शिवा कार्की
संध्यामा भेटेर उस्लाई फर्किए विहानी हुँदै,
यामले चुमेका औँला एकमिठो निशानी हुँदै !
पवित्र नदिको छेउमा बनेका किनाराहरू,
सम्झना बोकेर बगेँ, अनौठो कहानी हुँदै !
अनन्त यात्रा हो, जीवन रोकेर रोकिन्न रै’छ,
भिजेका परेलीहरूको, केवल सिरानी हुँदै !
विदाईका हात हल्लिँदा, माइतीको आगनीमा
बोकेर मनमा भारी फर्की ‘शिवा’ विरानी हुँदै ।।
शिवा कार्की
काठमाडौँ ।।
