श्रेष्ठ प्रिया ‘पत्थर’
दु:ख-पीडा लेख्छौ कति, ओ गजलकार !
अभाव-कष्ट झेल्छौ कति, ओ गजलकार !
मदिराको मातसङ्गै, बहाएर अश्रुधारा
सुन्दर सङ्गीत रेट्छौ कति, ओ गजलकार !
आफैभित्र पीडा लुकाई, मीठो धुन सुनाएर
पराइ दु:ख मेट्छौ कति, ओ गजलकार !
पहाड मैदान सम्मै पारी, समान संसार बसाउने
दिवा- स्वप्न देख्छौ कति, ओ गजलकार !
जिन्दगीको धरातलमा, बारम्बार पछारिदै
धर्मर पाइला टेक्छौ कति, ओ गजलकार !
यस्तै नै छ संसार यहाँ, छोड सबै बिर्सिदेऊ
भावसित खेल्छौ कति, ओ गजलकार !
