भवानी खतिवडा
परिश्रम् बगाएँ रमें कन्दरामा
म बाँचे म नाचें यहाँकै धरामा ।
फुलेका गुराँसै पखेरा र पाखा ।
पहिचान भिन्नै हिमाली छ गाथा।।
सधैं जून तारा रमाएर सारा ।
यही घाम पानी मलार्इ पियारा ।।
हिमाली छ डाँफे रमाएर नाच्ने ।
चखेवा तराई तिरै प्रीत गास्ने ।।
सुनौलो विहानी उदाएर हाँस्छ ।
प्रभाती बगैंचा यहीँ फूल गास्छ ।।
मलाई छ माया पुनर्ताजगीको ।
उजेला पखेरा र वाला सखीको ।।
अहो! बाल्यकाल्मा जडेका ती नाता।
नपारौं म आमा भुलेरै निराशा ।।
यही प्राण मेरो यही मान मेरो ।
चिनारी छ अग्लो यहाँ शान मेरो ।।
म जन्मेँ यहीँ नै रमाएर बाच्छु ।
हँसाएर आफ्नै धरामा र नाच्छु ।
बिताएछु वाला चढाएँ जवानी
म लेख्दैछु काव्य धराकै कहानी ।।
