुट्ला भन्ने डर
बिश्वास गर्थ्रे तिमीलाई आफु भन्दा धेरै
सिङ्गो समाज दुस्मनीमा जुट्ला भन्ने डर ।।
सक्छौ भने त्यो मनको मैलो धोएर हेर
यो छातिमा परेको गाँठो फोएर हेर
साँच्चै अर्काको मर्मलाई बुझ्छौ भने त
मेरो दर्दलाई अँगाली रोएर हेर ।
जय देव गोविन्द
छन्द : इन्द्रवज्रा ( त त ज गुरु 2)
किन्दै छु पाटी चक बन्न आऊ
सन्देशको वाहक बन्न आऊ
मै देश थाम्छू हिम शैल बोक्दै
यो ज्यानको शासक बन्न आऊ !
छन्द : मालिनी ( 111 111 222 122 122)
सुख सयल म छाडूँ देशको कष्ट टारूँ
मधुर फुल फुलाई त्यागले स्वार्थ मारूँ
सकल मन हँसाई प्यारले आँसु पुछ्दै
नव नव पल ल्याई जन्म आफ्नो सपारूँ !
जयदेव गोविन्द
छन्द : भुजङ्गप्रयात (१२२ × ४ )
हिजो-अस्ति व्यर्थै उदासी भएथें
र तृष्णा उमारी विलासी भएथें
पिडामाझ आँसू र पानी नचिन्दा
कुवाकै अगाडी म प्यासी भएथें !
हिजो तर्कनामा उदासी भएथें
र तृष्णा समेट्दै विलासी भएथें
निशामाझ ढुङ्गा र मूर्ति नचिन्दा
कुवाकै अगाडी म प्यासी भएथें !
विवेक पोखरेल
तिम्रै यादमा रमायको काहानी थियो।
फुलबुट्रे चोली संगै क्या!जवानी थियो।
गा थे तिम्रै लागि टिप्न जुन आकाशमा !
बिहान उठ्र्दा त हातमा सिरानी थियो।
जताततै हिजो–आज दोर्जे देख्दै छु
देश जनता बेच्न खोज्ने टाउके देख्दै छु
साच्चै अब देश बिखण्डित हुन पनि सक्छ??
देश प्रेमी जति एकजुट हुनैपर्ने अवस्था देख्दै छु।।
जयदेव गोविन्द
छन्द : इन्द्रबज्रा
के के कुराले मन भुट्न थाल्यो
व्याधा घुसी निर्मम लुट्न थाल्यो
माला उनेको मधु-स्वर्ग धर्ती
ऐना सरी पट्पटि फुट्न थाल्यो !!
हिमाल झैं शान्त विचार ल्याऊ
वसन्तकै दिव्य वहार ल्याऊ
पहाड पुज्दै दिलले तराई
अखण्डताको नव प्यार ल्याऊ !
विनुपा भण्डारी
कसैको बिगारि घर घरजम बसाउन चाहन्न
आफ्नो नजरमा आफैलाई खसाउन चाहन्न
खोसेर तिमीलाई अरु कसैबाट जिन्दगिभर
पश्चतापको छुरि मन भित्र धसाउन चाहन्न
हिजो धेरै दिन बेकार सोचेर बिताए
खुशिहरु अरु मार्फ़त खोजेर बिताए
भोलि पश्चताप नहोस त्यहि सोच्दैछु
आज जता खुट्टाहरु मोडेर बिताए
प्रभा बर्ताैला
नौनी होइन पथरलाई गलायर हेर
सक्छौ भने पानीलाई जलायर हेर
तिम्रो खुबी को दुनियाले मापन गर्नेछन्
नारी बिना यो सिरिष्टी चलाएर हेर
सधै भरी आफ्नो बखान म छक्क पर्छु
फुल माला अबिरले सम्मान म छक्क पर्छु
उफ केटिहरु लाई देखे पछी त
त्यो बुढो पनि जवान म छक्क पर्छु
लक्ष्मण लामिछाने
मेरो अगाडि आएर बोल्न सक्छौ भने आँट
मलार्इ मर्न इच्छा ला’छ तिम्रै हात बाट ।।
कति दिन यो दुनियालाइ रमिता देखाउछौ,
यि लाउँ तरवार दिन्छु सक्छौ भने काट।।
मलार्इ आफ्नो बनाउ भन्दै जवानी देखाउछे।
नदि जस्तै हो जीवन भन्दै पानि देखाउछे।।
मैलै तपाइको जीन्दगिको साथ पाइन भने,
यि यस्तै भैईदिन्छु भन्दै खरानि देखाउछे।।
शान्ति अधिकारी
नदुखाउ मनै त हो श्राप लाग्ला तिमीलाई ।
गल्ति बिना दोष लाए पाप लाग्ला तिमीलाई ।
अघि पछि नहेरेरै अस्तित्वमा हिलो छ्याप्दा ।
बाचुन्जेल बदनामको दाग लाग्ला तिमीलाई
आशकांको आँधी चल्छ र त डराउछु I
छाती भित्र आगो बल्छ र त डराउछु II
तिमी उता म यता भै तड्पिएर बस्दा I
तन सँगै मन गल्छ र त डराउछु II
प्रेम कटुवाल
शब्द तिमी कोर प्यारा- भाका मैले हाल्छु भन्छिन्I
फर्क अब तिमी पनि- गीत् गाएरै पाल्छु भन्छिन्I
गीत पछि फुर्सद् हुन्छु- क्यारी बसौं दिनैभरि?
२-४ लाख पठाइदिनुस्-सानु पशल् थाल्छु भन्छिन्I
पैलि तिम्रो माँया भनि-धाँए कति कति,
ऐले तिम्रो जस्तो माया-पाँए कति कतिI
कशम् खाँदै मर्ने भए- संसार रित्तै हुन्थ्यो,
त्यस्तो जाबो झूठो कशम्-खाँए कति कतिI
,निलम पाठक भुसाल
आफुलाई भन्दा बढी तिमीलाई माया गर्छु
आफु रित्तिएर भए पनि तिम्रो झोली भर्छु
तिमी हिड्ने बाटोमा काँडा जति सबै हटुन
त्यहि बाटोमा सधै म बिस्वासका फूल छर्छु
तिमी बोली राख, सधै सुनिरहन्छु म
सधै तिमीलाई यै मनले चुनिरहन्छु म,,
जे जे हुन्छ हुदै जान्छ स्वीकार छ मलाई
कैले नसुक्ने प्रितको माला उनिरहन्छु म
