यादव भट्टरार्इ
बाँसुरीको धूनझैँ बजाउन पाए हुन्थ्यो जिन्दगी
मादलको तालमा झैँ नचाउन पाए हुन्थ्यो जिन्दगी
भरोसा पटक्कै छैन र त यस्तो लाग्छ मलाई –
सपनासरि आँखामा सजाउन पाए हुन्थ्यो जिन्दगी ।
जत्ति उडूँ आकाशमा आफ्नै धरा प्यारो लाग्छ
जहाँसुकै पुगूँ आखिर आफ्नै गरा प्यारो लाग्छ
हाँगाबिगा माथि माथि जत्तिसुकै फैले पनि-
मलाई भने किन किन आफ्नै जरा प्यारो लाग्छ ।
पन्छाएर हाम्रा सबै बाधा शुभ यो वर्ष बनोस्
दीर्घायु,प्रगति र उज्यालोको नयाँ स्पर्श बनोस्
हटून् सारा कल्मष,क्लेश, विद्वेष,कटुता जो छन्
हाँस्न पाइयोस् यो त्रिहत्तर हर्ष सहर्ष बनोस् ।
आफ्नै घरमा आगो कदापि फुक्न दिन्न म
साधुका भेषमा चोर छिमेकी लुक्न दिन्न म
छैन कत्ति पर्वाह शरीर यो ढलोस् बरु-
स्वाभिमान हो सगरमाथा कदापि झुक्न दिन्न म ।
(यादव भट्टराई)
